II SA/Lu 375/09

PostanowienieWSA w Lublinie2009-08-11

Skład orzekający: Jarosław Harczuk

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wnioskodawca, który uiścił wpis sądowy od skargi, może ubiegać się o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, a jeśli nie, to czy może je uzyskać w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata?
Ratio decidendi
Wnioskodawca, który uiścił wpis sądowy od skargi, nie może ubiegać się o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, gdyż wykazał możliwość poniesienia części kosztów postępowania. Jednakże, biorąc pod uwagę wysokość dochodów gospodarstwa domowego, wydatków oraz kosztów sądowych i wynagrodzenia adwokata, poniesienie przez wnioskodawcę kosztów ustanowienia adwokata spowodowałoby uszczerbek w kosztach utrzymania koniecznego dla niego i jego małżonki, co uzasadnia przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata.
Stan faktyczny
Wnioskodawca E. K. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, domagając się zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata. Do wniosku dołączył potwierdzenie uiszczenia wpisu sądowego. Po wezwaniu do uzupełnienia braków, wnioskodawca przedstawił oświadczenia o dochodach i wydatkach gospodarstwa domowego oraz niepotwierdzone kserokopie dokumentów. Referendarz sądowy rozpoznał wniosek, uwzględniając częściowo żądanie strony.
Rozstrzygnięcie
Przyznano E. K. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata, a odmówiono przyznania prawa pomocy w pozostałym zakresie.

Pełny tekst orzeczenia

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Jarosław Harczuk po rozpoznaniu w dniu 11 sierpnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku E. K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie w całości od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi J. i E. małżonków K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie opłaty adiacenckiej p o s t a n a w i a I. przyznać E. K. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka; II. odmówić przyznania prawa pomocy w pozostałym zakresie. E. K. na urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy symbol PPF wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie w całości od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Do wniosku E. K. dołączył potwierdzenie uiszczenia wpisu sądowego od wniesionej skargi. Ze względu na to, że informacje zawarte w urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy były niekompletne wezwano wnioskodawcę do nadesłania dodatkowego oświadczenia oraz dokumentów źródłowych. Wnioskodawca wykonując wezwanie nadesłał oświadczenie oraz niepotwierdzone za zgodność z oryginałem kserokopie dokumentów źródłowych. Referendarz sądowy stwierdził, że: Stosownie do art. 246 § 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej "p.p.s.a.", przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania zaś w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Przesłanki przyznania prawa pomocy osobie fizycznej sformułowana w art. 246 § 1 pkt 1 i 2 p.p.s.a. oparte są na zwrotach szacunkowych, których samodzielne stosowanie wywołuje konieczność oszacowania wystąpienia określonych w zwrotach szacunkowych stanów faktycznych. Koszty sądowe w rozpoznawanej sprawie prócz wpisu sądowego od wniesionej skargi wynoszącego 158 złotych (§ 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2003 r., Nr 221, poz. 2193 ze zm.) każdorazowo nie przekroczą kwoty 100 złotych (§3 w związku z § 1 pkt 1; § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi; § 1 i § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych – DZ.U. z 2003 r. Nr 221, poz. 2192). Stawka minimalnego wynagrodzenia adwokata ustanowionego w sprawie niniejszej dla reprezentowania strony skarżącej wynosi 600 złotych netto (§ 6 pkt 3 w związku z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. a) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu – Dz.U. z 2002 r. Nr 163, poz. 1348 ze zm.) – 732 złote brutto (§2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w zw. z art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług - Dz.U. Nr 54, poz. 535 ze zm.). Z nadesłanych przez wnioskodawcę oświadczeń wynika, że prowadzi on wspólne gospodarstwo domowe wraz z żoną, z którą zamieszkuje w domu o powierzchni [...] m2 i utrzymuje się z renty żony wynoszącej [...] złotych brutto i otrzymywanej przez siebie emerytury w kwocie [...] złotych brutto. Łączny dochód gospodarstwa domowego wnioskodawcy wynosi [...] złotych brutto. Na miesięczne wydatki gospodarstwa domowego wnioskodawcy składają się koszty zużycia gazu – [...] złotych, raty za telewizor – [...] złotych, raty za szafę – [...] złotych, raty za zamrażalkę – [...] złotych, koszty zakupu leków – [...] złotych, koszty energii elektrycznej – [...] złote oraz koszty użytkowania telefonu – [...] złotych. Łączne, miesięczne koszty utrzymania gospodarstwa domowego wynoszą [...] złotych. Jak oświadczył wnioskodawca pozostałą część dochodu gospodarstwa domowego przeznacza na zakup żywności i środków czystości. Wniosek E. K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym nie zasługuje na uwzględnienie. Skoro bowiem dysponował on środkami finansowymi pozwalającymi mu uiścić całość wpisu sądowego od wniesionej skargi nie można przyjąć aby nie miał on możliwości poniesienia jakichkolwiek kosztów niniejszego postępowania. Ponadto uiszczenie przez wnioskodawcę wpisu sądowego od wniesionej skargi dowodzi, że posiada ona środki finansowe pozwalające mu ponieść koszty sądowe niniejszego postępowania. Jeżeli bowiem wnioskodawca ma realną możliwość uiszczenia 158 złotych tytułem wpisu sądowego od wniesione skargi to przyjąć należy, że ma także realną możliwość uiszczenia pozostałych potencjalnych kosztów sądowych, których wysokość każdorazowo nie przekroczy kwoty 100 złotych. Niezasadność wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, ustalona na etapie oceny możliwości ponoszenia przez wnioskodawcę kosztów sądowych, skutkuje w zakresie oceny zasadności jego żądania ustanowienia w ramach prawa pomocy profesjonalnego pełnomocnika procesowego koniecznością sięgnięcia po ustawowe przesłanki oceny zasadności wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Porównanie wysokości kwoty brutto minimalnego wynagrodzenia adwokata do wysokości dochodów gospodarstwa domowego wnioskodawcy, przy równoczesnym uwzględnieniu wysokości wykazanych miesięcznych wydatków jego gospodarstwa domowego jak i tego, że wnioskodawca zobowiązany będzie ponosić koszty sądowe niniejszego postępowania wskazuje, iż poniesienie w przedmiotowej sprawie przez wnioskodawcę minimalnego wynagrodzenia adwokata spowoduje uszczerbek w kosztach utrzymania koniecznego dla niego i jego małżonki. Jednocześnie wyjaśnić należy, że dokonując oceny zasadności wniosku E. K. referendarz sądowy pominął informacje wynikające z nadesłanych przez niego niepotwierdzonych za zgodność z oryginałem kserokopii dokumentów źródłowych. Na mocy normującego postępowanie wyjaśniające art. 255 p.p.s.a. strona wnosząca o przyznanie prawa pomocy jest zobowiązana dostarczyć, na wezwanie referendarza sądowego, między innymi dokumenty źródłowe. Dokumenty te stanowią podstawę do prowadzenia dowodu w postępowaniu o przyznanie prawa pomocy. Niepotwierdzone zaś za zgodność z oryginałem kserokopie (fotokopie) dokumentów źródłowych nie są dokumentami i tym samym nie mogą one być podstawą do prowadzenia dowodu w postępowaniu o przyznanie prawa pomocy (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 14 lutego 2007 r., sygn. akt II CSK 401/06 – Lex nr 453727). Mając na względzie powyższe, działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. i art. 246 § 1 pkt 1 i 2 p.p.s.a. należało orzec jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło