II SA/Lu 382/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bogusław Wiśniewski po rozpoznaniu w dniu 9 lipca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. P. na decyzję Koła Łowieckiego nr [...] "[...]" w K. z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej p o s t a n a w i a odrzucić skargę kasacyjną. Zgodnie z art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., zwanej dalej "p.p.s.a.") od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego chyba, że przepis szczególny stanowi inaczej. Stosownie do unormowania art. 175 § 1 p.p.s.a. skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem § 2 i 3. Paragraf 2 tego przepisu stanowi, że przepisu § 1 nie stosuje się, jeżeli skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Paragraf 3 stanowi natomiast, że skarga kasacyjna może być sporządzona przez doradcę podatkowego - w sprawach obowiązków podatkowych i celnych oraz w sprawach egzekucji administracyjnej związanej z tymi obowiązkami oraz rzecznika patentowego - w sprawach własności przemysłowej. W myśl art. 178 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Skargę kasacyjną uznaje się za niedopuszczalną jeżeli została sporządzona i wniesiona przez osobę nie posiadającą zdolności postulacyjnej, o której stanowi art. 175 p.p.s.a. (por. postanowienie NSA z dnia 10 lutego 2011 r., sygn. akt II OZ 58/11 - Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych czy postanowienie NSA z dnia 10 maja 2011 r., sygn. akt I OZ 320/11 – Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Zatem skarga kasacyjna podlega odrzuceniu jeżeli została sporządzona i wniesiona przez osobę nie wymienioną w art. 175 § 1 lub 2 p.p.s.a., bądź jeżeli nie została sporządzona i wniesiona w sprawach wskazanych w art. 175 § 3 p.p.s.a. przez wskazane w tym przepisie osoby. W przedmiotowej sprawie skarżący nie będąc podmiotem wymienionym w art. 175 § 1 lub 2 p.p.s.a. mimo, iż pouczony został o przymusie adwokacko – radcowskim obowiązującym przy sporządzeniu skargi kasacyjnej, wniósł samodzielnie sporządzoną skargę kasacyjną. W tym stanie sprawy, w świetle unormowania art. 178 p.p.s.a. wniesiona przez skarżącego skarga kasacyjna podlega odrzuceniu. Z tych względów należało orzec jak w postanowieniu.