II SA/Lu 398/16

PostanowienieWSA w Lublinie2017-02-10

Skład orzekający: Starszy referendarz sądowy Jarosław Harczuk

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Jaka jest wysokość wynagrodzenia za nieopłaconą pomoc prawną udzieloną z urzędu w postępowaniu sądowoadministracyjnym przed sądem pierwszej instancji, uwzględniając przepisy rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. oraz podatek VAT?
Ratio decidendi
Sąd przyznał adwokatowi wynagrodzenie za nieopłaconą pomoc prawną udzieloną z urzędu w postępowaniu sądowoadministracyjnym przed sądem pierwszej instancji, stosując przepisy rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. i powiększając ustaloną stawkę o należny podatek od towarów i usług. Jednocześnie odmówiono zwrotu wydatków z uwagi na brak ich udokumentowania przez wnioskodawczynię.
Stan faktyczny
Adwokat E. W., wyznaczona z urzędu do udzielenia pomocy prawnej skarżącej T. W. w sprawie dotyczącej zasiłku celowego, złożyła wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej. Wniosek zawierał oświadczenie o nieuiszczeniu kosztów w całości ani w części. Sąd rozpoznał wniosek na posiedzeniu niejawnym.
Rozstrzygnięcie
I. Przyznano adwokatowi E. W. od Skarbu Państwa kwotę wynagrodzenia za nieopłaconą pomoc prawną udzieloną z urzędu w postępowaniu sądowoadministracyjnym przed sądem pierwszej instancji, w tym podatek od towarów i usług. II. Odmówiono zwrotu niezbędnych, udokumentowanych wydatków.

Pełny tekst orzeczenia

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Jarosław Harczuk po rozpoznaniu w dniu 10 lutego 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata E. W. o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi T. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., Nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego p o s t a n a w i a I. przyznać adwokatowi E. W. od Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie) kwotę [...]([...]) złotych, w tym kwotę [...]([...]) należnego podatku od towarów i usług, tytułem wynagrodzenia za nieopłaconą pomoc prawną udzieloną z urzędu w postępowaniu sądowoadministracyjnym przed sądem pierwszej instancji; II. odmówić zwrotu niezbędnych, udokumentowanych wydatków. Adwokat E. W. wyznaczona pełnomocnikiem z urzędu skarżącej na rozprawie w dniu 7 lutego 2017 r. wniosła o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Wniosek zawiera oświadczenie z treści, którego wynika, że koszty nie zostały uiszczone w całości ani w części. Starszy referendarz sądowy stwierdził, że: Stosownie do unormowania art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2016 r. poz. 718 ze zm., zwana dalej "p.p.s.a.") wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy lub rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Aktem normatywnym określającym zasady przyznawania wynagrodzenia za czynności podejmowane przez adwokata jest rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz.U. z 2016 r. poz. 1714) zwane dalej "rozporządzeniem". Zgodnie z jego § 22 do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postępowania w danej instancji. Rozporządzenie weszło w życie z dniem 1 listopada 2016 r. (§ 24) zaś wyrok w pierwszej instancji wydany został w dniu 7 lutego 2017 r. Zatem do oceny wniosku zastosowanie mają przepisy rozporządzenia. Paragraf 2 pkt 1 i 2 rozporządzenia stanowi, że koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę ustaloną zgodnie z przepisami niniejszego rozporządzenia (pkt. 1) oraz niezbędne i udokumentowane wydatki adwokata ustanowionego z urzędu (pkt. 2). Przy czym stosownie do unormowania § 4 ust. 1 rozporządzenia opłatę ustala się w wysokości określonej w rozdziałach 2-4, przy czym nie może ona przekraczać wartości przedmiotu sprawy. Ustalenie opłaty w wysokości wyższej niż określona w ust. 1, a nieprzekraczającej 150% opłat określonych w rozdziałach 2-4, następuje z uwzględnieniem nakładu pracy adwokata, w szczególności czasu poświęconego na przygotowanie się do prowadzenia sprawy, liczby stawiennictw w sądzie, w tym na rozprawach i posiedzeniach, czynności podjętych w sprawie, w tym czynności podjętych w celu polubownego rozwiązania sporu, również przed wniesieniem pozwu; wartości przedmiotu sprawy; wkładu adwokata w przyczynienie się do wyjaśnienia okoliczności faktycznych, jak również do wyjaśnienia i rozstrzygnięcia istotnych zagadnień prawnych budzących wątpliwości w orzecznictwie i doktrynie oraz stopnia zawiłości sprawy, w szczególności trybu i czasu prowadzenia sprawy, obszerności zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, w szczególności dopuszczenia i przeprowadzenia dowodu z opinii biegłego lub biegłych sądowych, dowodu z zeznań świadków, dowodu z dokumentów o znacznym stopniu skomplikowania i obszerności (§4 ust. 2 pkt 1 - 4). W sprawie niniejszej nie zachodzi przypadek skutkujący potrzebą zastosowania §4 ust. 2 pkt 1 - 4 rozporządzenia. Zgodnie zaś z §21 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia opłaty wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji [...] złotych będąc jednocześnie powiększone, stosownie do unormowania § 4 ust. 3 rozporządzenia, o stawkę należnego podatku od towarów i usług wynoszącą dla tej usługi 23% (art. 146a pkt. 1 w zw. z art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług – tekst jednolity: Dz.U. z 2016 r., poz. 710 ze zm.). Wynagrodzenie za nieopłaconą pomoc prawną udzieloną z urzędu w postępowaniu sądowoadministracyjnym przed sądem pierwszej instancji wynosić więc będzie łącznie z należnym podatkiem od towarów i usług [...] złotych. Wnioskodawczyni nie wykazała aby poniosła w sprawie jakiekolwiek wydatki. Z tego powodu odmówiono zwrotu niezbędnych, udokumentowanych wydatków. Mając na względzie powyższe, działając na podstawie art. 250 § 1 i art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a. oraz § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia należało orzec jak na wstępie postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło