II SA/Lu 419/09

PostanowienieWSA w Lublinie2010-07-22

Skład orzekający: Jarosław Harczuk

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy adwokatowi wyznaczonemu z urzędu przysługuje zwrot kosztów przejazdu na rozprawę przed NSA, jeśli jego obecność nie była obowiązkowa i nie wynikała z woli mocodawcy?
Ratio decidendi
Adwokatowi wyznaczonemu z urzędu przysługuje wynagrodzenie za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej według stawek określonych w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości, powiększone o podatek VAT. Zwrot niezbędnych udokumentowanych wydatków przysługuje tylko wtedy, gdy wydatki te były rzeczywiście niezbędne dla prawidłowego prowadzenia sprawy, a obecność na rozprawie przed NSA nie była obowiązkowa i nie wynikała z woli strony, co wyklucza uznanie kosztów przejazdu za niezbędne.
Stan faktyczny
Adwokat E. O. – M., wyznaczona z urzędu pełnomocnik strony skarżącej w sprawie o zasiłek celowy, wniosła o przyznanie wynagrodzenia za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz zwrot kosztów przejazdu na rozprawę przed NSA. Sąd pierwszej instancji przyznał wynagrodzenie wraz z VAT, ale odmówił zwrotu kosztów przejazdu, uznając je za nieuzasadnione.
Rozstrzygnięcie
I. Przyznano adwokatowi E. O. – M. od Skarbu Państwa kwotę 146,40 zł tytułem wynagrodzenia za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej, w tym 26,40 zł podatku VAT. II. Odmówiono zwrotu poniesionych wydatków.

Pełny tekst orzeczenia

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Jarosław Harczuk po rozpoznaniu w dniu 22 lipca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata E. O. – M. o przyznanie wynagrodzenia za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz zwrot niezbędnych udokumentowanych wydatków w łącznej wysokości 74 złotych w sprawie ze skargi D. M. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego p o s t a n a w i a I. przyznać adwokatowi E. O. – M. od Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie) tytułem wynagrodzenia za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej kwotę 146,40 (sto czterdzieści sześć 40/100) złotych, w tym tytułem należnego podatku od towarów i usług kwotę 26,40 (dwadzieścia sześć 40/100) złotych; II. odmówić zwrotu poniesionych wydatków. Adwokat E. O. – M. wyznaczona pełnomocnikiem z urzędu strony skarżącej wniosła o przyznanie wynagrodzenia za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej według norm prawem przepisanych powiększonego o należny podatek od towarów i usług oraz zwrot niezbędnych udokumentowanych wydatków w łącznej kwocie 74 złotych za przejazd na trasie Lublin – Warszawa, Warszawa – Lublin na rozprawę sądową przed NSA w dniu 15 maja 2010 r. Wniosek powyższy zawiera oświadczenie z treści, którego wynika, że opłaty za udzieloną pomoc prawną nie zostały zapłacone w całości ani w części. Do wniosku dołączono bilety kolejowe. Referendarz sądowy stwierdził, że: Stosownie do unormowania art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej "p.p.s.a.", wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy lub rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Aktem normatywnym określającym zasady przyznawania wynagrodzenia za czynności podejmowane przez adwokata jest rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. z 2002 r. Nr 163, poz. 1348 ze zm.) zwane dalej "rozporządzeniem". Zgodnie z unormowaniem §18 ust. 1 pkt 2 lit. b) rozporządzenia stawka minimalna wynosi w postępowaniu przed sądem administracyjnym drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej - 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1 tego paragrafu, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji - 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Biorąc pod uwagę przedmiot skargi, która zainicjowała niniejsze postępowanie, treść § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b) rozporządzenia zgodnie, z którym wynagrodzenie za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej wynosi 50% stawki minimalnej określonej w §18 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia, jeżeli skargę kasacyjną sporządził i wniósł adwokat, który prowadził sprawę przed sądem pierwszej instancji jak i to, że wnioskodawczyni prowadziła sprawę strony skarżącej w toku pierwszoinstancyjnego postępowania sądowoadministracyjnego oraz, iż to ona w toku postępowania w drugiej instancji sporządziła i wniosła skargę kasacyjną stwierdzić należy, że wynagrodzenie, które wnioskodawczyni powinna otrzymać za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej wynosić będzie 50% stawki minimalnej określonej w § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia. Stawka minimalna, o której stanowi § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia wynosi 240 złotych. Tak, więc wynagrodzenie za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej wynosić będzie 50% z kwoty 240 złotych powiększone stosowanie do unormowania § 2 ust. 3 rozporządzenia o stawkę należnego podatek od towarów i usług wynoszącą dla tej usługi 22% (art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług - Dz.U. Nr 54, poz. 535 ze zm.). Wynagrodzenie to wynosić więc będzie łącznie z należnym podatkiem od towarów i usług 146,40 złotych. Zgodnie z §19 pkt 2 rozporządzenia koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują niezbędne udokumentowane wydatki. Wnioskodawczyni udokumentowała wysokość poniesionych wydatków jednak ze względu na to, że obecność na rozprawie przed NSA nie jest obowiązkowa a ze złożonego wniosku nie wynika aby mocodawca wnioskodawczyni wyraził wolę reprezentowania go na rozprawie przed NSA nie można przyjąć aby wydatki te miały charakter niezbędny. Mając na względzie powyższe, działając na podstawie art. 250 i art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a., § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b) rozporządzenia i § 19 pkt 2 rozporządzenia należało postanowić jak na wstępie.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło