II SA/Lu 428/14

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Jarosław Harczuk po rozpoznaniu w dniu 30 maja 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi A. K. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego p o s t a n a w i a przyznać A. K. prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata o wyznaczenie, którego zwrócić się do Okręgowej Rady Adwokackiej w L. Skarżąca na urzędowym formularzu symbol PPF wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Wniosek uzasadniła tym, że prowadzi wspólne gospodarstwo domowe wraz z mężem oraz trojgiem małoletnich dzieci, z którymi zamieszkuje w domu o powierzchni [...] m2, posadowionym na działce o powierzchni [...] m2 i utrzymuje się z pracy dorywczej męża przynoszącej miesięczny dochód w kwocie od [...] złotych netto do [...] złotych netto. Skarżąca jest osobą bezrobotną bez praw do zasiłku dla osób bezrobotnych. Między skarżącą a jej mężem umownie zniesiono ustawową wspólność majątkową małżeńską. Jako stałe miesięczne koszty utrzymania koniecznego skarżąca wymieniła koszty utrzymania domu – [...] złotych, koszty wyżywienia – około [...] złotych oraz koszty zakupu środków czystości i higieny osobistej – [...] złotych. Skarżąca oświadczyła, że mąż spłaca trzy kredyty oraz, iż toczy się w stosunku do niego postępowanie egzekucyjne. Starszy referendarz sądowy stwierdził, że: Stosownie do art. 246 § 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2012 r. poz. 270, zwanej dalej "p.p.s.a.") przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania zaś w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że możliwości poniesienia jakichkolwiek kosztów postępowania nie mają osoby rzeczywiście ubogie, które ze względu na okoliczności życiowe pozbawione są środków do życia (por. postanowienie NSA z dnia 18 marca 2011 r., sygn. akt I OZ 162/11 – Lex nr 786724) bądź osoby posiadające dochody, które nie są w stanie pokryć wydatków związanych z najistotniejszymi potrzebami życiowym (por. postanowienie WSA w Lublinie z dnia 14 lipca 2010 r., sygn. akt I SA/Lu 152/10 – Lex nr 784353). Z drugą z wymienionych sytuacji mamy doczynienia w sprawie niniejszej. Dochód gospodarstwa domowego skarżącej jest bowiem na tyle niski, że wystarcza jedynie na pokrycie wydatków związanych z najistotniejszymi potrzebami życiowymi pięcioosobowej rodziny. Wynosi on bowiem od [...] złotych netto do [...] złotych netto. Zatem miesięcznie na utrzymanie jednej osoby w gospodarstwie domowym skarżącej przypada kwota od [...] złotych do [...] złotych. Uszczuplenie tego dochodu o jakąkolwiek kwotę poniesioną tytułem kosztów postępowania uniemożliwi skarżącej pokrycie wydatków związanych z najistotniejszymi potrzebami życiowym jej i rodziny. Wobec powyższego, referendarz sądowy działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. i art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzekł jak na wstępie postanowienia.