V CZ 73/05

PostanowienieIzba Cywilna2005-06-29

Skład orzekający: Tadeusz Domińczyk, Mirosław Bączyk, Maria Grzelka

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy pomyłka w cyfrowym oznaczeniu numeru rachunku bankowego, skutkująca zwrotem opłaty sądowej i uiszczeniem jej po terminie, stanowi brak winy uzasadniający przywrócenie terminu do wniesienia tej opłaty?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy uznał, że pomyłka w cyfrowym oznaczeniu numeru rachunku bankowego, skutkująca zwrotem opłaty sądowej i uiszczeniem jej po terminie, obciąża wnioskodawcę i nie stanowi braku winy w rozumieniu art. 168 § 1 k.p.c. Wnioskodawca, mając świadomość błędu i możliwość ponownego uiszczenia opłaty w terminie, zaniedbał tej czynności, co świadczy o zawinionym uchybieniu terminu.
Stan faktyczny
Wnioskodawca wniósł opłatę od kasacji na błędnie wskazany numer rachunku bankowego. Po zwrocie wpłaty, uiścił ją ponownie po upływie ustawowego terminu. Wniosek o przywrócenie terminu został oddalony, a wnioskodawca wniósł zażalenie, argumentując, że pomyłka w numerze rachunku nie stanowi jego winy. Sąd Najwyższy rozpoznał zażalenie na postanowienie o odrzuceniu kasacji.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy oddalił zażalenie jako nieuzasadnione.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt V CZ 73/05 POSTANOWIENIE Dnia 29 czerwca 2005 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Tadeusz Domińczyk (przewodniczący) SSN Mirosław Bączyk (sprawozdawca) SSN Maria Grzelka w sprawie z wniosku Gminy K. przy uczestnictwie "R.(…)" Sp. z o.o. w K. i (…) Banku (…) S.A. w W. o wpis w księdze wieczystej, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 29 czerwca 2005 r., zażalenia wnioskodawczyni na postanowienie Sądu Okręgowego w K. z dnia 15 marca 2005 r., sygn. akt IV Ca (…), oddala zażalenie. Uzasadnienie Postanowieniem z dnia 15 marca 2005 r. Sąd Okręgowy odrzucił kasację wnioskodawcy wniesioną od postanowienia tego Sądu z dnia 18 listopada 2004 r. Wnoszący kasację wezwany został do uiszczenia opłaty od kasacji i wniósł tę opłatę na błędnie wskazany numer rachunku Sądu Okręgowego. Po zwrocie wpłaty w dniu 7 lutego 2005 r. uiścił ją ostatecznie w dniu 9 lutego 2005 r., tj. po upływie 7-dniowego terminu (termin ten upłynął w dniu 8 lutego 2005 r.). Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia opłaty został oddalony (postanowienie z dnia 10 lutego 2005 r.). W zażaleniu od tego postanowienia wnioskodawca wnosił o jego uchylenie. W ocenie skarżącego, nieprawidłowo został zastosowany przepis art. 168 k.p.c., co doprowadziło do odrzucenia kasacji. Zachowanie się wnioskodawcy zostało ocenione przez Sąd z nadmierną surowością formalną, ponieważ pomyłka strony w cyfrowym oznaczeniu numeru rachunku bankowego nie może przesądzać o winie wnioskodawcy 2 eliminującej możliwość przywrócenia terminu do wniesienia opłaty od kasacji. Istnieją zatem uzasadnione podstawy do uchylenia zaskarżonego postanowienia. Sad Najwyższy zważył, co następuje: Skarżący przyznaje, że uchybił terminowi do wniesienia opłaty od kasacji, ponieważ opłata ta dokonana została w dniu 9 lutego 2005 r., natomiast dzień wcześniej upłynął 7-dniowy termin do wniesienia opłaty. Kwestionuje natomiast zasadność oddalenia wniosku o przywrócenie mu terminu do wniesienia wspomnianej opłaty, powołując się na postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 19 marca 2003 r., I CZ 18/03 (nie publik.), zgodnie z którym pomyłka w cyfrowym oznaczeniu numeru rachunku nie stanowi winy jako negatywnej przesłanki do przywrócenia terminu. Wskazuje ponadto na to, że pełnomocnik wnioskodawcy nie ponosi odpowiedzialności za niepoinformowanie go o zwrocie przelewu (w dniu 7 lutego 2004 r.) przez odpowiedniego pracownika działu księgowego nie podlegającego nadzorowi organizacyjnemu i służbowemu pełnomocnika. Można zatem przyjąć, że wnosząc zażalenie na postanowienie w przedmiocie odrzucenia kasacji z dnia 15 marca 2005 r., wnioskodawca domagał się poddania kontroli Sądu Najwyższego rozstrzygnięcia Sądu Okręgowego z dnia 10 marca 2005 r. oddalającego jego wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia opłaty od kasacji na podstawie art. 380 k.p.c. Należy zwrócić uwagę na to, że skarżący nie kwestionuje tego, iż zwrot opłaty wnioskodawcy nastąpił w dniu 7 lutego 2005 r., a więc w okresie, w którym biegł jeszcze termin do skutecznego wniesienia tej opłaty. Trafnie zatem przyjął Sąd Apelacyjny, że powziąwszy już w dniu 7 lutego 2005 r. informację o błędzie i mając do dyspozycji zwróconą opłatę, skarżący mógł zatem ponownie uiścić tę opłatę w dniach 7 lub 8 lutego 2005 r., a więc jeszcze przed upływem terminu do jej definitywnego wniesienia (9 lutego 2005 r.). Zaniedbując tych czynności, pracownik obsługujący dział finansowy skarżącego nie dopełnił należytej staranności w zakresie terminowego wnoszenia opłat sądowych i tym samym – dopuścił się zawinionego uchybienia terminowi. Uchybienie pracownika w tym zakresie obciążają wnioskodawcę (gminę) i niezależnie od sposobu rozbudowania struktury organizacyjnej tej samorządowej osoby prawnej, nie świadczą o braku jej winy w rozumieniu art. 168 § 1 k.p.c. Z przedstawionych względów Sąd Najwyższy oddalił zażalenie skarżącego jako nieuzasadnione (art. 3941 § 3 k.p.c. w zw. z art. 39810 k.p.c. i w zw. z art. 397 § 2 k.p.c.).

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 168 KPCart. 380 KPCart. 168 § 1 KPCart. 3941 § 3 KPCart. 39810 KPCart. 397 § 2 KPC§ 1§ 3§ 2

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 14.07.2026. · PDF źródłowy