II SA/Lu 305/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grzegorz Grymuza po rozpoznaniu w dniu 2 lipca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. W. o wznowienie postępowania sądowego w sprawie o sygn. akt II SA/Lu 508/23 postanawia I. stwierdzić swoją niewłaściwość; II. przekazać sprawę według właściwości – Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu. Wyrokiem z 4 października 2023 r., w sprawie o sygn. akt II SA/Lu 508/23, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił skargę T. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie z 28 kwietnia 2023 r. w przedmiocie specjalnego zasiłku celowego i zasiłku okresowego. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z 20 marca 2025 r., sygn. akt I OSK 600/24, oddalił skargę kasacyjną od powyższego wyroku. Dnia 26 maja 2025 r., do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie wpłynęła skarga w sprawie wznowienia postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem z 20 marca 2025 r. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału, pełnomocnik skarżącej (ustanowiona w sprawie o sygn. akt II SA/Lu 508/23), została wezwana do usunięcia braków formalnych skargi o wznowienie postępowania sądowego. W odpowiedzi na wezwanie, pełnomocnik skarżącej wskazała, że: - podstawę wznowienia stanowi art. 273 § 2 p.p.s.a. Skarżąca upatruje podstawy wznowienia w fakcie braku w aktach sprawy protokołu/ kwestionariusza cz. IV aktualizacji wywiadu środowiskowego sporządzonego po doręczeniu orzeczenia Powiatowego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w L., w dniu 23.07.2021 r.; - skarżąca liczy termin do złożenia skargi o wznowienie postępowania sądowego od daty doręczenia pełnomocnikowi prawomocnego orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego, w sprawie o sygn. akt I OSK 600/24, tj. od dnia 7 maja 2025 r., w którym sprawa o sygn. II SA/Lu 508/23 została prawomocnie zakończona; - skarżąca domaga się uchylenia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 4 października 2023 r., w sprawie II SA/Lu 508/23 oraz ponownego rozpoznania sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Sąd administracyjny przed przystąpieniem do rozpoznania skargi w pierwszej kolejności zobowiązany jest z urzędu zbadać swoją właściwość do jej rozpoznania, a dopiero w następstwie tego ustalenia rozpoznać ją, bądź przekazać według właściwości innemu sądowi administracyjnemu. W przypadku wznowienia postępowania sądowego, o właściwości sądów administracyjnych stanowi art. 275 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024, poz. 935 dalej: p.p.s.a.), zgodnie z którym do wznowienia postępowania z przyczyn nieważności właściwy jest sąd, który wydał zaskarżone orzeczenie, a jeżeli zaskarżono orzeczenia sądów obu instancji, właściwy jest Naczelny Sąd Administracyjny. Do wznowienia postępowania na innej podstawie właściwy jest sąd, który ostatnio orzekał w sprawie. Wobec dookreślenia przez pełnomocnika skarżącej podstawy wznowienia, skarga została oparta na przesłance restytucyjnej z art. 273 § 2 p.p.s.a., w myśl której, można żądać wznowienia w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu. Z powyższego wynika zatem, że sądem właściwym do rozpoznania przedmiotowej skargi jest Naczelny Sąd Administracyjny, bowiem wniesiona skarga o wznowienie postępowania nie została oparta o przyczyny nieważności, zaś ostatnim orzekającym merytorycznie w sprawie sądem był Naczelny Sąd Administracyjny, który wyrokiem z 20 marca 2025 r. sygn. akt I OSK 600/24 oddalił skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie. Stosownie do art. 59 § 1 p.p.s.a. jeżeli do rozpoznania sprawy właściwy jest inny sąd administracyjny, sąd, który stwierdzi swą niewłaściwość, przekaże sprawę właściwemu sądowi administracyjnemu. Postanowienie sądu może zapaść na posiedzeniu niejawnym. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, na podstawie art. 59 § 1 w zw. z art. 275 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji. Należy przy tym wskazać, że sąd, który nie jest właściwy w sprawie, nie dokonuje oceny formalnej dopuszczalności skargi o wznowienie postępowania. Ocena w tym przedmiocie należy do sądu właściwego.