II SA/Lu 337/08

PostanowienieWSA w Lublinie2008-06-25

Skład orzekający: sędzia WSA Ewa Ibrom

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi powinien zostać uwzględniony, jeśli uchybienie terminu wynikało z wewnętrznych procedur obiegu korespondencji w urzędzie gminy i opóźnień w przekazaniu sprawy do właściwej komórki organizacyjnej?
Ratio decidendi
Wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ okoliczności wskazujące na brak winy strony w uchybieniu terminu nie zostały uprawdopodobnione. Niewłaściwy obieg korespondencji w urzędzie oraz zaniedbania pracowników obciążają jednostkę i nie mogą usprawiedliwiać zwłoki w wykonaniu zarządzenia sądu. Fakt, że w wyznaczonym terminie przypadały dni wolne od pracy, nie stanowi szczególnej okoliczności wyłączającej winę strony.
Stan faktyczny
Gmina złożyła skargę na decyzję Wojewody dotyczącą zwrotu wywłaszczonej nieruchomości. Sąd wezwał Gminę do uiszczenia wpisu sądowego w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Termin upłynął 26 maja 2008 r. W dniu 28 maja 2008 r. Gmina złożyła wniosek o przywrócenie terminu, wskazując na opóźnienia w obiegu korespondencji w urzędzie i procedury wydatków budżetowych. Do wniosku dołączono dowód uiszczenia wpisu w dniu 28 maja 2008 r.
Rozstrzygnięcie
Postanowiono odmówić przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący - sędzia WSA Ewa Ibrom po rozpoznaniu w dniu 25 czerwca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Gminy na decyzję Wojewody z dnia [...]., znak:[...] w przedmiocie zwrotu wywłaszczonej nieruchomości - w zakresie wniosku Gminy . o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi p o s t a n a w i a odmówić przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Gmina, reprezentowana przez Prezydenta, złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na decyzję Wojewody z dnia [...]. utrzymującą w mocy decyzję Starosty z dnia [...] o zwrocie wywłaszczonej nieruchomości stanowiącej obecnie część działki nr ewid. [...], położonej w L, przy ul. [...]. Zarządzeniem z dnia [...] strona skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 2.291 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis tego zarządzenia został doręczony skarżącej w dniu 19 maja 2008 r. (k.17). Termin do uiszczenia wpisu upłynął zatem w dniu 26 maja 2008 r. W dniu 28 maja 2008 r. strona skarżąca złożyła wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w niniejszej sprawie. Skarżąca podniosła, że odpis zarządzenia wzywającego do uiszczenia wpisu został złożony w Kancelarii Ogólnej Miasta w dniu 19 maja 2008 r., a w dniu 21 maja 2008 r. przekazany został do Wydziału Geodezji Urzędu Miasta. Gmina wskazała, że Wydział ten nie był właściwy w niniejszej sprawie, w związku z czym w dniu 26 maja 2008 r. powyższe pismo zostało przekazane do właściwej komórki organizacyjnej Urzędu, to jest do Wydziału Gospodarowania Mieniem. Wydział ten nie mógł dokonać wpłaty wpisu w dniu 26 maja 2008 r., z uwagi na procedury obowiązujące przy dokonywaniu wydatków budżetowych. Strona podkreśliła, że w wyznaczonym przez Sąd siedmiodniowym terminie były trzy dni wolne od pracy, co wpłynęło na opóźnienie w przekazaniu sprawy. Do wniosku skarżąca dołączyła dokument potwierdzający uiszczenie w dniu 28 maja 2008 r. wpisu od skargi w kwocie 2.291 zł. Pismem z dnia 17 czerwca 2008 r. Gmina, wykonując zarządzenie Sądu z dnia 4 czerwca 2008 r., dodatkowo wyjaśniła, iż na podstawie rozdziału 4 zarządzenia nr 276/2008 Prezydenta Miasta z dnia 5 maja 2008 r. w sprawie obiegu i kontroli dowodów księgowych w Urzędzie Miasta, procedura wydatkowania środków publicznych jest wieloetapowa, a tym samym czasochłonna. W związku z tym, pomimo przekazania wezwania do uiszczenia wpisu do Wydziału Gospodarowania Mieniem w dniu 26 maja 2007 r., dokonanie wpłaty na rachunek bankowy Sądu w tym samym dniu było niemożliwe. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Wniosek Gminy o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w rozpoznawanej sprawie nie zasługuje na uwzględnienie. W myśl przepisu art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zm.), powoływanej w dalszej części uzasadnienia jako ustawa, jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócić termin. Zgodnie zaś z przepisem art. 87 § 1, 2 i 4 ustawy pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Kryterium braku winy, jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu, polega na dopełnieniu przez stronę obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej, rozumianej obiektywnie, to jest takiej, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy (por. J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2006, s. 226; postanowienie NSA z dnia 1 lutego 2005 r., FZ 713/04, LEX nr 302279 oraz postanowienie WSA w Warszawie z dnia 21 lutego 2006 r., I SAB/Wa 78/05, LEX nr 192260). Skarżąca Gmina nie uprawdopodobniła okoliczności wskazujących na brak jej winy w uchybieniu terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w niniejszej sprawie. Podnoszona przez skarżącą okoliczność nieprawidłowego obiegu korespondencji w Urzędzie Miasta i wynikający z niej fakt spóźnionego przekazania zarządzenia wzywającego do wpisu do właściwej komórki organizacyjnej Urzędu, świadczy o niezachowaniu należytej staranności i nie może stanowić podstawy do przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu w rozpoznawanej sprawie. Skarżąca nie wyjaśniła również precyzyjnie powodów, dla których pomimo przekazania do właściwej komórki organizacyjnej Urzędu Miasta odpisu zarządzenia o wpisie w dniu 26 maja 2008 r., to jest w ostatnim dniu terminu do wykonania zarządzenia, nie opłaciła w tym dniu wpisu od skargi. W tych okolicznościach brak jest podstaw do przywrócenia uchybionego przez stronę terminu do opłacenia skargi. Z utrwalonego orzecznictwa sądowego wynika bowiem, że uchybienia w zakresie organizacji przyjmowania i obiegu korespondencji jednostki organizacyjnej, a także zaniedbania jej pracowników, obciążają tę jednostkę i nie mogą usprawiedliwiać zwłoki w wykonaniu zarządzenia sądu (por. wyrok NSA z dnia 9 marca 2000 r., I SA/Gd 1288/99, LEX nr 44 331, postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 29 czerwca 2005 r., V CZ 73/05, LEX nr 180933, z dnia 9 sierpnia 1974 r., II CZ 149/74, OSP 1975, nr 2, poz. 39 oraz z dnia 12 listopada 1965 r., II CZ 92/65, LEX nr 5902, postanowienie Sądu Apelacyjnego w Lublinie z dnia 27 lutego 1998 r., III AUz 6/98, Apel.-Lub. 1998, nr 2, poz. 9). Przywrócenia terminu nie uzasadnia także wskazana przez stronę okoliczność, iż w wyznaczonym przez Sąd siedmiodniowym terminie do uiszczenia wpisu były trzy dni wolne od pracy. Należy podnieść, iż każdy siedmiodniowy termin zakreślany przez Sąd stronie postępowania na dokonanie określonej czynności obejmuje dwa dni wolne od pracy, a zatem fakt, iż w terminie wyznaczonym Gminie do uiszczenia wpisu od skargi w niniejszej sprawie były trzy dni wolne od pracy, nie może być oceniony jako okoliczność szczególna wyłączająca winę strony skarżącej w uchybieniu terminu do uiszczenia wpisu. Zdaniem Sądu dla oceny zasadności przywrócenia powyższego terminu nie ma również znaczenia fakt, iż ostatni dzień terminu do uiszczenia wpisu upływał po zakończeniu tzw. "długiego weekendu". Nie ulega wątpliwości, że Prezydent Miasta, jako podmiot zatrudniający pracowników Urzędu Miasta, znał stan osobowy zatrudnionych pracowników i mógł tak pokierować pracą obecnych, by czynności przydzielone nieobecnym były sprawnie i terminowo załatwione (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 17 kwietnia 1973 r., I PZ 23/73, LEX nr 14213). Z tych względów, wobec braku przesłanek określonych w art. 86 § 1 ustawy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie orzekł, jak w postanowieniu.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło