II SA/Lu 391/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogusław Wiśniewski, Sędziowie Sędzia WSA Joanna Cylc-Malec (sprawozdawca),, Sędzia NSA Witold Falczyński, Protokolant Starszy referent Agata Jakimiuk, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 13 listopada 2013 r. sprawy ze skargi G. L. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego zamiennego i udzielenia pozwolenia na budowę I. oddala skargę; II. przyznaje adwokatowi D. P. od Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie) kwotę 295, 20 zł (dwieście dziewięćdziesiąt pięć złotych dwadzieścia groszy) tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, w tym 55,20 zł (pięćdziesiąt pięć złotych dwadzieścia groszy), należnego podatku od towarów i usług. II SA/Lu 391/13 Uzasadnienie Decyzją z dnia ...Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego po rozpatrzeniu odwołania wniesionego przez G. L. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia ... zatwierdzającej E. i J. A. projekt budowlany zamienny, uwzględniający zmiany wynikające z wykonanych – na podstawie decyzji wydanej z upoważnienia Starosty z dnia ...zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę – robót budowlanych przy budowie budynku handlowo – usługowego z przyłączami, na działkach numer ewidencyjny ... położonych w O. przy ul. O. oraz nakładającej obowiązek uzyskania decyzji o pozwoleniu na użytkowanie przedmiotowego budynku – utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wskazał, że w trakcie obowiązkowej kontroli dokonanej w dniu 7 września 2012 r. przez przedstawicieli PINB stwierdzono, że inwestorzy E. i J. A. przy realizacji robót przy budynku handlowo- usługowym z przyłączami, w sposób istotny odstąpili od ustaleń i warunków określonych w decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę. Zmieniono wymiary poszczególnych ścian, co miało wpływ na zmianę powierzchni zabudowy, jak też kubaturę obiektu. Ponadto zmieniono usytuowanie budynku poprzez zmianę odległości od granic działek sąsiednich. W związku z tym w dniu 13 września 2012 r. PINB wydał decyzję w oparciu o art.51 ust.1 pkt 3 ustawy Prawo budowlane, którą nałożył na inwestorów obowiązek sporządzenia i przedstawienia w terminie do 30 grudnia 2012 r. projektu budowlanego zamiennego, uwzględniającego zmiany wynikające z wykonanych robót budowlanych. Inwestorzy złożyli projekt zamienny przy piśmie z dnia 24 grudnia 2012 r. W ocenie organów orzekających w tej sprawie przedłożone dokumenty są zgodne z Prawem budowlanym oraz rozporządzeniem Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z 25 kwietnia 2012 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego ( Dz. U. z 2012 r., Nr 81, poz.462). Projekt zagospodarowania działek numer 236 i 237 jest zgodny z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, wymaganiami ochrony środowiska. Działki inwestorów przeznaczone są według zapisów planu pod zabudowę usługowo-mieszkalną, do 2 kondygnacji z dopuszczeniem poddasza użytkowego. Plan przewiduje powierzchnię zabudowy do 50% terenu inwestycji. Powierzchnia zabudowy wynikająca z projektu budowlanego wynosiła 184,90m2, zaś wielkość terenu inwestycji 531 m2, co powoduje , że nie została przekroczona dopuszczalna powierzchnia zabudowy. Przy uwzględnieniu natomiast zwiększenia powierzchni zabudowy o 3m2 także nie nastąpiło przekroczenie wyżej wymienionej wartości 50% powierzchni terenu. Przedłożony projekt zamienny został sporządzony przez osoby posiadające wymagane uprawnienia budowlane i legitymujące się aktualnymi zaświadczeniami o prawie do wykonywania samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie. Dołączono także oświadczenie o sporządzeniu projektu budowlanego zamiennego zgodnie z obowiązującymi przepisami i zasadami wiedzy technicznej. W tej sytuacji organ nadzoru budowlanego zobowiązany był w świetle art. 51 ust. 4 prawa budowlanego do zatwierdzenia projektu zamiennego i nałożenia obowiązku uzyskania pozwolenia na użytkowanie . Organ odwoławczy wyjaśnił także odnosząc się do zarzutu zawartego w odwołaniu, że projekt zamienny nie