II SA/Lu 378/12
PostanowienieWSA w Lublinie2012-05-18
Skład orzekający: Jarosław Harczuk
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy osobie fizycznej, która jest zwolniona z kosztów sądowych na mocy art. 239 pkt 1 lit. a) PPSA, można odmówić przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych?Ratio decidendi
Osobie fizycznej, która jest już zwolniona z kosztów sądowych na mocy art. 239 pkt 1 lit. a) PPSA, nie można odmówić przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, ponieważ żądanie to jest bezzasadne i nie podlega uwzględnieniu. Niemniej jednak, jeśli strona wykaże brak możliwości poniesienia kosztów ustanowienia adwokata, wniosek o ustanowienie adwokata w ramach prawa pomocy może zostać uwzględniony w zakresie częściowym.Stan faktyczny
Strona skarżąca wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, domagając się zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata. Uzasadniła wniosek brakiem oszczędności, nieruchomości i utrzymywaniem się z zasiłku okresowego. Referendarz sądowy rozpoznał wniosek, biorąc pod uwagę przepisy PPSA dotyczące prawa pomocy.Rozstrzygnięcie
Przyznano K. L. G. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata, o wyznaczenie którego zwrócono się do Okręgowej Rady Adwokackiej w L. Odmówiono przyznania prawa pomocy w pozostałym zakresie (zwolnienie od kosztów sądowych).Pełny tekst orzeczenia
Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Jarosław Harczuk po rozpoznaniu w dniu 18 maja 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. L. G. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi K. L. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego na zakup żywności p o s t a n a w i a I. przyznać K. L. G. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata, o wyznaczenie którego zwrócić się do Okręgowej Rady Adwokackiej w L.; II. odmówić przyznania prawa pomocy w pozostałym zakresie.
Strona skarżąca w zakreślonym w wezwaniu terminie (data stempla pocztowego), wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Wniosek uzasadniła tym, że nie posiada żadnych oszczędności, nieruchomości i jest osobą bezrobotną utrzymującą się z zasiłku okresowego w kwocie [...] złotych.
Referendarz sądowy stwierdził, że:
Stosownie do art. 246 § 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2012 r. Nr 0, poz. 270) zwanej dalej "p.p.s.a.", przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania zaś w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Przechodząc na grunt niniejszej sprawy należy podnieść, że na mocy art. 239 pkt 1 lit. a) p.p.s.a. strona skarżąca jest w niniejszej sprawie zwolniona od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych. Z tego powodu jej żądania zwolnienia od kosztów sądowych jest bezzasadne i nie podlega uwzględnieniu. Zasadny jest natomiast wniosek o ustanowienie adwokata. Stawka minimalnego wynagrodzenia adwokata ustanowionego dla reprezentowania strony skarżącej w niniejszym postępowaniu wynosi 240 złotych netto (§ 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu – Dz.U. z 2002 r. Nr 163, poz. 1348 ze zm.) – 295,20 złotych brutto (§2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w zw. z art. 146a pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług – tekst jednolity: Dz.U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054). Miesięczny dochód strony skarżącej wynosi zaś [...] złotych. Strona skarżąca nie ma, więc realnych możliwości poniesienie minimalnego wynagrodzenia adwokata, co decyduje o tym, że w sprawie zachodzi przesłanka z art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a.
Wobec powyższego, referendarz sądowy działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. i art. 246 § 1 pkt 1 i 2 p.p.s.a. orzekł jak na wstępie postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło