II SA/Lu 419/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Witold Falczyński po rozpoznaniu w dniu 7 listopada 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R, T, na postanowienie Wojewody z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania administracyjnego w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę - w zakresie wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania decyzji Prezydenta Miasta z dnia [...] r., nr [...] p o s t a n a w i a odmówić wstrzymania wykonania decyzji Prezydenta Miasta z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. Postanowieniem z dnia [...] r., nr [...] Wojewoda utrzymał w mocy postanowienie Prezydenta Miasta z dnia [...] r., nr [...] odmawiające wznowienia postępowania administracyjnego zakończonego prawomocną decyzją Prezydenta Miasta z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. W dniu 19 kwietnia 2012 r. R. T. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na powyższe postanowienie Wojewody . W skardze, obok zarzutów kwestionujących to rozstrzygnięcie, skarżący zawarł również wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Prezydenta Miasta z dnia [...] r., który uzasadnił tym, że w razie realizacji inwestycji objętej przedmiotową decyzją zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270, dalej p.p.s.a.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl § 3 cytowanego przepisu sąd, na wniosek skarżącego, może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, przy czym wniosek w tym przedmiocie może dotyczyć także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach danej sprawy. Oznacza to, że treścią art. 61 § 3 p.p.s.a. są objęte również akty administracyjne wydane w pierwszej instancji oraz akty administracyjne, w stosunku do których toczy się postępowanie w trybie zwyczajnym albo w trybie nadzwyczajnym, wydane w postępowaniach administracyjnych, których przedmiotem była sprawa wskazująca tożsamość podmiotową i przedmiotową (por. R. Hauser, M. Wierzbowski (red.), Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2011, s. 340). W związku z powyższym należy zauważyć, że wnosząc skargę na postanowienie Wojewody z dnia [...]12 r. w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania zakończonego decyzją ostateczną Prezydenta Miasta z dnia [...] r., skarżący – w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a. - był uprawniony do złożenia wniosku o wstrzymanie wykonania przedmiotowej decyzji. W ocenie Sądu złożony przez skarżącego w tym przedmiocie wniosek nie zasługuje jednak na uwzględnienie. Z akt sprawy wynika, że przedmiotową decyzją z dnia [...] r. Prezydent Miasta zatwierdził projekt budowlany i udzielił Spółdzielni Mieszkaniowej w Z. pozwolenia na budowę obejmującego roboty budowlane polegające na dociepleniu ścian zewnętrznych i stropodachu oraz kolorystyce elewacji budynku mieszkalnego wielorodzinnego usytuowanego na działce nr ewid. 97/26 przy ul. W. w Z . Należy podkreślić, że instytucja wstrzymania wykonania aktu administracyjnego jest tymczasową formą zabezpieczenia interesów strony. W związku z tym, to w interesie strony leży wykazanie, że wykonanie decyzji lub innego aktu czy czynności może spowodować znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki. Niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, o którym mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., musi bowiem być realne, w związku z czym strona zobowiązana jest skonkretyzować rodzaj szkody grożącej jej na skutek wykonania aktu lub czynności. Brak wskazania we wniosku konkretnej szkody grożącej skarżącemu na skutek wykonania decyzji uniemożliwia jego merytoryczną ocenę (por. postanowienie NSA z dnia 4 października 2010 r., sygn. akt II FZ 460/10). Zdaniem Sądu w sprawie niniejszej nie zostało wykazane, iż zachodzi którakolwiek z przesłanek do wstrzymania wykonania przedmiotowej decyzji. Wypada zauważyć, że kwestionowana decyzja nie nakłada na skarżącego żadnych obowiązków. R. T. uzasadnił zaś swój wniosek w sposób lakoniczny, wskazując jedynie, iż realizacja spornej inwestycji niesie za sobą niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Twierdzenie to należy jednak uznać za dowolne, bowiem skarżący w żaden sposób nie sprecyzował, jaki rodzaj zagrożenia - w jego ocenie - niesie wykonanie przedmiotowego aktu. W tej sytuacji uwzględnienie wniosku skarżącego jest niemożliwe. Z tych względów Sąd orzekł, jak w postanowieniu.