II SA/Lu 325/11
PostanowienieWSA w Lublinie2011-06-02
Skład orzekający: Jarosław Harczuk
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy osobie fizycznej ubiegającej się o prawo pomocy w zakresie całkowitym, która jest zwolniona z kosztów sądowych na mocy art. 239 pkt 1 lit. a) PPSA, można odmówić przyznania prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata, jeśli wykaże, że poniesienie kosztów ustanowienia adwokata spowoduje uszczerbek w jej kosztach utrzymania koniecznego?Ratio decidendi
Osobie fizycznej ubiegającej się o prawo pomocy, która jest zwolniona z kosztów sądowych na mocy art. 239 pkt 1 lit. a) PPSA, można odmówić przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, ponieważ jest to świadczenie już przyznane. Natomiast w zakresie ustanowienia adwokata, prawo pomocy może zostać przyznane w częściowym zakresie, jeśli strona wykaże, że poniesienie kosztów ustanowienia adwokata spowoduje uszczerbek w jej kosztach utrzymania koniecznego, mimo posiadania dochodów z zasiłku okresowego.Stan faktyczny
Strona skarżąca S. P. złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, domagając się zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata. Strona utrzymuje się z zasiłku okresowego. Referendarz sądowy ustalił, że strona nie jest w stanie ponieść kosztów ustanowienia adwokata bez uszczerbku dla swojego utrzymania, jednakże jest już zwolniona z kosztów sądowych.Rozstrzygnięcie
Przyznano S. P. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata, o wyznaczenie którego zwrócono się do Okręgowej Rady Adwokackiej w L. Odmówiono przyznania prawa pomocy w pozostałym zakresie (zwolnienie od kosztów sądowych).Pełny tekst orzeczenia
Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Jarosław Harczuk po rozpoznaniu w dniu 2 czerwca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S. P. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi S. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego p o s t a n a w i a I. przyznać S. P. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata, o wyznaczenie którego zwrócić się do Okręgowej Rady Adwokackiej w L.; II. odmówić przyznania prawa pomocy w pozostałym zakresie.
Strona skarżąca wezwana do wypełnienia urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy symbol PPF w zakreślonym terminie (data na prezentacie) wniosła wypełniony i podpisany druk PPF żądając przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.
Referendarz sądowy stwierdził, że:
Stosownie do art. 246 § 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej "p.p.s.a.", przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania zaś w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Na podstawie oświadczenia strony skarżącej referendarz sądowy ustalił, że strona skarżąca samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe i utrzymuje się z zasiłku okresowego w kwocie [...] złotych.
W ocenie referendarza sądowego strona skarżąca wykazała, że poniesienie minimalnego kosztów ustanowienia adwokata spowoduje uszczerbek w jej kosztach utrzymania koniecznego. Stawka minimalnego wynagrodzenia adwokata ustanowionego dla reprezentowania strony skarżącej w niniejszym postępowaniu wynosi 240 złotych netto (§ 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu – Dz.U. z 2002 r. Nr 163, poz. 1348 ze zm.) – 295,20 złotych brutto (§2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w zw. z art. 146a pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług - Dz.U. Nr 54, poz. 535 ze zm.). Biorąc pod uwagę wysokość dochodów gospodarstwa domowego strony skarżącej i wysokość minimalnego wynagrodzenia adwokata stwierdzić należy, że strona skarżąca nie ma realnych możliwości uiszczenia wynagrodzenia adwokata. Przyjąć więc należy, że poniesienie tych kosztów spowoduje uszczerbek w jej kosztach utrzymania. Odnośnie natomiast żądania zwolnienia od kosztów sądowych należy zauważyć, że na mocy art. 239 pkt 1 lit. a) p.p.s.a. strona skarżąca jest w niniejszej sprawie zwolniona od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych. Z tego powodu jej żądanie zwolnienia od kosztów sądowych jest bezzasadne i nie podlega uwzględnieniu.
Wobec powyższego, referendarz sądowy działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. i art. 246 § 1 pkt 1 i 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło