II SA/Lu 432/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Leszek Leszczyński, Sędziowie Sędzia NSA Krystyna Sidor, Asesor WSA Bogusław Wiśniewski (sprawozdawca), Protokolant st. sekr. sąd. Jolanta Sikora, po rozpoznaniu w dniu 16 czerwca 2005 r. na rozprawie sprawy ze skargi M. N., K. P. N. i W. P. N. jako spadkobierców skarżącego P. N. na decyzję Wojewody z dnia [...]. Nr [...] w przedmiocie : nakazu rozbiórki obiektu budowlanego p o s t a n a w i a odrzucić skargę. Sygn. akt II SA/ Lu 432 / 05 Uzasadnienie Zaskarżoną decyzją Wojewoda utrzymał w mocy decyzję Kierownika Urzędu Rejonowego z dnia września 1992 r znak [...] nakazującej W N. i K. N. rozebranie ogrodzenia wykonanego z drutu kolczastego w granicy z działką J. S. w miejscowości. Organ odwoławczy uznał, iż ogrodzenie zostało wybudowane z naruszeniem obowiązującego w dacie budowy § 108 Rozporządzenia Przewodniczącego Komitetu budownictwa, Urbanistyki i Architektury z dnia 21 lipca 1961 r w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać obiekty budowlane budownictwa powszechnego ( Dz. U Nr 38, poz.196 ) zabraniającego budowy ogrodzenia zagrażającego bezpieczeństwu dla ludzi i zwierząt , a w szczególności stosowania drutu kolczastego , tłuczonego szkła i tego typu środków na wysokości mniejszej niż 2 m. Taki tez zapis zawiera art.278 ust.4 Rozporządzenia Ministra Administracji, Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska z dnia 3 lipca 1980 r w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki ( Dz.U Nr 17 poz.62 ). Skargę na powyższą decyzję złożył P. N. Wyjaśnił, że pozwolenie na budowę takiego ogrodzenia otrzymał w 1965 r . Nikt wówczas nie protestował. Oprócz niego ogrodzenie z drutu kolczastego zostało postawione także przez innych rolników. Wskazał, że nawet w takiej sytuacji nastąpiło już przedawnienie sprawy. Opisał okoliczności postawienia ogrodzenia , których podłożem był konflikt sąsiedzki z J. S. Skarżący powoływał się na znajomości J. S. , które umożliwiły mu doprowadzenie do rozbiórki spornego ogrodzenia. Samą rozbiórkę uznał za bardzo krzywdzącą. W odpowiedzi na skargę Wojewoda wnosił o jej oddalenie podtrzymując wcześniejszą argumentację. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje : Należy przede wszystkim przypomnieć , iż stosownie do art.97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U nr 153, poz.1271 ze zmianami ) sprawy , w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone , podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Stosownie do art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U Nr 153. poz.1270 ze zmianami ) uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy , kto ma w tym interes prawny, prokurator , Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności , w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób , jeśli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Interes prawny skarżącego o jakim mowa w tym przepisie jest rozumiany jako istnienie związku pomiędzy sferą jego indywidualnych praw i obowiązków , a zaskarżonym aktem lub czynnością. Skarga może zatem dotyczyć tylko jego własnej sprawy administracyjnej rozumianej jako przewidziana w przepisach prawa administracyjnego możliwość konkretyzacji uprawnień i obowiązków stron stosunku administracyjnoprawnego. Interes prawny wnoszącego skargę musi być oparty na normach prawa materialnego , gdzie istnieje norma prawna przewidująca w określonym stanie faktycznym i w odniesieniu do określonego podmiotu , możliwość wydania określonego aktu ( np. decyzji lub postanowienia ) lub tez podjęcia określonej czynności , o której mowa w art. 3 § 2 pkt.4 powołanej ustawy ( Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Tadeusz Woś, Hanna Knysiak – Molczyk , Marta Romańska Wydawnictwo Prawnicze Warszawa 2005 str.214 ) . Przy tak ujętym pojęciu interesu prawnego zasadnym jest stwierdzenie, iż pozbawiony jest go wnoszący skargę P. N. Osobami zobowiązanymi do wykonania rozbiórki byli synowie skarżącego K. i W. N. , którzy nieruchomość na której zostało wzniesione ogrodzenie otrzymali na własność w drodze darowizny czerwca 1989r. Zaświadczenie Wójta Gminy z dnia lipca 1992 r potwierdza, że P. N.ź i M. N. zamieszkali nie posiadają na terenie Gminy gospodarstwa rolnego. Powyższy stan potwierdził także skarżący , który w odwołaniu od decyzji Kierownika Urzędu Rejonowego z dnia czerwca 1992 r znak : [...] stwierdził, iż właścicielami płotu są jego dzieci. . Wobec powyższego na podstawie art. 58 § 1 pkt.6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U Nr 153, poz.1270 ze zmianami ) skargę jako niedopuszczalną należało odrzucić.