II SA/Lu 340/15

PostanowienieWSA w Lublinie2015-06-17

Skład orzekający: Grażyna Pawlos-Janusz

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na uchwałę rady gminy w sprawie stypendium sportowego może zostać wniesiona do sądu administracyjnego bez wcześniejszego wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa?
Ratio decidendi
Skarga na uchwałę rady gminy podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna, jeśli skarżący nie wyczerpał środków zaskarżenia, co w przypadku uchwał rady gminy oznacza konieczność wcześniejszego bezskutecznego wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa. Niewyczerpanie tego trybu skutkuje niedopuszczalnością skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. w zw. z art. 52 § 1 i 2 P.p.s.a. oraz art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym.
Stan faktyczny
Skarżąca M. B. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie na uchwałę Rady Miasta dotyczącą zasad przyznawania stypendiów sportowych. Prezydent Miasta wniósł o odrzucenie skargi z powodu jej niedopuszczalności. Skarżąca przyznała, że nie składała do Rady Miasta wezwania do usunięcia naruszenia prawa przed wniesieniem skargi.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Grażyna Pawlos-Janusz po rozpoznaniu w dniu 17 czerwca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. B. na uchwałę Rady Miasta z dnia [...] r., nr [...], w przedmiocie stypendium sportowego postanawia odrzucić skargę. W skardze z dnia 16 kwietnia 2015 r. M. B. wniosła do Sądu skargę na uchwałę Rady Miasta z dnia [...] r., nr [...], w sprawie zasad i trybu przyznawania, wstrzymywania i pozbawiania stypendiów dla zawodników osiągających wysokie wyniki sportowe we współzawodnictwie międzynarodowym lub krajowym oraz dla zawodników w kategorii seniorów uczestniczących w rozgrywkach ligowych w grach zespołowych. W odpowiedzi na skargę Prezydent Miasta , reprezentujący Gminę Miasto , wniósł o odrzucenie skargi z uwagi na jej niedopuszczalność. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. W myśl bowiem przepisu art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn, aniżeli wymienione w art. 58 § 1 pkt 1-5 P.p.s.a., wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Niedopuszczalność skargi z innych przyczyn obejmuje w szczególności sytuację, gdy skarga została wniesiona bez wyczerpania środków zaskarżenia. W świetle bowiem art. 52 § 1 i 2 P.p.s.a. skargę można wnieść wyłącznie po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Stosownie do art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. z 2013 r. poz. 594 ze zm.) skarga na uchwałę rady gminy może być wniesiona dopiero po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa. W rozpoznawanej sprawie jest poza sporem, że skarżąca nie wyczerpała trybu zaskarżenia przed złożeniem skargi do Sądu na opisaną wyżej uchwałę Rady Miasta . W odpowiedzi na wezwanie Sądu, skarżąca przyznała w piśmie z dnia 7 czerwca 2015 r., że nie składała do Rady Miasta wezwania do usunięcia naruszenia prawa. W tych okolicznościach, na podstawie powołanych wyżej przepisów, Sąd był zobowiązany skargę odrzucić jako niedopuszczalną.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło