II SA/Lu 456/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Maria Wieczorek-Zalewska, Sędziowie Sędzia WSA Marta Laskowska-Pietrzak, Sędzia WSA Bogusław Wiśniewski (sprawozdawca), Protokolant Starszy inspektor sądowy Jolanta Sikora, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 16 października 2018 r. sprawy ze skargi Wojewody na uchwałę Rady Gminy z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie zmiany w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego stwierdza nieważność uchwały Rady Gminy z dnia [...] r., nr [...] w części obejmującej § [...] ust. [...] w zakresie symbolu [...] oraz § [...] ust. [...] pkt [...] lit. [...], § [...] ust. [...] pkt [...] lit. [...], § [...] pkt [...] lit. [...], § [...] ust. [...] oraz załącznika graficznego Nr [...] w części dotyczącej terenów oznaczonych symbolami: [...],[...] i [...]. W. L. działając na podstawie art. 93 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie na uchwałę Wójt Gminy z dnia [...] grudnia 2017 r., Nr [...] w sprawie zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy K., w części obejmującej §12 ust. 6, §16 ust. 24 w brzmieniu: "41U", pkt 5 lit. b, pkt 6 lit. b, pkt 14 lit. b, pkt 18 i ust. 25 uchwały oraz tereny oznaczone symbolami: 40 P,U i 41U na załączniku graficznym Nr [...]. Uzasadniając skargę Wojewoda stwierdził, że uchwała Wójt Gminy w zaskarżonym zakresie podjęta została z naruszeniem zasad sporządzania planu miejscowego. Jak wynika z art. 15 ust. 2 pkt 7 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, w planie miejscowym określa się obowiązkowo granice i sposoby zagospodarowania terenów lub obiektów podlegających ochronie, ustalonych na podstawie odrębnych przepisów, w tym terenów górniczych. Powyższy przepis ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym znajduje uszczegółowienie w § 7 pkt 6 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie wymaganego zakresu projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (Dz. U. z 2003 r., Nr 164, poz. 1587), na mocy którego projekt rysunku planu miejscowego powinien zawierać granice i oznaczenia obiektów i terenów chronionych na podstawie przepisów odrębnych, w tym terenów górniczych. W myśl art. 125 ustawy z dnia 27 kwietnia 200 r. Prawo ochrony środowiska (Dz. U. z 2017r., poz. 519, ze zm.) złoża kopalin podlegają ochronie polegającej na racjonalnym gospodarowaniu ich zasobami oraz kompleksowym wykorzystaniu kopalin, w tym kopalin towarzyszących. Na obowiązek ochrony terenu, na którym znajdują się złoża kopalin wskazują również przepisy ustawy z dnia 9 czerwca 2001 r. Prawo geologiczne i górnicze (Dz. U. z 2017r., poz. 2126 ze zm.). Zgodnie z art. 95 tej ustawy, udokumentowane złoża kopalin oraz udokumentowane wody podziemne, w granicach projektowanych stref ochronnych ujęć oraz obszarów ochronnych zbiorników wód podziemnych, a także udokumentowane kompleksy podziemnego składowania dwutlenku węgla, w celu ich ochrony ujawnia się w studiach uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gmin, miejscowych planach zagospodarowania przestrzennego oraz planach zagospodarowania przestrzennego województwa. Analiza zaskarżonej uchwały wykazała, że na załączniku graficznym Nr [...] w miejscowości P. został wrysowany teren udokumentowanego złoża kopalin. Jednocześnie, na obszarze udokumentowanego złoża kopalin ustalono tereny oznaczone symbolami: 40 P,U i 41 U, na których przewidziano określonego rodzaju zabudowę. Stosownie do § 16 ust. 24 pkt 1 uchwały, dla terenu oznaczonego symbolem 41U (załącznik nr [...]) ustala się przeznaczenie podstawowe terenu: zabudowa usługowa. Z §16 ust. 24 pkt 18 wynika zaś, że teren 41U jest częściowo położony na udokumentowanym złożu kopalin. Zgodnie natomiast z §16 ust. 25 zaskarżonej uchwały, dla terenu oznaczonego symbolem 40 P,U (załącznik nr [...]) ustala się: przeznaczenie wielofunkcyjne terenu: obiekty produkcyjne, składy i magazyny oraz zabudowa usługowa (pkt 1), realizacja budynków produkcyjnych, magazynowych, gospodarczych, garażowych i usługowych (pkt 2). Treść §16 ust. 25 pkt 18 wskazuje, że teren 40P,U jest częściowo położony na udokumentowanym złożu kopalin. Wojewoda podkreślił, że istnienie udokumentowanych złóż kopalin na terenach 40 P,U i 41U potwierdza informacja zamieszczona w Systemie Gospodarki i Ochrony Bogactw Mineralnych "MIDAS" prowadzonym przez Państwowy Instytut Geologiczny - Państwowy Instytut Badawczy. Z zamieszczonej w tym systemie karty informacyjnej złoża kopaliny stałej [...] N wynika, że na dzień [...] grudnia 2017r. powierzchnia udokumentowanego złoża (surowce ilaste ceramiki budowlanej) wynosiła 3.080 ha. Zatem na terenach udokumentowanych złóż kopalin 40P,U i 41U dopuszczono realizację określonego rodzaju zabudowy, co pozostaje w wyraźnej sprzeczności z celem jakiemu służy obowiązek uwzględnienia złoża w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, a który to obowiązek wynika z art. 95 ustawy Prawo geologiczne i górnicze. Celem tym jest ochrona złoża kopalin i ochrona możliwości ich kompleksowego wykorzystania jako bogactwa naturalnego kraju, o czym stanowi również przywołany już wyżej art. 125 ustawy Prawo ochrony środowiska. Przeznaczenie terenów o symbolach 40P,U i 41U pod określoną w § 16 ust. 24 pkt 1 i ust. 25 pkt 1 i 2 zabudowę uniemożliwia ochronę znajdujących się tam udokumentowanych złóż kopalin. Takie przeznaczenie terenu w żaden sposób nie da się pogodzić z jakąkolwiek możliwością eksploatacji tego złoża. Ponadto takie przeznaczenie terenów w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego Gminy K. pozostaje w sprzeczności z §12 ust. 6 zaskarżonej uchwały, zgodnie z którym ochronie podlegają udokumentowane złoża kopalin, na podstawie przepisów odrębnych. Obowiązek uwzględnienia udokumentowanego złoża kopaliny w planie miejscowym oznacza prawny obowiązek ukształtowania planu miejscowego w sposób umożliwiający eksploatację złoża kopaliny. Skutkiem ujawnienia w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego gminy złóż kopalin powinny być ograniczenia w zakresie wykorzystania nieruchomości (np. zakaz zabudowy budynkami mieszkalnymi) w celu zabezpieczenia złóż przed zagospodarowaniem w sposób wykluczający podjęcie wydobycia w przyszłości. Z powyższych względów Wojewoda uznał skargę za zasadną. Odpowiadając na skargę Wójt Gminy wniosła o jej oddalenie jako bezzasadnej oraz o odstąpienie od obciążania jej kosztami i przeprowadzenie rozprawy również podczas nieobecności przedstawiciela Gminy K. bądź jej pełnomocnika. Uzasadniając to stanowisko Rada Gminy wyjaśniła, że udokumentowane złoże kopaliny "[...] N" na załączniku graficznym nr [...] do zaskarżonej uchwały w terenach budowlanych, oznaczonych symbolami 40P,U i 41U wykazane zostało w oparciu o dokumentację udostępnioną na stronie internetowej Państwowego Instytutu Geologicznego "Midas" http://geoportal.pgi.gov.pl/midas-web/pages/zloza/wyszukiwanie.jsf?conversationContext=5. Złoże