II SA/Lu 335/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Maciej Kierek (sprawozdawca), Sędziowie Asesor WSA Jerzy Drwal,, Sędzia WSA Ewa Ibrom, Protokolant Stażysta Anna Chmielewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 maja 2006 r. przy udziale Prokuratora Prokuratury Apelacyjnej w L. A. J. sprawy ze skargi K. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]. Nr [...] w przedmiocie opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości oddala skargę. Decyzją z dnia [...] lutego 2006r., Nr SKO.0073[...] wydaną na podstawie art. 138§1pkt.1 kpa oraz art. 36ust.4 ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. z 2003r., Nr 80, poz.717 ze zm.) Samorządowe Kolegium Odwoławcze po rozpoznaniu odwołania K. P. utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy . z dnia [...]września 2005r., znak: IBNM.[...] ustalającą opłatę planistyczną w wysokości 7240zł z tytułu wzrostu wartości nieruchomości nr 155/10 o pow. 1500m położonej w M., będącej własnością K. P.. Organ odwoławczy ustalił, że wartość przedmiotowej nieruchomości określona przez biegłego rzeczoznawcę majątkowego w operacie szacunkowym z dnia 22 czerwca 2005r. wzrosła po zmianie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego zatwierdzonej uchwałą Rady Gminy z dnia 12 grudnia 2000r., Nr XVI/118/2000 o kwotę 36.200zł. Przed zmianą planu przedmiotowa działka była przeznaczona pod tereny upraw rolnych i ogrodniczych, natomiast po zmianie została objęta terenem MR z przeznaczeniem pod mieszkalnictwo rolnicze. Wysokość opłaty została wyliczona jako 20% wzrostu wartości nieruchomości ustalonej przez biegłego rzeczoznawcę, zgodnie z §12 uchwały Nr XVI/118/2000. Odnosząc się do zarzutów odwołania organ stwierdził, że okoliczność nieodpłatnego przekazania na rzecz Gminy dwóch działek pod budowę drogi nie ma związku z decyzją ustalającą opłatę planistyczną. Bez znaczenia jest również okoliczność, iż skarżący nie znali przepisów umożliwiających ustalenie opłaty planistycznej ani swojego prawa przewidzianego w art. 37ust. 7 cyt. ustawy do żądania ustalenia takiej opłaty jeszcze przed zbyciem nieruchomości. Skargę do sądu administracyjnego wniósł K. P. domagając się uchylenia powyższej decyzji. W skardze zarzucił przede wszystkim, że nie został zawiadomiony o terminie posiedzenia organu odwoławczego, na którym została wydana zaskarżona decyzja, przez co był pozbawiony możliwości składania wyjaśnień i wniosków dowodowych. (art.39kpa). Ponadto podniósł, że nie doręczono mu również pisma z dnia 4 lipca 2005r., informującego o możliwości zapoznania się z operatem szacunkowym. Zdaniem skarżącego organ błędnie ustalił wysokość opłaty, bowiem nie uwzględnił rzeczywistych cen rynkowych działek rolnych w M., które wynoszą ok.2000zł za 1 ar, a nie 500zł, jak to przyjął organ. Skarżący podnosząc również, iż organ nie uwzględnił faktu, iż przekazał on nieodpłatnie Gminie dwie działki nr 157/3 i 155/8 z przeznaczeniem pod drogę dojazdową wniósł o umorzenie opłaty, wyjaśniając, że działki przekazał mając na uwadze dobro wspólnoty samorządowej oraz, że jego sytuacja materialna, rodzinna i osobista uniemożliwia mu uiszczenie tak wysokiej opłaty. Skarżący podniósł ponadto, że w związku ze zmianą przeznaczenia gruntów poniósł koszty równe połowie opłaty planistycznej (8000zł opłaty administracyjnej). Skarżący był przekonany, że dopełnił wszelkich formalności i koniecznych opłat, natomiast nie wiedział, że w związku ze zmianą planu i sprzedażą nieruchomości przed upływem 5 lat będzie musiał uiścić opłatę planistyczną. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1§1i2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r.- Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz.1269 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje kontrolę zaskarżonej decyzji w zakresie jej zgodności z prawem. Zaskarżona decyzja prawa nie narusza. Przedmiotem sprawy jest ustalenie opłaty planistycznej z tytułu wzrostu wartości nieruchomości w związku ze zmianą miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (tzw. renty planistycznej). Stosownie do przepisu art. 36 ust.4 ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. z 2003r., Nr 80, poz.717 ze zm.), jeżeli w związku z uchwaleniem planu miejscowego albo jego zmianą, wartość nieruchomości wzrosła, a właściciel lub użytkownik wieczysty zbywa tę nieruchomość, wójt, burmistrz albo prezydent miasta pobiera jednorazową opłatę ustaloną w tym planie, określoną w stosunku procentowym do wzrostu wartości nieruchomości. Opłata ta jest dochodem własnym gminy. Wysokość opłaty nie może być wyższa niż 30% wzrostu wartości nieruchomości. Zgodnie z cyt. ustawami organy te mają prawo ustalić opłatę planistyczną w ciągu 5 lat od dnia, w którym plan miejscowy albo jego zmiana stały się obowiązujące. W rozpatrywanej sprawie zachodzą wszystkie przesłanki określone w powołanym przepisie. Przedmiotowa działka nr 155/10 była przeznaczona w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego zatwierdzonym Uchwałą Gminnej Rady Narodowej z dnia 3 lutego 1988r., Nr XXII/66/88 pod uprawy polowe i ogrodnicze, natomiast uchwałą Rady Gminy z dnia 12 grudnia 2000r., Nr XVI/118/2000 (Dz.Urz. Woj. Nr 32, poz.500 z dnia 30 maja 2001r.) zmieniającą dotychczasowy plan została objęta symbolem MR i przeznaczona na mieszkalnictwo rolnicze, co spowodowało wzrost jej wartości. Skarżący zbył działkę nr 155/10 w dniu 17 grudnia 2003r., a więc po uchwaleniu nowego planu, dlatego Wójt Gminy miał prawo w dniu 23 września 2005r. ustalić opłatę planistyczną, bowiem 5 – letni termin liczony od dnia 15 czerwca 2001r. tj. dnia wejścia w życie zmienionego planu jeszcze nie upłynął. Wbrew zarzutom skargi, operat szacunkowy, w oparciu o który zostały wydane kwestionowane decyzje został sporządzony prawidłowo, przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia z zakresu szacowania wartości nieruchomości. Wyrażone w skardze zastrzeżenia co do wyceny nie zostały skonkretyzowane i mają charakter dowolny, a kwestia zbycia nieodpłatnie dwóch działek na rzecz Gminy nie ma wpływu na ustalenie i wysokość opłaty planistycznej. Nie potwierdza się również zarzut ograniczenia prawa skarżącego do obrony swoich praw, zarówno bowiem w postępowaniu przed organem pierwszej instancji, jak i przed organem odwoławczym skarżący był zawiadamiany o prawie zapoznania się z aktami sprawy oraz składania wniosków dowodowych i wnoszeniu uwag w każdym stadium postępowania (zawiadomienie o wszczęciu postępowania z urzędu, k. 3 oraz pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 15 listopada 2005r.). Z akt sprawy wynika, że skarżący uczestniczył w postępowaniu składając oświadczenia i wnioski na piśmie, w których odnosił się również do sporządzonego operatu szacunkowego, dlatego zarzut naruszenia przez organy art.10 kpa nie zasługuje na uwzględnienie. Natomiast złożony w skardze wniosek o umorzenie ustalonej opłaty planistycznej nie należy do kompetencji sądu, lecz powinien być kierowany do właściwego organu administracyjnego. Sąd administracyjny uprawniony jest wyłącznie do oceny zgodności zaskarżonego aktu z obowiązującymi przepisami prawa. Z tego względu również okoliczność, iż skarżący nie wiedział o prawie Gminy do ustalenia opłaty planistycznej nie może być brana pod uwagę przy ocenie zaskarżonej decyzji, ponieważ w naszym systemie prawnym nikt nie może się tłumaczyć nieznajomością prawa. W sprawie niniejszej zachodzą wszystkie przesłanki ustalenia opłaty planistycznej, dlatego nie ma podstaw uchylenia zaskarżonej decyzji. Wobec powyższego skarga podlega oddaleniu na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zm.)