II SA/Lu 41/11

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Jarosław Harczuk po rozpoznaniu w dniu 15 marca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R. W. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi R. W. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania uprawnień kombatanckich p o s t a n a w i a I. przyznać R. W. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata, o wyznaczenie którego zwrócić się do Okręgowej Rady Adwokackiej w L.; II. odmówić przyznania prawa pomocy w pozostałym zakresie. Strona skarżąca na urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy symbol PPF wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Strona skarżąca dwukrotnie wezwana wykonała wezwania. Referendarz sądowy stwierdził, że: Stosownie do art. 246 § 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej "p.p.s.a.", przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1) zaś w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2). Na podstawie oświadczeń strony skarżącej i nadesłanych przez nią dokumentów referendarz sądowy ustalił, że prowadzi ona wspólne gospodarstwo domowe wraz z żoną oraz dorosłą córka, z którymi zamieszkuje w mieszkaniu o powierzchni [...] m2. Na dochód gospodarstwa domowego strony skarżącej składa się emerytura żony strony skarżącej wynosząca [...] złotych netto i emerytura strony skarżącej wynosząca [...] złotych netto. Łącznie miesięczny dochód gospodarstwa domowego strony skarżącej wynosi [...] złote. Córka strony skarżącej jest właścicielką gospodarstwa rolnego o powierzchni [...] ha i nie pracuje, opiekuje się matką, która ze względu na stan zdrowia wymaga opieki osób drugich. Do miesięcznych kosztów utrzymania koniecznego strona skarżąca zaliczyła wydatki na żywność – [...] złotych, wydatki związane z opłatą mediów – [...] złotych, opłatę za kanalizację – [...] złotych, wydatki na leki – [...] złotych, podatek od nieruchomości – 100 złotych, wydatki związane z utrzymaniem samochodu – [...] złotych i zakupem opału – [...] złotych. Strona skarżąca jest właścicielem 20 – sto letniego samochodu osobowego. W ocenie referendarza sądowego strona skarżąca nie wykazała aby nie była w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów niniejszego postępowania. Wykazała ona natomiast, że poniesienie przez nią wynagrodzenia adwokata spowoduje uszczerbek w kosztach utrzymania koniecznego dla niej i jej żony. Z nadesłanego przez stronę skarżącą upomnienia zapłaty podatku od nieruchomości wynika, że jest on płacony w 4 ratach. Tym samym wydatku tego nie można zaliczyć do stałych wydatków miesięcznych. Opłata tego podatku nie może również uzasadniać wniosku o przyznanie prawa pomocy, gdyż tak samo jak opłaty sądowe jest to należność publicznoprawna. Tym samym nie można zaliczyć kwoty 100 złotych płaconej przez stronę skarżącą tytułem podatku od nieruchomości do miesięcznych kosztów utrzymania koniecznego. Koszty sądowe w niniejszej sprawie każdorazowo nie przekroczą kwoty 100 złotych (§ 2 ust. 3 pkt 10, § 2 ust. 1 pkt 7, § 3 w zw. z § 2 ust. 3 pkt 10 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2003 r., Nr 221, poz. 2193 ze zm.; § 1 i § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych – DZ.U. z 2003 r. Nr 221, poz. 2192). Skoro zaś koszty sądowe nie przekroczą kwoty 100 złotych a kwotę o takiej wysokości nie można zaliczyć do stałych miesięcznych kosztów utrzymania koniecznego strony skarżącej to może ona ją przeznaczyć na pokrycie kosztów sądowych niniejszego postępowania. Natomiast z porównania wysokości pozostałych miesięcznych kosztów utrzymania koniecznego, biorąc pod uwagę również ich strukturę, do wysokości minimalnego wynagrodzenia adwokata wynoszącego w niniejszej sprawie 240 złotych netto (§ 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu – Dz.U. z 2002 r. Nr 163, poz. 1348 ze zm.) – 295,20 złotych brutto (§2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w zw. z art. 146a pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług - Dz.U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) wynika, że bez uszczerbku w kosztach utrzymania koniecznego dla siebie i żony strona skarżącą nie będzie w stanie ponieść kosztów ustanowienia adwokata. Wobec powyższego, referendarz sądowy działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. i art. 246 § 1 pkt 1 i 2 p.p.s.a. orzekł jak w postanowieniu.