to zostało wprowadzone zmianą planu z uwzględnieniem art. 95 ust. 1 ustawy Prawo geologiczne i górnicze. Niemniej z informacji zawartych w karcie informacyjnej złoża kopaliny stałej "[...]" wynika, iż jego eksploatacja jest zaniechana i, że nie posiada ono zasobów przemysłowych. Historia tego złoża wykazuje, że jego eksploatację rozpoczęto w dniu [...] stycznia 1995 r., a koncesję nr [...] z dnia [...] września 1999 na wydobywanie złoża kopalin ceglarskich wydano na 10 lat. Eksploatacja złoża zakończona została w dniu 31grudnia 2005 r. W związku z powyższym wyrobisko po tym złożu zostało już zrekultywowane, co pozwoliło na wprowadzanie rozwiązań planistycznych przedstawionych w zaskarżonej części uchwały nr [...]. Z dodatku nr [...] do dokumentacji geologicznej, znak CAG [...] wynika, że wyłączono ze złoża pole B znalazło się pod obwodnicą, przebiegającą w sąsiedztwie terenów o których mowa w tym piśmie. W skład złoża nadal wchodzą 2 pola: A i C. Powierzchnia pól A i C = 30 852 m2. Natomiast wg dodatku nr [...] (2005), CAG [...]; 2006.06.22 od 1995 r. do 2004 r. wyeksploatowano 1 1080 m3 (17506 ton). Złoże "[...] N" nie zostało dotychczas skreślone z bilansu kopalin i nadal figuruje w rejestrze Państwowego Instytutu Geologicznego. Dlatego zaistniała konieczność jego wykazania w zmianie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy K., ale z uwagi na stan faktyczny i uwarunkowania w obrębie tego złoża, nie określono zasad na jakich ma podlegać ochronie uznając ten aspekt za bezzasadny, z uwagi na brak w złożu zasobów przemysłowych możliwych do eksploatacji. Projekt zmiany planu poddany został uzgodnieniom i opiniowaniu z Marszałkiem W. L.. Postanowieniem z dnia [...] lipca 2016 roku pozytywnie zaopiniował on i przekazał do Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi wniosek Wójta Gminy K. dotyczący wyrażenia zgody na przeznaczenie gruntów rolnych na cele nierolnicze. Z kolei Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi decyzja z dnia [...] sierpnia 2017 r. wyraził zgodę na przeznaczenie na cele nierolnicze gruntów położonych m.in. w obrębie geodezyjnym [...] oznaczonych symbolami 40P,U i 41U. Stosownie do unormowania art. 72 ust. 1 pkt 2 prawo ochrony środowiska w studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gmin oraz miejscowych planach zagospodarowania przestrzennego zapewnia się warunki utrzymania równowagi przyrodniczej i racjonalną gospodarkę zasobami środowiska, w szczególności przez uwzględnianie obszarów występowania złóż kopalin oraz obecnych i przyszłych potrzeb eksploatacji tych złóż. Z art. 95 Prawo geologiczne i górnicze wynika, że sam obowiązek ujawnienia udokumentowanych złóż kopalin w miejscowych planach stanowi jeden z instrumentów ochrony złóż kopalin, statuowany zwłaszcza w Prawie ochrony środowiska oraz w Prawie geologicznym i górniczym. Skutkiem ujawnienia w planie miejscowym, na objętym nim obszarze, złóż kopalin mogą być ograniczenia (ale nie muszą) w zakresie wykorzystywania nieruchomości, których celem powinno być zapewnienie ochrony złóż, zwłaszcza przed zagospodarowaniem w sposób wykluczający podjęcie wydobycia bądź zagrażający czystości wód. Zdaniem rady nie oznacza to obowiązku ukształtowania planu w taki sposób, aby umożliwić natychmiastową eksploatację złoża, a jedynie zapewnić ewentualną możliwość jego eksploatacji, gdy zajdzie taka potrzeba. Rozstrzygnięcie tej kwestii prawodawca pozostawił uznaniu rady gminy. Według informacji zawartych w karcie informacyjnej złoża kopaliny stałej "[...]" jego eksploatacja jest zaniechana i że nie posiada ono zasobów przemysłowych. Z uwagi na brak zasobów przemysłowych przyjąć należy za dopuszczalną możliwość prowadzenia działalności gospodarczej na terenach oznaczonych symbolami 40P,U i 41U, jako jedną z form zabudowy i zagospodarowania terenu w świetle ustaleń zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Skarga jest zasadna. Stosownie do unormowania art. 28 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (tekst jednolity: Dz.U. z 2017 r., poz. 1073) dalej powoływanej jako "u.p.z.p.", istotne naruszenie zasad sporządzania studium lub planu miejscowego, istotne naruszenie trybu ich sporządzania, a także naruszenie właściwości organów w tym zakresie, powodują nieważność uchwały rady gminy w całości lub części. Z treści tego przepisu wynika, że posługuje się on skalą oceny zakresu wadliwości uchwały rady gminy, co oznacza, że w przypadku naruszenia zasad sporządzania planu oraz trybu jego sporządzania ustawodawca wymaga, aby naruszenie miało charakter istotny. Do kategorii "istotnych" naruszeń prawa należy zaliczyć naruszenia znaczące, wpływające na treść uchwały, dotyczące meritum sprawy. Chodzi tu zatem o takie naruszenie prawa, które prowadzi do skutków nieakceptowalnych w demokratycznym państwie prawa. Pod pojęciem "trybu sporządzania" studium lub planu miejscowego należy rozumieć sekwencję czynności, które podejmują kolejno organy gminy celem doprowadzenia do uchwalenia studium. Natomiast pod pojęciem "zasad sporządzania" studium lub planu miejscowego należy rozumieć jego merytoryczną zawartość (część tekstowa, graficzna, załączniki), standardy dokumentacji planistycznej. Powyższe rozumienie przesłanek stwierdzenia nieważności i zakresu ich stosowania pozwala przyjąć, że uchwała Nr [...] w części objętej §16 ust. 24 w zakresie symbolu "41U" oraz §16 ust. 24 pkt. 5 lit. b, §16 ust. 24 pkt 6 lit. b, §16 ust. 24 pkt 14 lit. b, §16 ust. 25 oraz załącznika graficznego nr [...] w części dotyczącej terenów oznaczonych symbolem 40 P,U i 41U wydana została z istotnym naruszeniem zasad jej uchwalania, co obliguje Sąd do stwierdzenia jej nieważności w powyższej części. Jedną z zasad sporządzenia planu, na które wskazuje art. 28 ust. 1 u.p.z.p., jest wynikająca z art. 15 ust. 2 pkt 7 u.p.z.p. reguła nakazująca uwzględniać w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego granice i sposoby zagospodarowania terenów lub obiektów podlegających ochronie, ustalonych na podstawie odrębnych przepisów, w tym terenów górniczych. Słusznie uważa Wojewoda, że odrębnym przepisem w rozumieniu art. 15 ust. 2 pkt 7 u.p.z.p. jest art. 95 ust. 1 ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. Prawo geologiczne i górnicze (tekst jednolity: Dz. U. z 2017r., poz. 2126 ze zm.) dalej powoływanej jako "p.g.g." Przepis ten stanowi, że udokumentowane złoża kopalin oraz udokumentowane wody podziemne, w granicach projektowanych stref ochronnych ujęć oraz obszarów ochronnych zbiorników wód podziemnych, a także udokumentowane kompleksy podziemnego składowania dwutlenku węgla, w celu ich ochrony ujawnia się w studiach uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gmin, miejscowych planach zagospodarowania przestrzennego oraz planach zagospodarowania przestrzennego województwa. Odrębnym przepisem będzie też art. 125 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (tekst