może uwzględniać istnienia otworów usytuowanych niezgodnie z przepisami rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Inwestorzy są zobligowani do wykonania obiektu zgodnie z rozwiązaniami przyjętymi w zatwierdzonym projekcie zamiennym. Okoliczność ta będzie zbadana przez właściwy organ nadzoru budowlanego w kolejnym etapie prowadzonego postępowania administracyjnego, dotyczącego udzielenia pozwolenia na użytkowanie tj. podczas dokonywania obowiązkowej kontroli budowy, o której mowa w art. 59 a ustawy Prawo budowlane. Ujawnienie podczas kontroli niezgodności wykonania obiektu z przepisami będzie powodowało podjęcie przez organ stosownych działań. W skardze na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego skarżąca G. L. domaga się aby organy nadzoru budowlanego obu instancji zobowiązały inwestorów do zlikwidowania wskazanych przez nią otworów w ich budynku. Przyznaje jednocześnie, że organy w decyzji zawarły stwierdzenie, że inwestor zobligowany jest do wykonania obiektu zgodnie z rozwiązaniami przyjętymi w zatwierdzonym projekcie budowlanym ( w tym przypadku w zatwierdzonym projekcie budowlanym zamiennym). Podnosi, że zapoznała się z projektem zamiennym, który faktycznie nie przewiduje okna w dachu ani otworu w ścianie, a jednak otwory te są bezprawnie usytuowane. Zarzuca także, że nie została wezwana na miejsce budowy, aby wskazać nieprawidłowości w tej budowie. W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Na rozprawie w dniu 13 listopada 2013 r. pełnomocnik skarżącej G. L. ustanowiony w ramach pomocy prawnej popierał skargę, wnosząc o zasądzenie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu i składając stosowne oświadczenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z art.1 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r.- Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz.1269) sąd administracyjny sprawuje kontrolę zaskarżonej decyzji w zakresie jej zgodności z prawem, oceniając czy w toku postępowania organ nie naruszył przepisów postępowania i czy zastosował właściwe przepisy prawa materialnego. Badając skargę stwierdzić należy, że zaskarżona decyzja prawa nie narusza , bowiem organ nie naruszył przepisów postępowania w sposób mogący mieć istotny wpływ na wynik sprawy, co uzasadniałoby uchylenie decyzji przez Sąd. Materialnoprawną podstawą wydania tej decyzji był przepis art. 51 ust. 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994r.- Prawo budowlane (t.j. Dz.U. z 2010r., Nr 243, poz. 1623 ze zm.) który stanowi, że właściwy organ sprawdza wykonanie obowiązku, nałożonego na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 3, i wydaje decyzję w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i pozwolenia na wznowienie robót budowlanych. Z kolei art. 51 ust. 1 pkt 3 dotyczy obowiązku sporządzenia i przedstawienia przez inwestora projektu budowlanego zamiennego uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót, przy czym projekt powinien zawierać wszystkie elementy, o których mowa w art. 34 i podlega sprawdzeniu w granicach określonych w art. 35, co wynika z art. 51 ust. 1 pkt 3, który w ostatnim zdaniu przewiduje, że "przepisy dotyczące projektu budowlanego stosuje się odpowiednio do zakresu tych zmian". W świetle powyższego, właściwy organ nadzoru budowlanego w toku postępowania legalizacyjnego miał obowiązek sprawdzić czy przedstawiony projekt zamienny spełnia ustawowe wymagania, tj. czy jest zgodny z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego oraz z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi, czy jest kompletny i czy posiada wymagane opinie, uzgodnienia, pozwolenia i sprawdzenia, czy zawiera informację dotyczącą bezpieczeństwa i ochrony zdrowia (...) oraz czy został wykonany i sprawdzony przez osoby posiadające wymagane uprawnienia budowlane i legitymujące się aktualnym na dzień opracowania projektu lub sprawdzenia zaświadczeniem właściwej izby samorządu zawodowego o wpisie autora projektu na listę jej członków. Organom orzekającym w niniejszej sprawie nie można zarzucić , że nie dokonały powyższej oceny. W