II SA/Lu 307/18

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Jarosław Harczuk po rozpoznaniu w dniu 2 lipca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Z. B. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi Z. B. na decyzję Inne z dnia [...] r., Nr [...] w przedmiocie pomocy pieniężnej ze środków budżetowych p o s t a n a w i a odmówić przyznania prawa pomocy. Skarżący, w zakreślonym terminie (data stempla pocztowego), na druk PPF wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Wniosek uzasadniła tym, że samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe, ma [...] lat, jest przewlekle chory, utrzymuje się z emerytury w kwocie [...]złotych netto i ponosi łącznie miesięczne koszty utrzymania koniecznego w kwocie od [...] do [...] złotych. Oświadczył również poniósł koszty związane z pochówkiem żony w kwocie [...]złotych. W piśmie z dnia 23 czerwca 2018 r. skarżący oświadczył, że koszty pochówku żony poniósł ze zgromadzonych oszczędności oraz, iż córka zamieszkuje osobno i prowadzi odrębne gospodarstwo domowe. Do pisma skarżący dołączył faktury VAT za telefon, fakturę VAT za nagrobek z dnia [...] r. opiewającą na kwotę [...]złotych oraz skrócony odpis aktu zgonu żony. Starszy referendarz sądowy stwierdził, że: Stosownie do art. 246 § 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm., zwanej dalej "p.p.s.a.") przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1) zaś w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2). W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że możliwości poniesienia jakichkolwiek kosztów postępowania nie mają osoby rzeczywiście ubogie, które ze względu na okoliczności życiowe pozbawione są środków do życia (por. postanowienie NSA z dnia 18 marca 2011 r., sygn. akt I OZ 162/11 – Lex nr 786724) bądź osoby posiadające dochody, które nie są w stanie pokryć wydatków związanych z najistotniejszymi potrzebami życiowym (por. postanowienie WSA w Lublinie z dnia 14 lipca 2010 r., sygn. akt I SA/Lu 152/10 – Lex nr 784353). Ustalenie wystąpienia przesłanki uzasadniającej przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym wymaga natomiast porównania aktualnych możliwości finansowych strony wnoszącej o przyznanie prawa pomocy do wysokości kosztów, które musi ponieść w toku postępowania, przy uwzględnieniu wysokości stałych kosztów utrzymania koniecznego. Pozostające po poniesieniu kosztów postępowania środki finansowe muszą bowiem umożliwić pokrycie wydatków związanych z kosztami utrzymania koniecznego strony wnoszącej o przyznanie prawa pomocy i jego rodziny. Przenosząc powyższe rozważania na grunt sprawy niniejszej stwierdzić należy, że skarżący nie wykazał, aby był osobą ubogą, nie mającą środków do życia bądź, aby jego dochody nie pozwalały mu pokryć wydatków związanych z najistotniejszymi potrzebami życiowym. Skarżący posiada stałe dochody w kwocie [...]złotych netto zaś jego koszty utrzymania wynoszą od [...] złotych do [...] złotych. Zatem jego dochody pozwalają w pełni na poniesienie wydatków związanych z najistotniejszymi potrzebami życiowym. Nie można też przyjąć, aby poniesienie przez niego kosztów sadowych oraz minimalnego kosztu ustanowienia adwokata z wyboru groził powstaniem uszczerbku w kosztach utrzymania koniecznego. Koszty sądowe w niniejszej sprawie każdorazowo nie przekroczą kwoty 100 złotych zaś minimalne wynagrodzenie adwokata ustanowionego z wyboru wynosi 480 złotych. Po poniesieniu wykazanych przez skarżącego kosztów utrzymania pozostaje mu kwota od [...] złotych do [...] złotych. Kwota ta w pełni wystarczy na pokrycie wszelkich kosztów niniejszego postępowania nie narażając przy tym skarżącego na uszczerbek w kosztach utrzymania. Wobec powyższego, referendarz sądowy działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. i art. 246 § 1 pkt 1 i 2 p.p.s.a. orzekł jak na wstępie postanowienia.