II SA/Lu 373/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Leszek Leszczyński, Sędziowie Sędzia NSA Krystyna Sidor (sprawozdawca), Asesor WSA Bogusław Wiśniewski, Protokolant st. sekr. sąd. Jolanta Sikora, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 czerwca 2005 r. sprawy ze skargi S. C. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]. Nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie dotyczące egzekucji obowiązków o charakterze niepieniężnym oddala skargę. Postanowieniem z dnia [...] lutego 2005r., znak: WINB. ZOP.[...] wydanym na podstawie art.51 kpa w zw. z art. 23§1 i art. 23§4pkt.1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t.j. Dz.U. z 2002r., Nr 110, poz.968 ze zm.) Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego odmówił S. C. przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]listopada 2004r., znak: PINB.[...] w przedmiocie zastosowania środka egzekucyjnego. Organ wyjaśnił, że zażalenie zostało wniesione w dniu 2 grudnia 2004r., jeden dzień po upływie ustawowego terminu, zaś S. C. nie wykazał, że uchybienie terminowi nastąpiło bez jego winy. W ocenie organu nie może uzasadniać uwzględnienia wniosku ogólnie zły stan zdrowia wnioskodawcy, tym bardziej, że sam odebrał odpis postanowienia w dniu 24 listopada 2004r. Skargę do sądu administracyjnego wniósł S. C., domagając się uchylenia powyższego postanowienia. W skardze podniósł, że uchybił terminowi do wniesienia zażalenia, ponieważ ma 77 lat i jest człowiekiem schorowanym (inwalidą III grupy). Podkreślił, że nie dowidzi, ponieważ choruje na jaskrę. Z tego powodu w październiku 2004r. przebywał w szpitalu, a następnie wielokrotnie (w dniu 19 października 2004r.,15 grudnia 2004r. oraz 22 stycznia 2005r.) z powodu pogorszenia się choroby korzystał z pomocy lekarzy okulistów. Również z powodu złego stanu zdrowia w zachowaniu terminu do wniesienia zażalenia nie mogła pomóc skarżącemu jego żona, która jest poważnie chora (cierpi na raka jelita grubego). Skarżący podkreślił, że zażalenie wniósł z chwilą poprawy stanu zdrowia i bez zbędnej zwłoki, uchybiając terminowi tylko jeden dzień, a zatem nie można postawić mu zarzutu zawinionego niezachowania terminu. W odpowiedzi na skargę, organ administracji wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1§1i2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r.- Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz.1269) sąd administracyjny sprawuje kontrolę zaskarżonego aktu w zakresie jego zgodności z prawem. Zaskarżone postanowienie prawa nie narusza. Podstawą jego wydania był przepis art.59§1 w zw. z art. 58§1 kpa, zgodnie z którym w razie uchybienia terminu właściwy w sprawie organ administracji publicznej orzeka o jego przywróceniu, jeżeli zainteresowany uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. Brak winy po stronie dokonującego lub zamierzającego dokonać określonej czynności procesowej stanowi konieczną, a jednocześnie podstawową przesłankę przywrócenia terminu. Pojęcie "wina" rozumiane jest jako brak należytej dbałości o swoje interesy, dlatego z brakiem winy mamy do czynienia w sytuacjach niezależnych od strony, spowodowanych np. przerwą w komunikacji, powodzią, pożarem czy inną katastrofą, nagłą chorobą strony, jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą etc. Natomiast podeszły wiek i ogólnie zły stan zdrowia nie przesądzają o braku winy w uchybieniu terminowi dokonania czynności procesowej. (por. postanowienie SN z dnia 29 stycznia 2002r., II UZ 90/01) O braku winy w razie długotrwałej choroby można bowiem mówić w sytuacji, gdy strona jest na tyle bezradna, że nie jest w stanie samodzielnie podejmować czynności zmierzających do zachowania terminu, jak i wówczas, gdy jej stan zdrowia gwałtownie się pogorszył, co stało się bezpośrednią przyczyną niezachowania terminu. Należy podzielić pogląd zaskarżonego postanowienia, iż w stosunku do skarżącego żadna z tych okoliczności nie zachodzi - skoro skarżący cierpi z powodu choroby oczu od długiego czasu, a jednak niezależnie od hospitalizacji i kłopotów zdrowotnych był na tyle sprawny intelektualnie, by osobiście odebrać postanowienie organu I instancji, to nie można przyjąć, że po upływie kolejnych kilku dni nie był w stanie zadbać o terminowe sporządzenie i wniesienie zażalenia. Skarżący nie uprawdopodobnił, że jego stan zdrowia nagle uległ pogorszeniu, nie wskazał również żadnych innych przyczyn uchybienia terminu, dlatego organ nie miał podstaw do uwzględnienia jego wniosku. Z powyższych względów, Sąd stwierdzając, że zaskarżone postanowienie nie narusza prawa, na podstawie art.151 ustawy z dnia 30 sierpnia – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) oddalił skargę.