II SA/Lu 321/03

PostanowienieWSA w Lublinie2004-04-22

Skład orzekający: Witold Falczyński, Wiesława Achrymowicz, Bogusław Wiśniewski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy pismo wnoszącego uwagi do projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, dotyczące objęcia działki strefą pasa ochronnego projektowanej drogi, należy traktować jako protest czy zarzut?
Ratio decidendi
O charakterze prawnym zgłoszonych uwag do projektu planu decyduje nie użyte nazewnictwo, lecz to, czy osoba zgłaszająca miała interes prawny lub uprawnienie, które zostały naruszone. W sytuacji, gdy ustalenia planistyczne nie potwierdzają naruszenia interesu prawnego skarżącego, a jego działka leży poza strefą ochronną drogi, złożone uwagi należy traktować jako protest, a nie zarzut. Skarga na uchwałę odrzucającą protest jest niedopuszczalna.
Stan faktyczny
Skarżący wniósł skargę na uchwałę Rady Gminy dotyczącą protestu do miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Skarżący uważał, że jego działka została objęta strefą pasa ochronnego projektowanej drogi, co ogranicza jej zabudowę i funkcje rolne. Organ uznał, że uwagi skarżącego miały charakter protestu, a nie zarzutu, ponieważ nie doszło do naruszenia jego interesu prawnego.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę jako niedopuszczalną.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Witold Falczyński, Sędziowie Wiesława Achrymowicz asesor WSA, Bogusław Wiśniewski (spr.) asesor WSA, Protokolant stażysta Agata Jakimiuk, po rozpoznaniu w dniu 22 kwietnia 2004 r. na rozprawie sprawy ze skargi M.R . na uchwałę Rady Gminy z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie protestu do planu miejscowego p o s t a n a w i a odrzucić skargę Sygn akt II SA / Lu 321/ 03 U z a s a d n i e n i e Przepisy ustawy z dnia 7 lipca 1994 r o zagospodarowaniu przestrzennym ( tekst. jedn . Dz.U z 1999r Nr. 15 , poz.139 ze zmianami ) wprowadzają dwie formy środków zmierzających do zakwestionowania ustaleń zawartych w projekcie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Jednym z nich jest protest, który może wnieść każdy, kto kwestionuje ustalenia przyjęte w projekcie planu , wyłożonym do publicznego wglądu ( art.23 ustawy ). Uchwała w sprawie uwzględnienia lub odrzucenia protestu nie musi spełniać szczególnych wymogów formalnych , nie ma też obowiązku dostarczania jej osobom wnoszącym protest. Uchwała może być zaskarżona do sądu administracyjnego w trybie wskazanym w art., 101 ust.1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym ( tekst. jedn. Dz. U z 2001 r Nr. 142 poz. 1591 ze zmianami ) . Kolejnym środkiem jest zarzut. Może wnieść go każdy, kogo interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone przez ustalenia przyjęte w projekcie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego ( art.24 ustawy ). Zarzut musi zostać wniesiony na piśmie w terminie 14 dni po upływie okresu wyłożenia projektu ( art.24 ust.2 ), o uwzględnieniu lub odrzuceniu zarzutu rozstrzyga Rada Gminy , w drodze uchwały, zawierającej uzasadnienie faktyczne i prawne ( art. 24 ust.3 ) , uchwałę o odrzuceniu zarzutu w całości lub części , wnoszący zarzut może zaskarżyć do sądu administracyjnego w terminie 30 dni od dnia jej doręczenia ( art.24 ust.4 ). Przy istotnie odmiennych skutkach prawnych jakie niesie za sobą zastosowanie jednego z tych środków prawnych, szczególnego znaczenia nabiera odpowiednia kwalifikacja złożonych uwag do projektu planu. Wbrew stanowisku skarżącego organ prawidłowo uznał, iż złożone przez niego zastrzeżenia dotyczące przebiegu drogi [...] mają przymiot protestu , a nie zarzutu. Należy przede wszystkim wskazać, iż o charakterze prawnym zgłoszonych uwag do projektu planu decyduje nie użyte nazewnictwo , ale wyłącznie to , czy w danej sytuacji osoba je zgłaszająca miała interes prawny lub uprawnienie, a nadto czy zostały one naruszone . Interes prawny musi być rozumiany jako obiektywna , czyli realnie istniejąca potrzeba ochrony prawnej . Musi to być prawny lub uprawnienie, które wynika bezpośrednio z określonego przepisu prawa odnoszącego się wprost do podmiotu zgłaszającego zastrzeżenia i musi dotyczyć bezpośrednia tego podmiotu ( wyrok NSA z dnia 25 kwietnia 2002 r. sygn. akt IV SA 2238 / 2001 Monitor Praw. 2002 / 12 str.532 ) . Treść złożonego pisma z dnia 22 października 2002r. wskazuje, iż naruszenia swojego interesu prawnego skarżący upatruje w fakcie objęcia jego działki o nr [...]strefą pasa ochronnego projektowanej drogi [...]. W rzeczywistości uniemożliwia mu to możliwość jej zabudowy oraz ogranicza funkcje działki jako terenu produkcji rolnej oraz ewentualnych funkcji rekreacyjnych. Ustalenia poczynione w toku postępowania planistycznego nie potwierdzają takiego stanu rzeczy , co podkreślono także w odpowiedzi na skargę. Załączony do akt fragment mapki pokazuje, iż działka o której mowa, leży poza strefą ochronną drogi i poza obszarem zieleni izolacyjnej. Nie zmieniono także przeznaczenia terenu określanego symbolem RP – uprawy polowe. Tych założeń nie kwestionuje także skarżący. Zmiana planu nie dotyczy go zatem bezpośrednio w sposób indywidualny i konkretny. Oceny tej nie zmienia powoływanie się przez skarżącego na bliżej nieokreślone zamiary inwestycyjne na przedmiotowej nieruchomości. Przyjąć zatem należy , iż w sprawie nie doszło do naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia wnoszącego skargę, co czyni zasadnym potraktowanie jego pisma jako protestu. Na podstawie zatem art.58 § 1 pkt.6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U Nr 153 , poz. 1270 ) skargę jako niedopuszczalną należało odrzucić.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło