II SA/Lu 407/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grzegorz Grymuza Sędziowie Sędzia WSA Jacek Czaja Asesor sądowy Maciej Gapski (sprawozdawca) po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 15 stycznia 2026 r. sprawy ze skargi D. S. na postanowienie Lubelskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 30 kwietnia 2025 r., znak: ZOA-VII.7721.22.2024 w przedmiocie wstrzymania robót budowlanych oddala skargę. Zaskarżonym do sądu postanowieniem z 30 kwietnia 2025 r. znak: ZOA-VII.7721.22.2024 Lubelski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Lublinie (dalej jako: Lubelski WINB), po rozpoznaniu zażalenia D. S. (dalej jako: skarżąca), utrzymał w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego (dalej jako: PINB) w Lublinie z 12 marca 2025 r. w przedmiocie wstrzymania prowadzenia robót budowlanych polegających na budowie budynku gospodarczego o wymiarach zewnętrznych 6,00 x 3,40 m i powierzchni zabudowy 20,40 m2 na działce nr ewid. [...] w miejscowości K. , gmina G. Postanowienie zostało wydane w następującym stanie sprawy: Pracownicy PINB w Lublinie w dniu 10 lipca 2024 r. przeprowadzili kontrolę obiektu budowlanego na działce nr ewid. [...] w miejsc. K. , gm. G. . Podczas kontroli ustalono, że na ww. działce, zabudowanej budynkiem mieszkalnym jednorodzinnym, znajduje się m.in. budynek gospodarczy o wym. 6,00 m x 3,40 m i wysokości 4,00 m w kalenicy. Budynek zlokalizowany jest w odległości 5,50 m od ogrodzenia — granicy działki nr ewid. [...]. Przedmiotowy budynek jest obiektem parterowym, częściowo podpiwniczonym, wykonanym w technologii tradycyjnej z dachem dwuspadowym krokwiowym, krytym dachówką ceramiczną. Odprowadzenie wód opadowych z połaci dachu za pomocą rynien i rur spustowych na teren biologicznie czynny działki. W trakcie kontroli dokonano pomiaru obiektu do sieci gazowej wysokiego ciśnienia DN 250/200 — odległość wynosi 13,00m. Obecna podczas kontroli D. S. oświadczyła, że nabyła nieruchomość w 2017 r. W dniu 24 lipca 2024 r. PINB w Lublinie zawiadomił strony o wszczęciu postępowania administracyjnego w sprawie budynku gospodarczego znajdującego się na działce nr ewid. [...] w miejscowości K. w gminie G. Postanowieniem z dnia 28 października 2024 r. na podstawie art. 48 ust. 1 pkt 2 i ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2024 r. poz. 725 ze zm., dalej jako: pr. bud.) PINB w Lublinie wstrzymał D. S., prowadzenie robót budowlanych polegających na budowie budynku gospodarczego na działce nr ewid. [...] w miejsc. K., gm. G. oraz poinformował o możliwości złożenia wniosku o legalizację i konieczności uiszczenia opłaty legalizacyjnej. Po rozpatrzeniu zażalenia na powyższe postanowienie Lubelski WINB postanowieniem z dnia 23 grudnia 2024 r. uchylił zaskarżone postanowienie w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. W uzasadnieniu ww. rozstrzygnięcia organ odwoławczy wskazał, iż organ I instancji nie ustalił daty budowy przedmiotowego obiektu budowlanego. Ponownie rozpatrując sprawę, PINB w Lublinie pismem z dnia 16 stycznia 2025 r. wystąpił do Głównego Geodety Kraju z wnioskiem o udostępnienie danych zgromadzonych w rejestrze publicznym — bazy zobrazowań lotniczych i satelitarnych - dla obszaru działki nr ewid. [...], położonej w obrębie 0007 K., gm. G. z lat 2011-2013. Przy piśmie z dnia 28 stycznia 2025 r. Główny Geodeta Kraju przesłał fotogrametryczne zdjęcia lotnicze dla obszaru działki: [...] Przy piśmie z dnia 30 stycznia 2025 r. PINB w Lublinie zwrócił się do Starostwa Powiatowego w Lublinie Wydział Architektoniczno-Budowlany z prośbą o udzielenie informacji, czy Wydział Architektoniczno-Budowlany Starostwa Powiatowego w L. prowadził w okresie od czerwca 2011 r. do kwietnia 2012 r. postępowanie administracyjne dotyczące pozwolenia na budowę lub zgłoszenia zamiaru budowy budynku gospodarczego o wym. zew. 6,00 m x 3,40 m i pow. zabudowy 20,40 m2 na działce nr ewid. [...] w miejsc. K., gm. G., którego inwestorem mogła być ówczesna właścicielka nieruchomości M. S.. Pismem z dnia 17 stycznia 2025 r. Starostwo Powiatowe w Lublinie poinformowało, że na podstawie przeprowadzonego przeglądu rejestrów prowadzonych przez organ, nie odnaleziono dokumentów w sprawie udzielenia pozwolenia na budowę lub dokonania zgłoszenia zamiaru budowy budynku gospodarczego zlokalizowanego na działce nr ewid. [...] w miejsc. K., gm. G., w okresie od czerwca 2011 r. do kwietnia 2012 r. Postanowieniem z dnia 12 marca 2025 r. PINB w Lublinie ponownie wstrzymał skarżącej prowadzenie robót budowlanych polegających na budowie budynku gospodarczego o wym. 6,00 m x 3,40 m i pow. zabudowy 20,40 m2 na działce nr ewid. [...] w miejsc. K., gm. G. oraz poinformował o możliwości złożenia wniosku o legalizację i konieczności uiszczenia opłaty legalizacyjnej. W uzasadnieniu ww. rozstrzygnięcia organ I instancji wskazał, że przedmiotowy budynek został wybudowany pomiędzy dniem 15 lipca 2011 r., a 26 kwietnia 2012 r., bez uzyskania decyzji o pozwoleniu na budowę i dokonania zgłoszenia. PINB wyjaśnił, że zgodnie z art. 30 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 29 ust. 1 pkt 2 pr. bud. (Dz. U. z 2010 r. poz. 1623 ze zm.) obowiązującym w dacie budowy obiektu, dla swej legalności wymagał on uzyskania zgłoszenia. W ocenie organu I instancji prowadzenie robót budowlanych bez dokonania zgłoszenia zamiaru budowy obiektu budowlanego, stanowi przyczynę ich wstrzymania zgodnie z art. 48 ust. 1 pkt 2 pr. bud., który określa, że organ nadzoru budowlanego wydaje postanowienie o wstrzymaniu budowy w przypadku obiektu budowlanego lub jego części będącego w budowie lub wybudowanego bez wymaganego zgłoszenia albo pomimo wniesienia sprzeciwu do tego zgłoszenia. Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła skarżąca, która nie zgodziła się z ww. rozstrzygnięciem zarzucając mu naruszenie art. 7 k.p.a. w zw. z art. 77 1 k.p.a. w zw. z art. 107 1 i 3 k.p.a. poprzez niepodjęcie wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i załatwienia sprawy w zakresie ustalenia daty budowy przedmiotowego budynku oraz naruszenie art. 48 ust. 1 pkt 2 pr. bud. poprzez jego nieprawidłowe zastosowanie. Po rozpoznaniu zażalenia Lubelski WINB wskazanym na wstępie postanowieniem z dnia 30 kwietnia 2025 r. utrzymał w mocy zaskarżone orzeczenie. Lubelski WINB wyjaśnił, że poza sporem jest, iż na działce nr ewid. [...] w miejsc. K., gm. G., zabudowanej budynkiem mieszkalnym jednorodzinnym, znajduje się m.in. budynek gospodarczy o wym. 6,00 m x 3,40 m i wysokości 4,00 m w kalenicy. Budynek zlokalizowany jest w odległości 5,50 m od ogrodzenia — granicy działki nr ewid. [...]. Przedmiotowy budynek jest obiektem parterowym, częściowo podpiwniczonym, wykonanym w technologii tradycyjnej z dachem dwuspadowym krokwiowym, krytym dachówką ceramiczną. Odprowadzenie wód opadowych z połaci dachu za pomocą rynien i rur spustowych na teren biologicznie czynny działki. W trakcie kontroli dokonano pomiaru obiektu do sieci gazowej wysokiego ciśnienia DN 250/200 — odległość wynosi 13,00 m. Organ podkreślił, że ze zgromadzonego materiału dowodowego wynika, iż na przedmiotowej działce, do 14 lipca 2011 r. istniał budynek gospodarczy o wym. 3,40 m x 5,60 m, o ścianach murowanych, kryty dachówką ceramiczną, powiązany na stałe z gruntem. Obiekt zlokalizowany był w strefie kontrolowanej gazociągu w/c relacji F.-L., w odległości 11,1 m od gazociągu. PINB w Lublinie, po przeprowadzonych w dniu 14 lipca 2011 r. oględzinach, potwierdził rozbiórkę ww. budynku gospodarczego. Mając na uwadze powyższe, zaszła konieczność ustalenia daty budowy budynku gospodarczego będącego przedmiotem wszczętego w dniu 24 lipca 2024 r. postępowania administracyjnego w sprawie budynku gospodarczego znajdującego się na działce nr ewid. [...] w miejsc. K., gm. G.. Z pozyskanych zdjęć lotniczych dla przedmiotowej działki wynika, iż w dacie 5 kwietnia 2009 r. na działce [...] w miejsc. K., gm. G. widnieje budynek gospodarczy, o którym mowa w decyzji PINB w Lublinie z dnia 29 czerwca 2011 r. znak: PINB 7355/G1-14/1/2010. Następnie z decyzji PINB w Lublinie z dnia 15 lipca 2011 r. znak: PINB 7355/G1-14/1/2010 wynika, iż ww. budynek został rozebrany, wobec czego organ umorzył postępowanie w sprawie budynku gospodarczego na ww. działce. Z kolei z fotogrametrycznego zdjęcia lotniczego z dnia 26 kwietnia 2012 r. wynika, iż na przedmiotowej działce widnieje już nowy budynek, będący przedmiotem niniejszego postępowania, wokół którego widnieją ślady prowadzonych robót. Organ dysponując wskazanym materiałem dowodowym uznał, że przedmiotowy budynek powstał pomiędzy 15 lipca 2011 r., a 26 kwietnia 2012 r., a stosownie do przepisów obowiązujących w dacie budowy - art. 29 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 30 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego (Dz. U. 2010 poz. 1623 ze zm.) zgłoszenia właściwemu organowi wymagała budowa wolno stojących parterowych budynków gospodarczych, wiat i altan oraz przydomowych oranżerii (ogrodów zimowych) o powierzchni zabudowy do 25 m2, przy czym łączna liczba tych obiektów na działce nie może przekraczać dwóch na każde 500 m2 powierzchni działki. Zdaniem organu bezspornym jest, iż na budowę przedmiotowego obiektu, inwestor nie uzyskał wymaganego prawem zgłoszenia Stwierdzony fakt samowoli budowlanej stał się podstawą do prowadzenia postępowania na podstawie art. 48 pr. bud. Zawarte w tym przepisie regulacje służą likwidacji samowoli budowlanej obiektu budowlanego lub jego części, który jest w budowie albo został wybudowany bez wymaganej decyzji o pozwoleniu na budowę (art. 48 ust. 1 pkt 1 pr. bud.) albo bez wymaganego zgłoszenia, albo pomimo wniesienia sprzeciwu do tego zgłoszenia (art. 48 ust. 1 pkt 2 pr. bud.). Kolejność postępowania organu nadzoru budowlanego została określona w przepisach art. 48-49e pr. bud. Organ podkreślił, że proces legalizacji samowoli budowlanej prowadzony jest w interesie inwestora, lecz inwestor nie ma przymusu wykonywania nałożonych na niego obowiązków. Lubelski WINB wyjaśnił, że zgodnie z art. 48 ust. 1 pkt 3 pr. bud. organ nadzoru budowlanego wydaje postanowienie o wstrzymaniu budowy w przypadku obiektu budowlanego lub jego części będącego w budowie albo wybudowanego bez wymaganego zgłoszenia albo pomimo wniesienia sprzeciwu do tego zgłoszenia. W postanowieniu o wstrzymaniu budowy informuje się o możliwości złożenia wniosku o legalizację obiektu budowlanego lub jego części oraz o konieczności wniesienia opłaty legalizacyjnej w celu uzyskania decyzji o legalizacji obiektu budowlanego lub jego części, a także o zasadach obliczania opłaty legalizacyjnej. Jak wynika z uzasadnienia i pouczenia zaskarżonego postanowienia, PINB w Lublinie dochował tego obowiązku i wyjaśnił wszelkie następstwa wynikające z zastosowanej normy prawnej. Dlatego też zdaniem organy odwoławczego wydane w sprawie postanowienie przez organ I instancji jest prawidłowe. W skardze do sądu administracyjnego na postanowienie Lubelskiego WINB, pełnomocnik skarżącej podniósł zarzuty naruszenia: 1. art. 48 ust 1 pkt 2 pr. bud. poprzez jego nieprawidłowe zastosowanie podczas gdy w przedmiotowym postępowaniu administracyjnym, brak dowodów potwierdzających, że budowa przedmiotowego budynku została zrealizowana bez wymaganego zgłoszenia w okresie, kiedy taki obowiązek istniał; 2. art. 7 k.p.a. w zw. z art. 77 § 1 k.p.a. w zw. z art. 107 § 1 i 3 k.p.a. poprzez niepodjęcie wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego w zakresie ustalenia daty budowy przedmiotowego budynku co doprowadziło do nieprawidłowego ustalenie stanu faktycznego w zakresie ustalenia daty budowy przedmiotowego budynku; 3. art. 7 k.p.a. w zw. z art. 77 k.p.a., poprzez niezebranie w sposób wyczerpujący całego materiału dowodowego oraz prowadzenie przez organ I a następnie organ II postępowania w sposób nie budzący zaufania do władzy publicznej oraz nie kierowania się zasadami proporcjonalności, bezstronności i równego traktowania; 4. art. 81a k.p.a. poprzez jego niezastosowanie poprzez rozstrzygnięcie wątpliwości co do daty powstania przedmiotowego budynku na niekorzyść strony; 5. art. 7 k.p.a. i art. 8 k.p.a. poprzez wydanie postanowienia z naruszeniem zasady uwzględniania słusznego interesu obywateli oraz pogłębiania zaufania organów administracji publicznej tj. wydanie przez organ niekorzystnego dla strony rozstrzygnięcia w sytuacji, gdy było możliwe rozstrzygnięcie sprawy zgodnie ze słusznym interesem strony; 6. art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 k.p.a. poprzez jego zastosowanie i utrzymanie zaskarżonego postanowienia w mocy. W oparciu o tak sformułowane zarzuty pełnomocnik wniósł o uchylenie postanowień wydanych przez organy obydwu instancji, o umorzenie postępowania oraz o zasądzenie od organu na rzecz skarżącej zwrotu kosztów postępowania. W odpowiedzi na skargę Lubelski WINB wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zaprezentowane w zaskarżonym postanowieniu. Sprawę rozpoznano na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r., poz. 143; dalej jako p.p.s.a.). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje. Skarga podlegała oddaleniu, gdyż zaskarżone postanowienie jest zgodne z prawem. Podstawę prawną tego rozstrzygnięcia stanowił przepis art. 48 ust. 1 pkt 2, ust. 3 i 5 ustawy z 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (tj. Dz.U. z 2024 r., poz. 725 ze zm.; powoływana jako pr. bud.), w brzmieniu nadanym ustawą z 13 lutego 2020 r. o zmianie ustawy - Prawo budowlane oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 471), obowiązującą od 19 września 2020 r. Należy wskazać, że wprowadzone powyższą nowelizacją zmiany w przepisach dotyczących legalizacji samowoli budowlanych stworzyły jednolity, spójny system postępowań legalizacyjnych opierający się o wspólną procedurę (zob. uzasadnienie do projektu ustawy z 13 lutego 2020 r., druk sejmowy nr 121, Sejm IX kadencji). Umożliwia on usunięcie skutków samowolnych działań inwestycyjnych oraz przywrócenie stanu zgodności z wymogami Prawa budowlanego. Na skutek wprowadzonych zmian postępowanie w sprawie samowoli budowlanej rozpoczyna się od wydania postanowienia o wstrzymaniu budowy w przypadku obiektu budowlanego lub jego części, będącego w budowie albo wybudowanego: 1) bez wymaganej decyzji o pozwoleniu na budowę albo 2) bez wymaganego zgłoszenia albo pomimo wniesienia sprzeciwu do tego zgłoszenia (art. 48 ust. 1 pr. bud.). W takim postanowieniu organ informuje o możliwości złożenia wniosku o legalizację obiektu budowlanego lub jego części oraz o konieczności wniesienia opłaty legalizacyjnej w celu uzyskania decyzji o legalizacji obiektu budowlanego lub jego części oraz o zasadach obliczania opłaty legalizacyjnej (ust. 3). Co istotne, postanowienie o wstrzymaniu budowy wydaje się również w przypadku zakończenia budowy (ust. 5). Następnie inwestor, właściciel lub zarządca obiektu budowlanego może w ciągu 30 dni od otrzymania postanowienia złożyć wniosek o legalizację (art. 48a ust. 1). Jeżeli wniosek ten nie zostanie złożony, wówczas organ nadzoru budowlanego wydaje nakaz rozbiórki (art. 49e pkt 1). Taki sam skutek ma wycofanie wniosku, co może nastąpić praktycznie na całym etapie procedury legalizacyjnej (art. 49e pkt 2 w zw. z art. 48a ust. 2). Jeżeli jednak inwestor (właściciel lub zarządca) złoży wniosek o legalizację, organ nadzoru budowlanego w ramach prowadzonego postępowania wdraża procedurę legalizacyjną. W świetle wskazanych przepisów stwierdzić należy, że postanowienie o wstrzymaniu budowy otwiera postępowanie w sprawie legalizacji samowoli budowalnej, określając jedynie ramy tego postępowania. Na tym etapie postępowania legalizacyjnego organ nadzoru budowlanego ma obowiązek jedynie zbadać, czy doszło do samowoli budowlanej w rozumieniu art. 48 ust. 1 ustawy, tj. ustalić, czy budowany lub wybudowany obiekt budowlany wymagał uzyskania pozwolenia na budowę lub zgłoszenia oraz czy takie pozwolenie lub zgłoszenie zostało pozyskane przed rozpoczęciem realizacji inwestycji lub też nie został wniesiony sprzeciw do zgłoszenia. Ponadto na tym etapie istnieje obowiązek organu pouczenia inwestora o możliwości legalizacji samowolnie realizowanego lub wykonanego obiektu budowalnego lub jego części, o konieczności wniesienia opłaty legalizacyjnej i o zasadach jej obliczenia. Postanowienie o wstrzymaniu budowy nie kończy postępowania legalizacyjnego i nie załatwia co do istoty kwestii legalizacji samowoli budowlanej. Zatem na tym etapie postępowania kwestią kluczową jest zidentyfikowanie samowoli budowlanej, jej przedmiotu oraz dokonanie jej kwalifikacji prawnobudowlanej z punktu widzenia wymogów Prawa budowlanego. W orzecznictwie sądów administracyjnych jednolicie wskazuje się, że kwalifikacja ta powinna być oceniana według przepisów obowiązujących w dacie popełnienia samowoli, natomiast zastosowanie przepisów dotyczących usuwania skutków samowoli uzależnione jest od okoliczności konkretnej sprawy, z zachowaniem zasady, że organy wydają decyzje według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie rozstrzygania sprawy. Istotne jest bowiem rozróżnienie samego zdarzenia prawnego, jakim jest samowola budowlana, od jej likwidacji (zob. uchwała NSA z 16 grudnia 2013 r., II OPS 2/13, wyrok NSA z 2 grudnia 2010 r. II OSK 1974/10, CBOSA). Powyższe oznacza, że ustalenia czy dane roboty budowlane podlegały reglamentacji Prawa budowlanego, w tym w szczególności czy na ich wykonanie konieczne było uzyskanie pozwolenia na budowę, dokonanie zgłoszenia, czy też można ich było dokonać bez jakichkolwiek formalności, należy dokonywać na podstawie przepisów obowiązujących w okresie wybudowania danego obiektu. W niniejszej sprawie organy ustaliły, że sporny budynek powstał pomiędzy dniem 15 lipca 2011 r., a dniem 26 kwietnia 2012 r. Data powstania budynku została ustalona przez organy na podstawie zdjęć lotniczych uzyskanych od Głównego Geodety Kraju, a także ustaleń PINB w Lublinie prowadzonych we wcześniejszym postępowaniu zakończonym decyzją z dnia 11 lipca 2011 r. znak: PINB 7355/Gł-14/1/2010. W postępowaniu tym przeprowadzono bowiem oględziny w dniu 14 lipca 2011 r., w trakcie których ustalono, że na działce nr ewid. [...] dokonano rozbiórki poprzednio posadowionego na tej działce budynku gospodarczego. Wynik tych oględzin w zestawieniu ze zdjęciami lotniczymi pozwolił na ustalenie okresu, w którym powstał budynek objęty obecnym postępowaniem – pomiędzy 15 lipca 2011 r. a 26 kwietnia 2012 r. Ustalenia te należy uznać za prawidłowe, ponadto nie zostały w żaden sposób podważone przez skarżącą. W myśl art. 29 ust. 1 pkt 2 pr. bud. (w brzmieniu obowiązującym w dacie wykonania robót budowlanych (t.j. Dz.U. z 2010 r., poz. 1632 ze zm.) nie wymagała pozwolenia na budowę, ale wymagała zgłoszenia budowa wolno stojących parterowych budynków gospodarczych, wiat i altan oraz przydomowych oranżerii (ogrodów zimowych) o powierzchni zabudowy do 25 m2, przy czym łączna liczba tych obiektów na działce nie może przekraczać dwóch na każde 500 m2 powierzchni działki. Biorąc pod uwagę wymiary spornego budynku (6,00 m x 3,4 m = 20,40 m2) organy prawidłowo stwierdziły, że jego budowa wymagała zgłoszenia organom administracji architektoniczno-budowlanej. Organy nadzoru ustaliły równocześnie, że budowa przedmiotowego budynku gospodarczego nie została zgłoszona do Starosty Lubelskiego przez poprzedniego właściciela działki. Sąd podziela te ustalenia i stanowisko oraz stwierdza, że zarzuty skargi i jej argumentacja go nie podważa. Analiza materiału dowodowego sprawy doprowadziła sąd do wniosku, że organy nadzoru budowlanego obydwu instancji w sposób prawidłowy, z poszanowaniem przepisów art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a., zgromadziły kompletny materiał dowodowy, dokonały jego oceny i zastosowały odpowiadające ustalonym okolicznościom konsekwencje prawne. Niezasadne są zarzuty skarżącej dotyczące naruszenia przez orzekające w sprawie organy przepisów procedury administracyjnej, gdyż oprócz samych twierdzeń w tym zakresie nie przedstawiono żadnych dowodów, które mogłyby podważyć ustalenia organów w zakresie okoliczności faktycznych sprawy niniejszej a mających znaczenie prawne. Jak już wskazano powyżej nie podważono skutecznie ustalonej przez organy daty (okresu) powstania obiektu budowlanego. Nie przedstawiono także żadnych dowodów na to, że budynek gospodarczy został objęty zgłoszeniem stosownie do obowiązujących w okresie jego powstania przepisów prawa budowlanego. Odnosząc się do tego podnieść należy, że zgodnie z zasadą prawdy obiektywnej, która została skonstruowana w art. 7 k.p.a., w toku postępowania organy administracji publicznej z urzędu lub na wniosek stron podejmują wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy. Organ administracji publicznej ma zatem obowiązek zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego w taki sposób, aby ustalić stan faktyczny sprawy zgodny z rzeczywistością. Zasada prawdy obiektywnej została skonkretyzowana w art. 77 § 1 k.p.a., zgodnie z którym organ administracji publicznej jest obowiązany w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy. Natomiast zgodnie z art. 80 k.p.a. organ administracji publicznej ocenia na podstawie całokształtu materiału dowodowego czy dana okoliczność została udowodniona. Biorąc pod uwagę treść przytoczonych wyżej przepisów należy uznać, że w postępowaniu administracyjnym obowiązuje zasada oficjalności postępowania dowodowego. Okoliczność, w której strona również ma prawo wykazywania inicjatywy dowodowej, nie zwalnia organu administracji publicznej z obowiązku podejmowania z urzędu czynności zmierzających do pełnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy. Wszystkie obowiązki wynikające z powyżej powołanych regulacji zostały przez organy administracji spełnione, prawidłowo ustalono istotne dla sprawy okoliczności, co dało podstawy do zastosowania przepisów prawa budowlanego w tym w szczególności art. 48 ust. 1 pkt 2 pr. bud. Skarżąca nie wykazała zaś w ramach przysługujących jej uprawnień procesowych, aby działania oraz ustalenia organów nadzoru budowlanego były nieprawidłowe. Dodatkowo należy podkreślić, że organy nadzoru budowlanego właściwie skierowały postanowienie do obecnego właściciela działki nr ewid. [...] w miejscowości K., gmina G., który nie był wprawdzie inwestorem przedmiotowego budynku gospodarczego, ale stał się właścicielem nieruchomości w 2017 r. Podstawę prawną takiego działania organu stanowił art. 52 ust. 1 pr. bud. Ponadto organy nadzoru prawidłowo i wyczerpująco poinformowały skarżącą o możliwości, wymogach i trybie złożenia wniosku o legalizację samowoli budowalnej. Mając powyższe na uwadze, nie znajdując podstaw do zakwestionowania zgodności z prawem zaskarżonego postanowienia, Sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 p.p.s.a.