II SA/Lu 306/08

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Jarosław Harczuk po rozpoznaniu w dniu 02 października 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata A. S. o przyznanie tytułem kosztów udzielonej z urzędu pomocy prawnej wynagrodzenia za sporządzenie opinii prawnej o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w kwocie 146,40 złotych w sprawie ze skargi M. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego p o s t a n a w i a przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie na rzecz adwokata A. S. prowadzącego Indywidualną Kancelarię Adwokacką w L. przy ul. [...] tytułem kosztów udzielonej z urzędu pomocy prawnej wynagrodzenie za sporządzenie opinii prawnej o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w kwocie 146,40 (sto czterdzieści sześć 40/100) , w tym tytułem 22% podatku od towarów i usług kwotę 26,40 (dwadzieścia sześć 40/100) złotych. Adwokat A. S. wyznaczony przez Okręgową Radę Adwokacką w L. pełnomocnikiem z urzędu M. W. pismem z dnia 24 września 2008 r. wniósł o przyznanie tytułem kosztów udzielonej z urzędu pomocy prawnej wynagrodzenia za sporządzenie opinii prawnej o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w kwocie 146,40 złotych (w tym 26,40 złotych podatku od towarów i usług). Wniosek zawiera oświadczenie z treści, którego wynika, że koszty udzielonej pomocy nie zostały uiszczone w całości ani w części oraz opinię prawną. Akta sprawy niniejszej zawierają pełnomocnictwo udzielone wnioskodawcy przez skarżącego. Referendarz sądowy stwierdził, że: Na wstępie rozważyć należy, czy w związku z tym, że w toku niniejszego postępowania sądowoadministracyjnego zmarł mocodawca wnioskodawcy sporządzenie przez tego ostatniego opinii prawnej o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wydanego w niniejszej sprawie postanowienia umarzającego postępowanie ze względu na śmierć skarżącego i wniosek o przyznanie wynagrodzenia za sporządzenie tej opinii są zasadne. Stosowanie do unormowania art. 43 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej "p.p.s.a.", w razie śmierci strony albo utraty przez nią zdolności sądowej pełnomocnictwo wygasa. Jednakże pełnomocnik procesowy działa aż do czasu zawieszenia postępowania. Z przepisu tego wynika, że pełnomocnictwo strony będącej osobą fizyczną wygasa wraz z jej śmiercią a jej dotychczasowy pełnomocnik może działać w sprawie aż do czasu zawieszenia postępowania. Przy czym działanie pełnomocnika obejmować może jedynie niezbędne czynności procesowe, które mają nie tylko powodować, ale wręcz wyraźnie i bezpośrednio zamierzać jedynie do zawieszenia postępowania. W postanowieniu Sądu Najwyższego z dnia 6 sierpnia 1975 r., sygn. akt II CZ 114/75 (OSNC 1976/7-8/165; glosa S. Dalki do tego orzeczenia – OSP 1977/7 – 8, s. 131), teza którego znajduje zastosowanie również na gruncie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ze względu na to, że art. 96 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego (Dz.U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 ze zm.) w związku ze stosowaniem, którego wydane zostało powołane postanowienie zawiera analogiczną treść jak art. 43 p.p.s.a., Sąd ten do czynności niezbędnych zmierzających do zawieszenia postępowania zaliczył złożenie zażalenia na postanowienie, którym sąd zamiast zawiesić postępowanie – błędnie je umorzył (por. M. Niezgódka – Medek teza 3 komentarza do art. 43 [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka – Medek Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz., ZAKAMYCZE 2005, s. 112). Tak więc czynności do podejmowania których w toku postępowania sądowego po śmierci mocodawcy uprawniony jest jego pełnomocnik obejmują także czynności mające na celu kontrolę postanowienia umarzającego postępowanie sądowe w związku ze śmiercią strony. W rozpoznawanej sprawie opinią prawna o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej dotyczyła postanowienia umarzającego postępowanie sądowoadministracyjne w związku ze śmiercią skarżącego. Mając na uwadze tą okoliczność jak i poczynione powyżej wywody referendarz sądowy stwierdził, że opinia prawna o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej jak i wniosek o przyznanie wynagrodzenia za jej sporządzenie w stanie faktycznym niniejszej sprawy są zasadne. Przechodząc do oceny zasadności żądania wnioskodawcy przyznania mu wynagrodzenia za sporządzenie opinii prawnej o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w kwocie 146,40 złotych, w tym 26,40 złotych należnego podatku od towarów i usług podnieść należy, że zgodnie z art. 250 p.p.s.a. wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy lub rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Aktem normatywnym określającym zasady przyznawania wynagrodzenia za czynności podejmowane przez adwokata jest rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. z 2002 r. Nr 163, poz. 1348 ze zm.) zwane dalej "rozporządzeniem". Zgodnie z unormowaniem §18 ust. 1 pkt 2 lit. b) rozporządzenia stawka minimalna wynosi w postępowaniu przed sądem administracyjnym drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej - 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1 tego paragrafu, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji - 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Biorąc pod uwagę przedmiot skargi, która zainicjowała postępowanie sądowoadministracyjne oraz treść § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b) rozporządzenia zgodnie, z którym wynagrodzenie za sporządzenie opinii prawnej o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, jeżeli opinię prawną sporządził ten sam adwokat, który występował przed sądem pierwszej instancji wynosi 50% stawki minimalnej określonej w §18 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia jak i to, że wnioskodawca ustanowiony został pełnomocnikiem skarżącego w toku pierwszoinstancyjnego postępowania sądowoadministracyjnego gdzie go reprezentował oraz, iż to on w toku postępowania w drugiej instancji sporządziła opinię prawną o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej stwierdzić należy, iż wynagrodzenie, które wnioskodawca powinien otrzymać za sporządzenie opinii prawnej wynosić będzie 50% stawki minimalnej określonej w § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia. Stawka minimalna, o której stanowi § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia wynosi 240 złotych. Tak, więc wynagrodzenie za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej wynosić będzie 50% z kwoty 240 złotych powiększone stosowanie do unormowania § 2 ust. 3 rozporządzenia o stawkę należnego podatek od towarów i usług wynoszącą dla tej usługi 22% (art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług - Dz.U. Nr 54, poz. 535 ze zm.). Mając na względzie powyższe, działając na podstawie art. 250 i art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a. oraz § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b w związku z § 2 ust. 3 rozporządzenia należało orzec jak w sentencji postanowienia.