jednolity: Dz. U. z 2017r., poz. 519, ze zm.) Stanowi on, że złoża kopalin podlegają ochronie polegającej na racjonalnym gospodarowaniu ich zasobami oraz kompleksowym wykorzystaniu kopalin, w tym kopalin towarzyszących. Powyższe unormowania statuują podstawową zasadę ochrony takich elementów środowiska, jak kopaliny. W niniejszej sprawie bezsporne jest, że na obszarze oznaczonym w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego Gminy K. zmienionym uchwałą Wójt Gminy z dnia [...] grudnia 2017 r., Nr [...] w sprawie zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy K. (Dz.Urz.Woj.L. z 23 lutego 2018 r., poz. 872) 40 P,U i 41U znajduje się złoże kopaliny stałej "[...]". W orzecznictwie podkreśla się, że skutkiem ujawnienia w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego gminy złóż kopalin mogą być ograniczenia w zakresie wykorzystania nieruchomości (np. zakaz zabudowy budynkami mieszkalnymi) w celu zabezpieczenia złóż przed zagospodarowaniem w sposób wykluczający podjęcie wydobycia w przyszłości. W wyroku z dnia [...] listopada 2012 r. (sygn. akt II OSK 2443/12 opubl. w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych ) Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że nie można w treści p.g.g. upatrywać podstawy prawnej do wprowadzenia w planie miejscowym ograniczeń dla przyszłej eksploatacji górniczej, wręcz przeciwnie, przepisy tej ustawy nakazują uwzględnienie w planie obszarów występowania złóż kopalin oraz obecnych i przyszłych potrzeb eksploatacji tych złóż. Podobnie w wyrokach z dnia 10 stycznia 2018r. ( II OSK 356/17 opubl. w CBOSA) i 1 grudnia 2012r. ( II OSK 2323/15 opubl. w CBOSA ) NSA uznał, że kierunki zagospodarowania danego terenu powinny uwzględniać istnienie złoża tak, aby możliwa była jego eksploatacja w przyszłości. Analiza przytoczonych przepisów oraz orzecznictwa prowadzi do wniosku, że prawidłowa ochrona stwierdzonych złóż kopalin na gruncie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego powinna tak kształtować warunki zagospodarowania terenu, aby stworzyć możliwość ich eksploatacji w przyszłości. Zgodnie z § 16 ust. 24 pkt 1 uchwały nr [...] dla terenów oznaczonych symbolem 41U (załącznik nr [...]) ustala się przeznaczenie podstawowe terenu: zabudowa usługowa. Punkt 5 lit b tego paragrafu stanowi zaś, że nieprzekraczalna linia zabudowy dla terenu oznaczonego symbolem 41U wynosi 25,0 m od zewnętrznej krawędzi dodatkowej jezdni o parametrach drogi dojazdowej, zlokalizowanej w pasie drogowym drogi krajowej ozn. symbolem [...], 15,0 m od krawędzi jezdni drogi gminnej oznaczonej symbolem [...] (L); 8,0 m od krawędzi jezdni drogi gminnej oznaczonej symbolem KD-G. Natomiast punkt 6 litera b stanowi, że lokalizowanie obiektów liniowych i sieci technicznych dla terenu oznaczonego symbolem 41U może mieć miejsce co najmniej 25,0 m od zewnętrznej krawędzi dodatkowej jezdni o parametrach drogi dojazdowej, zlokalizowanej w pasie drogowym drogi krajowej. W paragrafie 16 ustępie 24 punkcie 14 litera b postanowiono zaś, że obsługa komunikacyjna terenu oznaczonego symbolem 41U odbywać się będzie wyłącznie z dróg gminnych i z drogi wewnętrznej. Z kolei paragraf 16 ust. 25 uchwały nr [...] dla terenu oznaczonego 40 P,U (załącznik nr [...]) ustala przeznaczenie wielofunkcyjne terenu: obiekty produkcyjne, składy i magazyny oraz zabudowa usługowa (pkt 1) oraz realizacja budynków produkcyjnych, magazynowych, gospodarczych, garażowych i