II SA/Lu 414/11

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Jarosław Harczuk po rozpoznaniu w dniu 31 sierpnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku L. S. o przyznanie prawa pomocy poprzez częściowe zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi L. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie odmowy ustalenia warunków zabudowy p o s t a n a w i a odmówić przyznania prawa pomocy. Strona skarżąca na urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy symbol PPF wniosła o przyznania prawa pomocy poprzez częściowe zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Strona skarżąca wezwana do nadesłania dokumentów źródłowych i dodatkowego oświadczenia nie wykonała wezwania. Referendarz sądowy stwierdził, że: Na wstępie wyjaśnić należy, że złożony przez stronę skarżącą druk PPF referendarz sądowy nie potraktował, jako nadesłanego w celu uzupełnienia braków formalnych wniosku o przyznanie prawa pomocy z dnia 22 czerwca 2011 r. (k. 17) lecz jako odrębnie złożony wniosek o przyznanie prawa pomocy. W myśl art. 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej "p.p.s.a.", sąd administracyjny powinien podejmować czynności zmierzające do szybkiego załatwienia sprawy. Kierując się wyrażoną w zacytowanym powyżej przepisie zasadą szybkości postępowania oraz mając na uwadze to, że w zakreślonym terminie strona skarżąca uiściła wpis sądowy od wniesionej skargi referendarz sądowy uznał, że mimo wadliwego doręczenia stronie skarżącej wezwania z dnia 29 czerwca 2011 r. (k. 31) nie ma przesłanek natury prawnej do zarządzenia ponownego doręczenia stronie skarżącej wezwania. Uiszczenie przez stronę skarżącą w zakreślonym terminie wpisu sądowego od wniesionej skargi skutkuje bowiem tym, że wadliwość doręczenia wezwania z dnia 29 czerwca 2011 r. a zarazem zachowanie terminu do nadesłania wypełnionego druku PPF na obecnym etapie niniejszego postępowania nie będzie miało dla strony skarżącej negatywnych następstwa procesowych. Dlatego też referendarz sądowy nie zarządził ponownego doręczenia stronie skarżącej wezwania z dnia 29 czerwca 2011 r. zaś druk PPF nie potraktował jako złożonego w celu wykonania wezwania do uzupełnienia braków formalnych wniosku o przyznanie prawa pomocy z dnia 22 czerwca 2011 r. Przechodząc do oceny zasadności wniosku o przyznanie prawa pomocy podnieść należy, że stosownie do art. 246 § 1 pkt 1 i 2 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania zaś w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Zgodnie z art. 245 § 2 p.p.s.a. prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Natomiast w myśl art. 245 § 3 p.p.s.a. prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Mając na uwadze zacytowany powyżej art. 245 § 2 i 3 p.p.s.a. nie można przyznać stronie skarżącej prawa pomocy w żądanym przez nią zakresie. Nie można bowiem w toku postępowania sądowoadministracyjnego przyznać prawa pomocy poprzez częściowe zwolnienie od kosztów sądowych i równoczesne ustanowienie adwokata. Brak jest także przesłanek do częściowego uwzględnienia wniosku strony skarżącej. W myśl art. 246 § 2 p.p.s.a częściowe przyznanie prawa pomocy może mieć miejsce jedynie wówczas gdy strona wykaże, że poniesienie przez nią pełnych kosztów postępowania spowoduje uszczerbek w jej kosztach utrzymania koniecznego. Aby ustalić możliwość powstania uszczerbku w kosztach utrzymania koniecznego niezbędne są informacje o wysokość dochodów w tym dochodu netto gospodarstwa domowego strony skarżącej (por. tezę 1 postanowienia NSA z dnia 8 lipca 2008 r., sygn. akt II GZ 151/09 – Lex nr 552786) oraz o wysokość stałych miesięcznych kosztów utrzymania koniecznego. Oświadczenie strony skarżącej złożone na druku PPF nie zawiera informacji o wysokości kosztów utrzymania koniecznego oraz pełnych informacji o dochodach (brak informacji o wysokości dochodów z gospodarstwa rolnego) w tym zupełny brak informacji o dochodach netto. Dążąc do ustalenia wysokości stałych miesięcznych kosztów utrzymania koniecznego gospodarstwa domowego strony skarżącej oraz wysokości jej dochodów w tym dochodów netto wezwano ją do nadesłania dokumentów źródłowych i dodatkowego oświadczenia. Strona skarżąca mimo prawidłowego doręczenia jej wezwania nie wykonała go. Tym samym oświadczenie strony skarżącej złożone na druku PPF jako niepełne jest niewystarczające do oceny możliwości częściowego uwzględnienia wyniku strony skarżącej o przyznanie prawa pomocy (por. tezę 2 postanowienia NSA z dnia 11 stycznia 2011 r., sygn. akt II FZ 644/10 – Lex nr 742701). Brak podstaw prawnych do uwzględnienia wniosku strony skarżącej w całości oraz nie wykazanie przez stronę skarżącą okoliczności umożliwiających dokonanie oceny tego czy wniosek zasługuje na częściowe uwzględnienie uzasadnia odmowę przyznania prawa pomocy. Wobec powyższego, referendarz sądowy działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. i art. 246 § 1 pkt 1 i 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.