II SA/Lu 451/14
WyrokWSA w Lublinie2015-02-25
Skład orzekający: Maria Wieczorek-Zalewska, Grażyna Pawlos-Janusz, Joanna Cylc-Malec
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy osobie pozostającej w związku małżeńskim, mimo orzeczonej separacji i prowadzenia oddzielnego gospodarstwa domowego, przysługują usługi opiekuńcze na podstawie art. 50 ust. 1 ustawy o pomocy społecznej, czy też wniosek taki może być rozpatrywany jedynie na podstawie art. 50 ust. 2 tej ustawy, który pozostawia przyznanie świadczenia uznaniu administracyjnemu organu?Ratio decidendi
Usługi opiekuńcze na podstawie art. 50 ust. 1 ustawy o pomocy społecznej przysługują osobie samotnej, która jest niepozostająca w związku małżeńskim. Osoba pozostająca w związku małżeńskim, nawet orzeczona separacja i prowadzenie oddzielnego gospodarstwa domowego, nie spełnia definicji osoby samotnej. W takim przypadku wniosek o przyznanie usług opiekuńczych może być rozpatrywany jedynie na podstawie art. 50 ust. 2 ustawy, który przyznaje świadczenie w ramach uznania administracyjnego organu. Organ administracji prawidłowo odmówił przyznania usług opiekuńczych, gdyż skarżąca nie spełniała przesłanek z art. 50 ust. 1, a organ skorzystał ze swojego uznania administracyjnego na podstawie art. 50 ust. 2, prawidłowo przeprowadzając postępowanie dowodowe i stosując właściwe normy prawa materialnego.Stan faktyczny
Skarżąca T. W. wniosła o przyznanie usług opiekuńczych. Organ pierwszej instancji odmówił przyznania świadczenia, a Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało tę decyzję w mocy. Skarżąca, mimo orzeczonej separacji, pozostaje w związku małżeńskim i prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Organy uznały, że nie spełnia ona definicji osoby samotnej, a jej sytuacja zdrowotna nie wymaga całkowitej opieki w zakresie wskazanym w ustawie, a także, że jej małżonek może zapewnić jej pomoc. Skarżąca podniosła zarzuty dotyczące naruszenia przepisów o wyłączeniu pracownic socjalnych oraz członków kolegium, a także wskazała na swoją trudną sytuację życiową i zdrowotną.Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Maria Wieczorek-Zalewska, Sędziowie Sędzia NSA Grażyna Pawlos-Janusz, Sędzia WSA Joanna Cylc-Malec (sprawozdawca), Protokolant Starszy asystent sędziego Jakub Polanowski, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 25 lutego 2015 r. sprawy ze skargi T. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie usług opiekuńczych I. oddala skargę; II. przyznaje adwokat A. S. od Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie) kwotę 295,20 zł (dwieście dziewięćdziesiąt pięć złotych dwadzieścia groszy) tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, w tym 55,20 zł (pięćdziesiąt pięć złotych dwadzieścia groszy) należnego podatku od towarów i usług.
Decyzją z dnia .... Samorządowe Kolegium Odwoławcze ... po rozpoznaniu odwołania T. W. od decyzji wydanej z upoważnienia Wójta Gminy ... przez Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej ... z dnia ....w przedmiocie odmowy przyznania T. W. pomocy w formie usług opiekuńczych utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję.