uzasadnieniu decyzji Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wprost stwierdza, że "projekt budowlany zamienny jest zgodny z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego zatwierdzonego uchwałą Rady Miasta w O. z dnia 27 stycznia 2004r., Nr X/92/04 (Dz.Urz. Woj. Lub. Nr 48, poz. 985 z 17 marca 2004 r.). Teren inwestycji oznaczony jest w planie symbolem U M – zabudowa usługowo - mieszkalna; m.in. wysokość zabudowy – do 2 kondygnacji z dopuszczeniem poddasza użytkowego. Organy obu instancji sprawdziły przedłożony zamienny projekt budowlany w zakresie określonym w powołanym art. 35 ustawy Prawo budowlane, stwierdzając w uzasadnieniu, że spełnia on wskazane w tym przepisie wymagania. Nie można organom zarzucić naruszenia przepisów postępowania wyjaśniającego . Podkreślić należy, że w sytuacji, gdy w toku postępowania nie podnoszono naruszenia konkretnych przepisów i norm techniczno – budowlanych, przy jednoczesnym prawidłowym ustaleniu, że projekt został sporządzony i sprawdzony przez osoby posiadające stosowne uprawnienia, organ nie miał obowiązku szczegółowego odnoszenia się do wszystkich elementów projektu budowlanego (por. także wyrok NSA z dnia 13 lutego 2007r., II OSK 508/06). W ocenie Sądu, ogólne stwierdzenie przez organ nadzoru budowlanego w takiej sytuacji, że projekt spełnia wymagania art. 35 Prawa budowlanego, czyni zadość obowiązkowi uzasadnienia decyzji zatwierdzającej zamienny projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na wznowienie robót budowlanych. Skoro zatem zatwierdzony w niniejszej sprawie zamienny projekt budowlany został sporządzony przez osoby posiadające odpowiednie uprawnienia, potwierdzone zaświadczeniami właściwych organów, które oświadczyły, że projekt architektoniczno – budowlany budynku handlowo – usługowego na działkach numer ... w O. przy ul. O. został wykonany zgodnie z obowiązującymi przepisami i wiedzą techniczną (art. 20 ust. 4 – Prawo budowlane) , to nie można uznać za zasadne zarzutów zawartych w skardze. Zarzuty te, jak również zarzuty zawarte w odwołaniu od decyzji organu pierwszej instancji dotyczą istniejących w wybudowanym budynku otworów : okna dachowego od strony działki skarżącej oraz otworu w ścianie tego budynku o wymiarach około 1m x 80 cm ( jak określiła skarżąca – o niewiadomych funkcjach). W projekcie zamiennym otwory te nie zostały ujęte. A zatem taki stan jaki wynika z tego projektu organy uznały za zgodny z prawem budowlanym. Dopiero na etapie wydawania decyzji o pozwoleniu na użytkowanie zadaniem organów będzie sprawdzenie czy przedmiotowy budynek wybudowany jest zgodnie z rozwiązaniami przewidzianymi w projekcie zamiennym. Bezzasadny jest także zarzut dotyczący niepowiadomienia skarżącej o oględzinach budynku czy też pominięcia tej czynności w celu wskazania przez nią dostrzeżonych nieprawidłowości. Jak już wyżej wskazano – w tym postępowaniu organy nadzoru budowlanego badają jedynie zgodność przedłożonego przez inwestorów projektu zamiennego z obowiązującymi przepisami. W przypadku spełnienia wymagań wynikających z tych przepisów oraz dochowania wymogów formalnych wniosku właściwy organ nie może odmówić wydania decyzji zatwierdzającej projekt zamienny. Z powyższych względów stwierdzić należy, że zaskarżona decyzja jest zgodna z przepisami prawa budowlanego. Słusznie bowiem organy rozstrzygające niniejszą sprawę uznały, że projekt budowlany zamienny przedłożony przez inwestorów nie zawiera rozwiązań niezgodnych z obowiązującymi przepisami, a tym samym nie mogły odmówić zatwierdzenia projektu budowlanego zamiennego oraz zobowiązania do uzyskania decyzji o pozwoleniu na użytkowanie. Organy nie naruszyły także przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, dlatego skarga podlega oddaleniu na podstawie art. 151 p.p.s.a. O kosztach nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez pełnomocnika ustanowionego w ramach prawa pomocy orzeczono na podstawie art. 250 powyższej ustawy w związku z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) i § 2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm ).