II SA/Lu 324/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Grażyna Pawlos-Janusz (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia NSA Krystyna Sidor, Sędzia WSA Bogusław Wiśniewski, Protokolant Asystent sędziego Jakub Polanowski, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 1 lipca 2010 r. sprawy ze skargi K. L. na decyzję Wojewody z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania administracyjnego w sprawie dotyczącej zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę oddala skargę. Decyzją z dnia 14 października 2008 r. Wojewoda L., po rozpoznaniu odwołania K. L. od decyzji Prezydenta Miasta L. z dnia 18 sierpnia 2008 r., nr [...], odmawiającej wznowienia postępowania administracyjnego zakończonego decyzją ostateczną Prezydenta Miasta L. z dnia 6 lutego 2004 r., nr [...], zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą Spółdzielni Budowlano-Mieszkaniowej "O." w L. pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego 3-rodzinnego wraz z wykonaniem instalacji wewnętrznych: wod.-kan., c.w., c.o., gazowej i elektrycznej na działkach nr ewid. 44 i 45 przy ul. S. w L. – utrzymał tę decyzję w mocy. W uzasadnieniu decyzji Wojewoda L. wyjaśnił, że w piśmie z dnia 15 lipca 2008 r. K. L. wniosła o wznowienie postępowania administracyjnego zakończonego wskazaną wyżej decyzją ostateczną Prezydenta Miasta L. z dnia 6 lutego 2004 r., nr [...], z uwagi na to, iż nie brała udziału w tym postępowaniu bez własnej winy, to jest w oparciu o przesłankę z art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. Powołaną na wstępie decyzją organ pierwszej instancji odmówił wznowienia postępowania administracyjnego, wskazując, że wniosek o wznowienie nie został wniesiony w terminie określonym w art. 148 § 2 k.p.a. K. L. dowiedziała się o przedmiotowej decyzji w dniu 12 marca 2007 r., gdy otrzymała, zgodnie z jej wnioskiem z dnia 23 lutego 2007 r., kserokopię projektu zagospodarowania działek nr 45 i 44 przy ul. S., będącego załącznikiem do tej decyzji. Termin do złożenia wniosku o wznowienie postępowania upłynął więc dla K. L. w dniu 12 kwietnia 2007 r. Organ odwoławczy stwierdził, że decyzję o odmowie wznowienia postępowania w sprawie zakończonej decyzją ostateczną organ wydaje, gdy z żądaniem wystąpi osoba, która nie jest stroną, albo która wprawdzie jest stroną, ale wniosła żądanie po upływie terminu określonego w art. 148 § 1 i § 2 k.p.a., a nie ma podstaw do jego przywrócenia. K. L. wniosła podanie o wznowienie postępowania po upływie miesiąca od dnia, w którym dowiedziała się o decyzji ostatecznej Prezydenta Miasta L. z dnia 6 lutego 2004 r., nr [...]. O wskazanej decyzji odwołująca się wiedziała już w dniu 23 lutego 2007 r., w tej dacie sporządziła bowiem pismo skierowane do Urzędu Miasta L., w którym wnosiła o udostępnienie jej kopii mapy do celów projektowych dotyczącej zagospodarowania działki objętej pozwoleniem na budowę udzielonym tą decyzją. Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie złożyła K. L., wnosząc o zbadanie legalności decyzji organów obu instancji. Skarżąca zarzuciła, iż została wprowadzona świadomie w błąd przez organ pierwszej instancji, który ukrywał przed nią fakt wydania decyzji o pozwoleniu na budowę z dnia 6 lutego 2004 r., nr [...]. Podkreśliła, iż do dnia wniesienia skargi nie otrzymała informacji o wydaniu tej decyzji ani o sposobie jej zaskarżenia. W tej sytuacji bezzasadne jest stanowisko organów administracji, że wniosek o wznowienie postępowania został przez nią złożony po upływie terminu. Skarżąca wskazała również, że, jak wynika z odpowiedzi na skargę złożoną przez nią w sprawie o sygn. akt II SA/Lu 1322/03, postępowanie w sprawie pozwolenia na budowę z wniosku Spółdzielni Budowlano-Mieszkaniowej "O." zostało "zwodniczo" umorzone. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna, albowiem zaskarżona decyzja nie narusza prawa. W myśl art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu. Podanie o wznowienie postępowania wnosi się do organu administracji publicznej, który wydał w sprawie decyzję w pierwszej instancji, w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania (art. 148 § 1 k.p.a.). Termin do złożenia podania o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji (§ 2). Uchybienie terminu do wniesienia podania o wznowienie postępowania jest podstawą do wydania decyzji o odmowie wznowienia postępowania w oparciu o art. 149 § 3 k.p.a. Z akt postępowania administracyjnego wynika, że w dniu 1 grudnia 2003 r. do Urzędu Miasta L. wpłynął wniosek Spółdzielni Budowlanej-Mieszkanowej "O." w L. o udzielenie pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego 3-rodzinnego wraz z przyłączem wodno-kanalizacyjnym na działkach 44 i 45 przy ul. S. 11 i 13 w L. W postępowaniu tym nie brała udział w charakterze strony skarżąca K. L., a kończąca to postępowanie decyzja Prezydenta Miasta L. z dnia 6 lutego 2004 r., nr [...], o pozwoleniu na budowę nie została jej doręczona. Z akt tych wynika również, iż pismem datowanym na dzień 23 lutego 2007 r., które wpłynęło do organu pierwszej instancji w dniu 26 lutego 2007 r., skarżąca zwróciła się z prośbą o wydanie jej kserokopii mapy do celów projektowych dotyczącej "pozwolenia na budowę budynku nr 3 SBM O. decyzja z dn. 6.02.04 znak nr [...]" (k. 7 akt adm. I inst.). Na rozprawie przed Sądem w dniu 1 lipca 2010 r. skarżąca potwierdziła, że pismo to napisała własnoręcznie, nie zdawała sobie jednak sprawy, jakie konsekwencje może ono wywołać (k. 181 akt sąd.). Nie ulega zatem wątpliwości, iż najpóźniej w dacie sporządzenia tego pisma skarżąca dowiedziała się o wydaniu opisanej decyzji z dnia 6 lutego 2004 r. Oznacza to, że wniosek K. L. z dnia 15 lipca 2008 r. o wznowienie postępowania administracyjnego zakończonego wskazaną wyżej decyzją ostateczną złożony został z ponad rocznym uchybieniem terminu określonego w powołanym art. 148 § 2 k.p.a. Niezasadne są zarzuty skarżącej, iż wskazanego terminu nie mogła przekroczyć, gdyż do dnia wniesienia skargi przedmiotowa decyzja nie została jej doręczona. Jednomiesięczny termin do żądania wznowienia postępowania administracyjnego biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się w jakikolwiek sposób o istnieniu decyzji. Informacja o wydanej decyzji wcale nie musi pochodzić od organu wydającego decyzję, lecz także z innych źródeł, byleby wskazywała na treść rozstrzygnięcia w danej sprawie. Artykuł 148 § 2 k.p.a. nie wymaga bowiem dla otwarcia biegu terminu do wniesienia podania o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 tego Kodeksu faktu doręczenia decyzji, której dotyczy żądanie wznowienia. Bieg terminu rozpoczyna się w dacie powzięcia przez stronę wiadomości o istnieniu danej decyzji. Istotne jest to, aby do strony dotarła wiadomość o wydaniu decyzji i o zawartym w niej rozstrzygnięciu, niezależnie nawet od źródła, z którego pochodzi informacja (wyrok WSA w Poznaniu z dnia 27 stycznia 2010 r., IV SA/Po 506/09, LEX nr 554245, wyrok NSA z dnia 10 marca 2006 r., II OSK 622/05, ONSAiWSA 2006, nr 5, poz. 133). Należy przy tym podkreślić, iż organy administracji orzekające w sprawie obowiązane były z urzędu badać zachowanie terminu przez skarżącą do złożenia wniosku o wznowienie postępowania, gdyż wszczęcie postępowania wznowieniowego na wniosek strony, mimo uchybienia terminu, stanowiłoby rażące naruszenie prawa skutkujące stwierdzeniem nieważności decyzji tych organów. Wznowienie postępowania administracyjnego w takim przypadku godziłoby bowiem w zasadę trwałości decyzji administracyjnych wynikającą z art. 16 § 1 k.p.a. (wyrok NSA z dnia 6 lipca 2006 r., II OSK 976/05, LEX nr 275519). Prawidłowe było więc stanowisko organów administracji, iż wobec złożenia przez skarżącą podania o wznowienie postępowania zakończonego powołaną decyzją Prezydenta Miasta L. z dnia 6 lutego 2004 r., nr [...], z uchybieniem terminu określonego w art. 148 § 2 k.p.a., należało odmówić wznowienia tego postępowania. Z akt sprawy o sygn. akt II SA/Lu 1322/03, powołanej w skardze wynika, że Naczelny Sąd Administracyjny Ośrodek Zamiejscowy w Lublinie postanowieniem z dnia 14 listopada 2003 r., umorzył postępowanie w sprawie ze skargi K. L. na decyzję Wojewody L. z dnia 23 września 2003 r., nr [...], uchylającą decyzję Prezydenta Miasta L. z dnia 10 lipca 2003 r. nr [...], zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą Spółdzielni Budowlano-Mieszkaniowej "O." pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego wraz z wykonaniem instalacji wewnętrznymi na działkach nr ewid. 44 i 45 przy ul. S. 11 i 13 w L. W sprawie tej skarżąca cofnęła bowiem wniesioną skargę. Sąd nie mógł oceniać zarzutów skarżącej dotyczących bezprawnego działania pracowników organu administracji w sprawie zakończonej powołaną wyżej decyzją o pozwoleniu na budowę, gdyż kwestia ta nie była przedmiotem postępowania przed organami obu instancji w rozpoznawanej sprawie. Z tych wszystkich względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę oddalił.