W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wskazał, że wnioskiem z dnia 2 stycznia 2014 r. , który wpłynął do Ośrodka Pomocy Społecznej ... w dniu 15 stycznia 2014 r. skarżąca zwróciła się o przyznanie jej usług opiekuńczych oraz o wyłączenie ze sprawy na podstawie art.24 par.1 pkt 5 K.p.a. pracownic socjalnych: H. L. i E. W. oraz Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej B. Ś. Postanowieniem z dnia .. organ odmówił wyłączenia tych pracownic. Pracownicy socjalni w dniu 23 stycznia 2014 r. próbowali przeprowadzić wywiad środowiskowy, jednakże nie mieli możliwości wejścia na teren posesji skarżącej. Wywiad taki przeprowadzono w dniu 6 lutego 2014 r. Ustalono, że skarżąca prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe, zajmując pokój i pomieszczenie gospodarcze ogrzewane piecem centralnego ogrzewania. W tym samym budynku zamieszkuje mąż, z którym jest w separacji, orzeczonej wyrokiem sądu. Prowadzi on oddzielne gospodarstwo domowe, zajmując kuchnię i pokój. Skarżąca utrzymuje się z emerytury wynoszącej 717,35 zł miesięcznie , z czego kwotę 207,78 zł miesięcznie potrąca ZUS na poczet należności komorniczych, stąd skarżąca otrzymuje kwotę 509,57 zł . Według udzielonych przez T. W. informacji ponosi ona wydatki na leki, zakup środków pomocniczych, opału i opłatę za telefon. Opłaty za energię elektryczną, wodę i ścieki pokrywa mąż. T. W. jest osobą przewlekle chorą. Jak wskazała na leki wydaje około 200 zł miesięcznie. Orzeczeniem z dnia 4 listopada 2013 r. Powiatowy Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności z siedzibą ... zaliczył skarżącą do osób z umiarkowanym stopniem niepełnosprawności. Z zaświadczenia lekarskiego z dnia 11 lutego 2014 r. dostarczonego przez skarżącą wynika, że jest leczona z powodu schorzeń przewlekłych i wskazana jest pomoc osób drugich w zaspokajaniu codziennych potrzeb życiowych, takich jak prowadzenie gospodarstwa domowego, przygotowanie posiłków, pranie, sprzątanie, czynności gospodarcze na posesji oraz zapewnienie kontaktu ze środowiskiem. Ani orzeczenie o stopniu niepełnosprawności ani zaświadczenie lekarskie nie zawierają wskazań do przyznania usług opiekuńczych, tj. ich zakresu, wymiaru godzinowego, ani ilości dni w tygodniu, w których miałyby być świadczone usługi. W ocenie organów administracji kwestia ustalenia właściwej dla stanu zdrowia pomocy, w postaci usług opiekuńczych, pozostawiona została uznaniu organu pomocy społecznej, który po ustaleniu sytuacji zdrowotnej wnioskodawcy, podejmuje stosowną decyzję.
Organy orzekające w niniejszej sprawie powołały art. 50 ust. 1 – 4 ustawy o pomocy społecznej
W dniu 21 maja 2014 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie wpłynęła skarga T. W. na przedmiotową decyzję, przy czym w skardze tej skarżąca powołała art.24 k.p.a. oraz art.10 par.1 k.p.a. W piśmie z dnia 1 lutego 2015 r. (które wpłynęło do Sądu w dniu 17 lutego 2015 r.) skarżąca podniosła, że nie ustalono szczególnego przypadku, wyraża zastrzeżenia do pracy pracowników socjalnych i członków Kolegium, a także powołuje się na załączone do tego pisma dokumenty, które w jej ocenie świadczą o tragicznej sytuacji, która zagraża życiu. Podkreśla w szczególności, że już z samej treści orzeczenia o niepełnosprawności wynika konieczność czasowej pomocy osób drugich, a także, że dorosły syn zamieszkujący w P. nie ma możliwości zapewnienia usług opiekuńczych.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze ... wniosło o oddalenie skargi, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Na rozprawie w dniu 25 lutego 2015 r. pełnomocnik skarżącej ustanowiony w ramach prawa pomocy popierał skargę, wnosząc o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu i składając stosowne oświadczenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:
|Analiza zebranego w niniejszej sprawie materiału dowodowego wskazuje, że skarga nie może być uwzględniona, gdyż zaskarżona decyzja, jak|
|i poprzedzająca ją decyzja organu pierwszej instancji są zgodne zarówno z przepisami ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o |
|pomocy społecznej (t.j. Dz. U. z 2009 r., nr 175, poz. 1362 ze zm.) zwanej dalej "ustawą", jak i kodeksu postępowania administracyjnego|
|(k.p.a.). Sąd administracyjny jest zaś władny uchylić zaskarżoną decyzję tylko wówczas, gdy narusza ona obowiązujące prawo. |
|Przystępując do oceny zgodności z prawem zaskarżonej decyzji w pierwszej kolejności należy wskazać, że zgodnie z ogólną zasadą pomocy |
|społecznej zawartą w art. 2 ustawy, pomoc społeczna jest instytucją polityki społecznej państwa, mającą na celu umożliwienie osobom i |
|rodzinom przezwyciężanie trudnych sytuacji życiowych, których nie są one w stanie pokonać, wykorzystując własne uprawnienia, zasoby i |
|możliwości. Z kolei według art. 3 ust. 1 ustawy pomoc społeczna wspiera osoby i rodziny w wysiłkach zmierzających do zaspokojenia |
|niezbędnych potrzeb i umożliwia im życie w warunkach odpowiadających godności człowieka. Natomiast w myśl art. 3 ust. 3 ustawy |
|rodzaj, forma i rozmiar świadczenia powinny być odpowiednie do okoliczności uzasadniających udzielenie pomocy. |
|Jedną z form pomocy społecznej jest również przedmiotowe w sprawie świadczenie w postaci usług opiekuńczych. |
|W myśl przepisu art. 50 ust. 1 ustawy pomoc w formie usług opiekuńczych lub specjalistycznych usług opiekuńczych przysługuje osobie |
|samotnej, która z powodu wieku, choroby lub innych przyczyn wymaga pomocy innych osób, a jest jej pozbawiona. Stosownie natomiast do |
|przepisu art. 50 ust. 2 usługi opiekuńcze lub specjalistyczne usługi opiekuńcze mogą być przyznane również osobie, która wymaga pomocy |
|innych osób, a rodzina, a także wspólnie niezamieszkujący małżonek, wstępni, zstępni nie mogą takiej pomocy zapewnić. Natomiast art. 50|
|ust. 3 ustawy stanowi, że usługi opiekuńcze obejmują pomoc w zaspokajaniu codziennych potrzeb życiowych, opiekę higieniczną, zaleconą |
|przez lekarza pielęgnację oraz, w miarę możliwości, zapewnienie kontaktów z otoczeniem. |
|Z powyższej regulacji jednoznacznie wynika, że usługi opiekuńcze kierowane są przede wszystkim do osób samotnych, gdyż nie mogą one |
|liczyć na pomoc najbliższych. Dlatego też dokonując wykładni tego przepisu należy również uwzględnić treść art. 6 pkt 9 ustawy |
|definiującego pojęcie osoby samotnej, stanowiącego, że osoba samotna to osoba samotnie gospodarująca, niepozostająca w związku |
|małżeńskim i nieposiadająca wstępnych ani zstępnych. |
|Omawianą pomoc mogą również otrzymać osoby mające rodziny, niemniej w tych przypadkach ustawodawca odwołuje się do zasady |
|pomocniczości, zwracając uwagę na obowiązki opiekuńcze wynikające z więzi rodzinnych. Osobie wymagającej opieki można przyznać usługi |
|opiekuńcze dopiero wówczas, gdy opieki nie mogą jej zapewnić najbliżsi członkowie rodziny. |
|Z treści przywołanych przepisów wynika zatem, że oprócz ustalenia, czy wnioskodawca wymaga pomocy innych osób konieczne jest również |
|wyjaśnienie, czy osoba taka posiada rodzinę (o której mowa w przywołanych przepisach) mogącą taką pomoc zapewnić. |
|Organ pomocy społecznej może zatem odmówić przyznania usług opiekuńczych, zarówno w przypadku, gdy ustali, że wnioskujący o przyznanie |
|usług opiekuńczych nie wymaga pomocy innych osób, jak również gdy ustali, że osoba pomocy takiej wymaga lecz ma ją zapewnioną np. ze |
|strony małżonka lub krewnych. |
|Dokonując rozważań w tym zakresie podnieść należy, że skarżąca nie spełnia warunków pozwalających by uznać ją za osobę samotną w |
|rozumieniu ustawy. Art. 6 pkt 9 ustawy definiuje bowiem osobę samotną jako osobę samotnie gospodarującą, niepozostająca w związku |
|małżeńskim oraz nieposiadającą wstępnych ani zstępnych. Wprawdzie T. W. prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe, jednak pozostaje w |
|związku małżeńskim. Orzeczona sądownie separacja nie powoduje bowiem ustania małżeństwa, jak dzieje się to w przypadku orzeczenia |
|rozwodu. Ponadto, w myśl art. 614 § 3 ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 788), |
|jeżeli wymagają tego względy słuszności, małżonkowie pozostający w separacji obowiązani są do wzajemnej pomocy. |
|Powyższa okoliczność wykluczała w jednoznaczny sposób możliwość zastosowania w niniejszej sprawie art. 50 ust. 1 ustawy. W tej sytuacji|
|wniosek skarżącej mógł być rozpatrzony jedynie na podstawie art. 50 ust. 2. Przyznanie pomocy w formie usług opiekuńczych na podstawie |
|tego przepisu - w odróżnieniu od przyznawania takiej pomocy osobom samotnym na podstawie ust. 1 powołanego unormowania - pozostawione |
|jest jednak uznaniu organu administracji. Uznanie administracyjne pozwala zaś organowi na wybór rozstrzygnięcia, które uważa za |
|najbardziej właściwe. Wskazać należy, iż kontrola legalności decyzji wydawanych w ramach uznania administracyjnego jest ograniczona i |
|sprowadza się do oceny, czy organ administracji uwzględnił całokształt okoliczności faktycznych, mających znaczenie w sprawie oraz |
|czy w ramach swego uznania nie naruszył on zasady swobodnej oceny dowodów. Kontrola sądu dotyczy więc prawidłowości postępowania organu|
|administracji poprzedzającego wydanie decyzji. W szczególności polega ona na sprawdzeniu, czy wydanie decyzji poprzedzone zostało |
|prawidłowo przeprowadzonym postępowaniem dowodowym oraz wyjaśnieniem stanu faktycznego sprawy, do czego zobowiązane są organy obu |
|instancji na podstawie art. 7, 77 § 1, 80 i 136 k.p.a. (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 maja 2002 r., sygn. akt |
|SA/Sz 2548/00). |
|W ocenie Sądu organy administracji w sposób prawidłowy przeprowadziły postępowanie wyjaśniające i zasadnie uznały, że brak jest podstaw|
|do przyznania skarżącej świadczenia w postaci usług opiekuńczych. |
|Z dowodów znajdujących się w aktach sprawy wynika , że skarżąca jest osobą niepełnosprawną w stopniu umiarkowanym i musi stale |
|przyjmować leki, a w zaświadczeniu lekarskim z dnia 11 lutego 2014 r. stwierdzono, że wskazana jest w jej przypadku pomoc osób |
|drugich. Jednakże jak wynika z orzeczenia Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności ... o stopniu |
|niepełnosprawności z dnia 4 listopada 2013 r. (wydanym na okres do 30 listopada 2015 r.) u skarżącej stwierdzono naruszenie |
|sprawności organizmu powodujące konieczność częściowej pomocy osób drugich w pełnieniu ról społecznych , ale schorzenie nie powoduje |
|konieczności zapewnienia jej opieki i pomocy (pielęgnacji) w zaspokajaniu podstawowych potrzeb życiowych. Z punktu 6 wyżej wymienionego|
|orzeczenia wynika wprost zapis: "korzystanie z systemu środowiskowego wsparcia w samodzielnej egzystencji, przez co rozumie się |
|korzystanie z usług socjalnych, opiekuńczych (....) – zgodnie z ustawą o pomocy społecznej". |
|Przywołany dowód mający charakter dokumentu urzędowego nie mógł być pominięty przez organy w toku dokonywanych przez nie ustaleń, co do|
|sytuacji skarżącej. Tym bardziej, że dokonane w toku postępowania ustalenia pracowników organu nie podważają tej oceny. Z akt sprawy |
|nie wynika bowiem, by stan zdrowia skarżącej powodował konieczność zapewnienia jej opieki i pomocy (pielęgnacji) |
|w zaspokajaniu podstawowych potrzeb życiowych, co oznacza, że nie wymaga ona całkowitej opieki w zakresie wskazanym w art. 50 ust. 3 |
|ustawy, tj. w wykonywaniu higieny osobistej, przygotowaniu i spożywaniu posiłków, czy poruszaniu się w domu. |
|W tych okolicznościach brak jest podstaw by kwestionować powyższe wnioski, tym bardziej, że z treści przeprowadzonego w dniu 6 lutego |
|2014 r. wywiadu środowiskowego bezsprzecznie wynika, iż strona nie jest osobą obłożnie chorą, a przede wszystkim nie ma |
|problemów z wykonywaniem czynności niezbędnych do samodzielnej egzystencji. Z treści wywiadu wynika, że jest osobą sprawną fizycznie, |
|sama chodzi do lekarza i apteki, a czasami korzysta w tym zakresie z pomocy sąsiadów, którzy podwożą ją samochodem. |
|Podniesienia również wymaga, że jakkolwiek skarżąca nie uzyskała w rozpoznawanej sprawie wnioskowanego |
|świadczenia, to nie jest ona pozbawiona wsparcia ze strony Ośrodka Pomocy Społecznej .... Skarżąca od lat objęta jest bowiem |
|systematyczną pomocą tego Ośrodka. Winna ona wykorzystywać zatem również własne możliwości w celu zaspokojenia potrzeb bytowych. |
|Podkreślić należy, że wsparcie ze strony organu pomocy społecznej ma charakter ograniczony i uzależniony w dużej mierze od jego |
|możliwości finansowych. |
|Co do dokumentów załączonych do pism uzupełniających skargę, stwierdzić należy, że znane są one zarówno organom orzekającym w sprawie |
|niniejszej, jak również Sądowi, który uznał, że nie wnoszą one do sprawy nowych okoliczności, zaś część z nich dotyczy męża skarżącej |
|Z. W. Nieuzasadnione są także zarzuty skarżącej dotyczące naruszenia art. 24 k.p.a. poprzez niewyłączenie ze sprawy pracownic |
|socjalnych , a także członków Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Organ pierwszej instancji odniósł się do wniosku o wyłączenie |
|pracownic socjalnych wydając stosowne postanowienie. Natomiast w stosunku do członków Kolegium skarżąca nie sprecyzowała zarzutów , zaś|
|organ słusznie podniósł w odpowiedzi na skargę, że nie jest przesłanką wyłączenia udział wskazanych przez skarżącą członków Kolegium w |
|innych sprawach skarżącej.. Dlatego też wobec niespełnienia przesłanek wynikających z art.24 par.3 k.p.a. Sąd uznał te zarzuty za |
|bezzasadne. |
|Konkludując stwierdzić należy, że orzekające w sprawie organy obu instancji przeprowadziły postępowanie zgodnie z zasadami wyrażonymi w|
|art. 7, 77 § 1 i 80 k.p.a. Materiał dowodowy został bowiem przez organy zgromadzony, rozpatrzony i oceniony w sposób prawidłowy i |
|wyczerpujący. Poczynione przez organ ustalenia faktyczne znajdują w nim uzasadnienie. W prawidłowo ustalonym stanie faktycznym organy |
|zastosowały właściwe normy prawa materialnego. Nie budzi też wątpliwości Sądu dokonana przez organy ich interpretacja. W ocenie Sądu |
|orzeczona odmowa przyznania skarżącej usług opiekuńczych mieści się w granicach uznania administracyjnego. |
|W tym stanie rzeczy wobec braku podstaw do kwestionowania zgodności zaskarżonej decyzji z prawem, należało skargę jako nieuzasadnioną |
|oddalić na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. |
|U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). |
|O kosztach nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez pełnomocnika ustanowionego w ramach prawa pomocy orzeczono na podstawie art. |
|250 powyższej ustawy w związku z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) i § 2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002|
|r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu |
|(Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm ). |
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło