II SA/Lu 379/10

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Jarosław Harczuk po rozpoznaniu w dniu 29 czerwca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku G. O. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi G. O. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie wybudowania ogrodzenia p o s t a n a w i a odmówić przyznania prawa pomocy. Strona skarżąca na urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy symbol PPF wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Do wniosku strona skarżąca dołączyła niepotwierdzone za zgodność z oryginałem kserokopie dokumentów. Referendarz sądowy stwierdził, że: Stosownie do art. 246 § 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej "p.p.s.a.", przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania zaś w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Ustalenie wystąpienia przesłanek z art. 246 § 1 pkt 1 i 2 p.p.s.a. wymaga porównania realnych możliwości finansowych strony wnoszącej o przyznanie prawa pomocy z wysokością obciążeń finansowych związanych z postępowaniem. Koszty sądowe w rozpoznawanej sprawie prócz wpisu sądowego od wniesionej skargi wynoszącego 500 złotych (§ 2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2003 r., Nr 221, poz. 2193 ze zm.) oraz wpisu sądowego od potencjalnej skargi kasacyjnej wynoszącego 250 złotych (§ 3 w związku z § 2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi) każdorazowo nie przekroczą kwoty 100 złotych (§2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi; § 1 i § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych – DZ.U. z 2003 r. Nr 221, poz. 2192). Stawka minimalnego wynagrodzenia adwokata ustanowionego w sprawie niniejszej wynosi 240 złotych netto (§ 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu – Dz.U. z 2002 r. Nr 163, poz. 1348 ze zm.) – 292,80 złotych brutto (§2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w zw. z art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług - Dz.U. Nr 54, poz. 535 ze zm.). Na podstawie oświadczeń opiekuna strony skarżącej referendarz sądowy ustalił, że strona skarżąca jest osobą całkowicie ubezwłasnowolnioną a jej opiekunem jest jej ojciec. Strona skarżąca pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z matką i ojcem, z którymi zamieszkuje w domu o powierzchni [...] m2 usytuowanym na działce o powierzchni [...] m2. Na dochód gospodarstwa domowego strony skarżącej składają się jej renta w kwocie [...] złotych netto, emerytura ojca strony skarżącej w kwocie [...] złotych netto oraz emerytura matki strony skarżącej w kwocie [...] złotych netto. Łączny miesięczny dochód gospodarstwa domowego strony skarżącej wynosi [...] złotych netto. Rodzice strony skarżącej posiadają oszczędności w kwocie [...] złotych, które zamierzają przeznaczyć na zmianę pokrycia dachu oraz wymianę stolarki okiennej. Na koszty utrzymania koniecznego gospodarstwa domowego strony skarżącej składają się wydatki na podatek od nieruchomości – [...] złotych, telefon – [...] złotych, gaz – [...] złotych, wodę – [...] złotych, wywóz nieczystości – [...] złotych (za cztery miesiące), wyżywienie – [...] złotych, lekarstwa – [...] złotych, środki czystości – [...] złotych oraz ubezpieczenie domu – [...] złotych rocznie. W ocenie referendarza sądowego brak jest podstaw do przyjęcia, że strona skarżąca nie ma realnych możliwości poniesienia jakichkolwiek kosztów postępowania bądź, iż poniesienie przez nią pełnych kosztów postępowania zagraża jej i jej rodzinie uszczerbkiem w kosztach utrzymania koniecznego. Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy przy ocenie sytuacji materialnej strony wnoszącej o przyznanie prawa pomocy należy brać pod uwagę również sytuację materialną członków rodziny pozostających ze stroną we wspólnym gospodarstwie domowym (por. postanowienie NSA z dnia 19 czerwca 2008 r., sygn. akt I OZ 393/08 – Lex nr 493832; tezę 1 i 2 postanowienia NSA z dnia 5 listopada 2008 r., sygn. akt I FZ 404/08 – Lex nr 565700 i postanowienie NSA z dnia 28 maja 2009 r., sygn. akt I FZ 104/09 – Lex nr 574249). W przedmiotowej sprawie o możliwości poniesienia kosztów niniejszego postępowania decyduje nie tyle sytuacja materialna samej strony skarżącej co jej rodziców. Rodzice strony skarżącej posiadają bowiem oszczędności, które jak wynika z porównania ich wysokości do wysokości każdego jednego z kosztów niniejszego postępowania w pełni gwarantuje poniesienie wszystkich kosztów niniejszego postępowania jak i to, że ponoszenie tych kosztów nie spowoduje uszczerbku w kosztach utrzymania koniecznego. Tak więc nawet gdyby środki samej strony skarżącej okazały się niewystarczające dla poniesienia kosztów postępowania to zasoby finansowe jej rodziców w pełni gwarantują pokrycie wszelkich wydatków związanych z kosztami niniejszego postępowania. Wobec powyższego, działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. i art. 246 § 1 pkt 1 i 2 p.p.s.a. należało orzec jak na wstępie.