usługowych (pkt 2). W punktach od 3 do 22 normuje zaś pozostałe warunki zagospodarowania terenu oznaczonego na załączniku nr [...] do uchwały nr [...] jako 40 P,U. Ze stanowiącego zaś integralną część uchwały nr [...] załącznika nr [...] wynika natomiast, że przez obszar złoża przebiegać będą drogi gminne oraz, iż na obszarze złoża jak i w jego bezpośrednim sąsiedztwie dopuszcza się możliwość zabudowy. Przywołane zapisy wskazują w istocie na całkowite wykluczenie ochrony złoża i uniemożliwienie jego eksploatacji w przyszłości. Tym samym unormowanie §16 ust. 24 dotyczącego symbolu 41 U, §16 ust. 24 pkt. 5 lit. b, §16 ust. 24 pkt 6 lit. b, §16 ust. 24 pkt 14 lit. b oraz §16 ust. 25 uchwały nr [...] jak i załącznik nr [...] do niej w zakresie, w którym dotyczy terenów oznaczonych symbolem 40 P,U i 41U uznać należy za naruszające w sposób istotny zasadę sporządzania miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego unormowaną w art. 15 ust. 2 pkt 7 u.p.z.p. w zw. z art. 95 ust. 1 p.g.g. i art. 125 p.o.ś. Nie może mieć przy tym decydującego znaczenia, że złoże nie posiada zasobów przemysłowych. Ich brak może stanowić co najwyżej podstawę do dokonania przez przedsiębiorcę zmian w ewidencji zasobów złoża kopaliny, spowodowanych przeklasyfikowaniem geologicznych zasobów przemysłowych do nieprzemysłowych o czym stanowi art. 101 ust.1 pkt.5 ustawy prawo geologiczne i górnicze. W żadnym razie sam brak zasobów przemysłowych nie oznacza natomiast, że złoże przestaje istnieć. Istotny jest wpis do rejestru obszarów górniczych, o jakim mowa w art. 152a ustawy prawo geologiczne i górnicze, w którego księdze rejestrowej, zgodnie z § 3 rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 16 października 2014r. w sprawie rejestru obszarów górniczych i zamkniętych podziemnych składowisk dwutlenku węgla ( Dz. U z 2014r. poz. 1469 ) wpisuje się m.in. nazwę obszaru górniczego ( ust.1 pkt. 1 lit. a), nazwę złoża i rodzaj kopaliny ( ust.1 pkt. 3 ), powierzchnię obszaru górniczego ( ust.1 pkt. 1 lit.a ), a także położenie administracyjne obszaru górniczego oraz terenu górniczego ( ust.1 pkt.1 lit.a ). Z § 11 ust.1 rozporządzenia wynika, że obszar górniczy wykreśla się z rejestru, z urzędu, w terminie 14 dni od dnia otrzymania decyzji o wygaśnięciu albo cofnięciu koncesji. Z odpowiedzi na skargę wynika jednoznacznie, że na dzień podjęcia zaskarżonej uchwały przedmiotowe złoże nie zostało wykreślone z rejestru, podlega zatem ochronie, polegającej również na ograniczeniach w zabudowie tego obszaru. Sąd w składzie orzekającym w niniejszej sprawie nie podziela zaś oceny organu nadzoru, że w sposób istotny naruszają prawo unormowanie §12 ust. 6 oraz §16 ust. 24 pkt 18 uchwały nr [...]. Pierwsze z tych unormowań stanowi, że ochronie podlegają udokumentowane złoża kopalin, na podstawie przepisów odrębnych zaś drugie, iż teren oznaczony symbolem 41U częściowo położony jest na udokumentowanym złożu kopalin. Zatem §12 ust. 6 powtarza w istocie brzmienie art. 95 ust. 1 p.g.g, zaś § 16 ust. 24 pkt 18 stwierdza niekwestionowany fakt dotyczący położenia złoża. Żadno z tych unormowań nie odnosi się więc ani do trybu, ani do zasad sporządzania miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, co jest rozstrzygające dla oceny zasadności dotyczącego ich zarzutu. Mając na względzie powyższe, działając na podstawie art. 147 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2018 r. poz. 1302) orzeczono jak w sentencji wyroku.