II SA/Lu 332/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Cylc-Malec, Sędziowie Sędzia NSA Grażyna Pawlos-Janusz (sprawozdawca), Sędzia NSA Krystyna Sidor, Protokolant Asystent sędziego Łucja Krasińska, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 19 września 2008 r. sprawy ze skargi J. K. – R. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy oddala skargę. Postanowieniem z dnia 28 lutego 2008 r., znak: [...], wydanym na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 k.p.a. oraz art. 53 ust. 4 pkt 6 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. Nr 80, poz. 717 ze zm.), Samorządowe Kolegium Odwoławcze, po rozpoznaniu zażalenia J. K.-R., utrzymało w mocy postanowienie Starosty z dnia 28 grudnia 2007 r., znak: [...], pozytywnie uzgadniające projekt decyzji o warunkach zabudowy dotyczącej budowy budynku inwentarskiego – indycznika (budynku przeznaczonego do hodowli ściółkowej indyków w ilości 8.300 sztuk, tj. 199,2 DJP, budynku wolnostojącego, parterowego) wraz z urządzeniami budowlanymi (przyłącze elektroenergetyczne, wodociągowe, bezodpływowy zbiornik na ścieki) oraz dwóch zbiorników na gaz płynny o pojemności 14 m3 w zabudowie zagrodowej w gospodarstwach rolnych, hodowlanych i ogrodniczych na działkach nr ewid. [...] i [...] w U. N., gm. U. W uzasadnieniu postanowienia organ odwoławczy wyjaśnił, że pismem z dnia 21 sierpnia 2007 r. Wójt Gminy wystąpił do Starosty o uzgodnienie – w myśl art. 54 ust. 4 pkt 6 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym – projektu decyzji o warunkach zabudowy działek nr [...] i [...] w U. N. Starosta postanowieniem z dnia 12 września 2007 r., znak: [...], pozytywnie uzgodnił wskazany wyżej projekt decyzji o ustaleniu warunków zabudowy. Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem z dnia 2 listopada 2007 r., znak: [...], po rozpoznaniu zażalenia J. K.-R., uchyliło powyższe postanowienie Starosty z powodu uchybień proceduralnych zaistniałych przy jego wydaniu i sprawę przekazało temu organowi w celu ponownego rozpatrzenia. Po ponownym rozpoznaniu sprawy, Starosta postanowieniem z dnia 28 grudnia 2007 r., znak: [...], uzgodnił pozytywnie projekt decyzji o warunkach zabudowy dla omawianej inwestycji, wskazując, że projekt ten zawiera niezbędne elementy określone w art. 54 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz spełnione zostały wszystkie warunki do wydania przedmiotowej decyzji wynikające z art. 61 powołanej ustawy. Zgodnie z przepisami ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych teren, na którym zaplanowana jest inwestycja, nie wymaga uzyskania zgody na zmianę przeznaczenia gruntów rolnych i leśnych na celu nierolnicze i nieleśne. Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymując w mocy postanowienie Starosty z dnia 28 grudnia 2007 r., podkreśliło, że przedmiotem postępowania w niniejszej sprawie nie jest ocena prawidłowości projektu decyzji o warunkach zabudowy jako całości, lecz jedynie części odnoszącej się do wymagań określonych ustawą o ochronie gruntów rolnych i leśnych. W związku z tym Kolegium nie mogło odnieść się do zarzutów podniesionych w zażaleniu, gdyż dotyczyły one ustaleń projektu decyzji o warunkach zabudowy i dokumentów wymaganych do wydania tej decyzji, które będą oceniane dopiero na etapie wydawania decyzji o warunkach zabudowy. Skargę do Sądu na powyższe postanowienie wniosła J. K.-R., domagając się uchylenia zaskarżonego aktu w całości. Strona skarżąca zarzuciła, iż Kolegium nie wyjaśniło, czy objęty projektem decyzji o warunkach zabudowy zamiar inwestorski mieści się w pojęciu zwykłego indycznika, czy też jest to może obiekt hodowlanej fermy produkcyjnej. Zdaniem skarżącej, gabaryty obiektu (150 m x 18 m), skala i sposób hodowli 8.300 indyków jednorazowo w warunkach tuczu przemysłowego wskazują, że jest to obiekt hodowlanej fermy produkcyjnej Skarżąca podniosła, że z tekstu planu zagospodarowania przestrzennego, który utracił moc, wynika, że obok zabudowy zagrodowej, do której zaliczony został przedmiotowy obiekt, plan ten wyróżniał także obiekty określone jako hodowlane fermy produkcyjne. Okoliczności tej organ nie wyjaśnił, jak również faktu, czy projekt zagospodarowania działki nr ewid. [...] obejmujący przedmiotowy obiekt budowlany, zgodny jest z ustaleniami poprzednio obowiązującego planu miejscowego. W odpowiedzi na skargę organ administracji wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Sąd administracyjny dokonuje kontroli zaskarżonego postanowienia w zakresie jego zgodności z obowiązującym prawem, do czego jest uprawniony w świetle art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.). Zaskarżone postanowienie prawa nie narusza, a zatem skargi na to postanowienie nie można uznać za zasadną. W myśl art. 53 ust. 4 pkt 6 w zw. z art. 60 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. Nr 80, poz. 717 ze zm.), powoływanej dalej jako: "ustawa", decyzję o warunkach zabudowy – w odniesieniu do gruntów wykorzystywanych na cele rolne i leśne – wydaje się po uzgodnieniu z organami właściwymi w sprawach ochrony gruntów rolnych i leśnych oraz melioracji wodnych. Organem właściwym w sprawach ochrony gruntów rolnych jest starosta, który dokonuje uzgodnienia w zakresie oceny zgodności zamierzenia inwestycyjnego z przepisami ustawy z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych (Dz.U. Nr 16, poz. 78 ze zm.). Uzgodnienie to ma na celu kontrolę, czy np. nie następuje lokalizacja inwestycji nie dającej się pogodzić z rolnym przeznaczeniem gruntu (Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Komentarz, pod red. Z. Niewiadomskiego, Wydawnictwo C.H.Beck, Warszawa 2004, s. 429-430). Organy administracji orzekające w sprawie prawidłowo ustaliły, że uzgodnieniu projektu decyzji o warunkach zabudowy w zakresie ochrony gruntów rolnych i leśnych nie sprzeciwiają się obowiązujące przepisy prawa. Zaskarżonym postanowieniem Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy postanowienie Starosty z dnia 28 grudnia 2007 r. pozytywnie uzgadniające projekt decyzji o warunkach zabudowy dotyczący inwestycji polegającej na budowie budynku inwentarskiego – indycznika, tj. wolnostojącego, parterowego budynku przeznaczonego do hodowli ściółkowej indyków w ilości 8.300 sztuk (199,2 DJP) wraz z urządzeniami budowlanymi, tj. przyłączem elektroenergetycznym, wodociągowym i bezodpływowym zbiornikiem na ścieki oraz dwóch zbiorników na gaz płynny o pojemności 14 m3 na działkach nr ewid. [...] i [...] w U. N. Organ odwoławczy zasadnie podkreślił, że przedmiotem postępowania w niniejszej sprawie nie jest ocena prawidłowości projektu decyzji o warunkach zabudowy jako całości, lecz jedynie ocena tego projektu w części odnoszącej się do wymagań określonych ustawą o ochronie gruntów rolnych i leśnych. W związku z tym zarzuty skarżącej podnoszone zarówno w skardze, jak i w toku postępowania, są nieuzasadnione, gdyż dotyczą one ustaleń projektu decyzji o warunkach zabudowy i dokumentów wymaganych do wydania tej decyzji, które będą oceniane dopiero na etapie wydawania decyzji o warunkach zabudowy. Prawidłowe jest również stanowisko organu pierwszej instancji, który ocenił, że teren, na którym zaplanowana jest przedmiotowa inwestycja nie wymaga uzyskania zgody na zmianę przeznaczenia gruntów rolnych na cele nierolne. Inwestycja ta obejmuje realizację budynku służącego produkcji rolnej, polegającej na fermowej hodowli i chowie drobiu rzeźnego (indyków) w ilości ponad 100 sztuk, która uznana została za dział specjalny produkcji rolnej w myśl art. 2 ust. 3 i 3a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (tekst jedn. Dz.U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.). Zgodnie zaś z art. 2 ust. 1 pkt 4 ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych, grunty rolne stanowią grunty pod budynkami i urządzeniami służącymi bezpośrednio do produkcji rolniczej uznanej za dział specjalny w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym od osób fizycznych. Oznacza to, iż działki nr ewid. [...] i [...] w U. N., na których realizowana ma być przedmiotowa inwestycja nie będą podlegać wyłączeniu z produkcji rolniczej i nadal będą stanowić grunty rolne. Tym samym brak było podstaw do odmowy uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy w niniejszej sprawie. Odnosząc się do zarzutów podniesionych w skardze należy podkreślić, iż jak zasadnie wskazało Kolegium, pojęcie "hodowlanej fermy produkcyjnej" nie występuje w przepisach prawa mających zastosowanie w rozpoznawanej sprawie. W § 2 ust. 1 pkt 43 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004 r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do raportu o oddziaływaniu na środowisko (Dz.U. Nr 257, poz. 2573 ze zm.) mowa jest o chowie lub hodowli zwierząt. Przepis ten stanowi, że taka działalność, o ile dotyczy zwierząt w liczbie do 210 dużych jednostek przeliczeniowych inwentarza (DJP), nie stanowi przedsięwzięcia mogącego znacząco oddziaływać na środowisko, które wymaga sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko. Planowana w rozpoznawanej sprawie inwestycja obejmuje budowę indycznika przeznaczonego do hodowli ściółkowej indyków w ilości 8.300 sztuk (199,2 DJP), a zatem nie stanowi przedsięwzięcia mogącego znacząco oddziaływać na środowisko, które wymaga sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko. W związku z tym, brak jest podstaw do uznania zarzutów skarżącej, iż planowana inwestycja jest na tyle szkodliwa dla otoczenia, że nie mieści się w pojęciu zwykłego indycznika, co uniemożliwia pozytywne uzgodnienie projektu decyzji o warunkach zabudowy dotyczącej tej inwestycji w zakresie ochrony gruntów rolnych i leśnych. Niezasadne są również zarzuty skarżącej, iż organy administracji nie wyjaśniły, czy uzgodnieniu projektu decyzji o warunkach zabudowy nie sprzeciwiają się zapisy nieobowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Należy bowiem podkreślić, iż decyzja o warunkach zabudowy, której projekt podlega uzgodnieniu w niniejszej sprawie, jest wydawana w przypadku, gdy na obszarze, na którym planowana jest inwestycja, brak jest obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Żaden przepis prawa nie uzależnia wydania postanowienia uzgadniającego pozytywnie projekt tej decyzji w zakresie ochrony gruntów rolnych na podstawie art. 53 ust. 4 pkt 6 ustawy, od oceny niesprzeczności tego zamierzenia z ustaleniami planu miejscowego, który utracił moc. Nie oznacza to jednak, by ocena taka była niedopuszczalna na dalszym etapie postępowania dotyczącym wydania decyzji o ustaleniu warunków zabudowy. Organ właściwy w sprawie ustalenia warunków zabudowy może bowiem odnieść się do ustaleń nieobowiązującego planu miejscowego, o ile uzna to za istotne dla rozstrzygnięcia sprawy. Mając powyższe na względzie Sąd uznał zaskarżone postanowienie za zgodne z prawem i skargę oddalił na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).