II SA/Lu 465/11
PostanowienieWSA w Lublinie2011-07-20
Skład orzekający: Jarosław Harczuk
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy wniosek o przyznanie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym może zostać uwzględniony częściowo poprzez ustanowienie radcy prawnego, przy jednoczesnym odmówieniu zwolnienia od kosztów sądowych, gdy strona wykazuje niemożność poniesienia pełnych kosztów postępowania, ale jest zwolniona z kosztów sądowych na podstawie przepisów p.p.s.a.?Ratio decidendi
Sąd przyznał stronie prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie radcy prawnego, gdyż wykazała ona, że nie jest w stanie ponieść minimalnych kosztów ustanowienia pełnomocnika bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania. Natomiast odmówił zwolnienia od kosztów sądowych, ponieważ strona była już z nich zwolniona na podstawie art. 239 pkt 1 lit. a) p.p.s.a., co wyklucza ponowne zwolnienie.Stan faktyczny
Strona skarżąca W. B. złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w postępowaniu przed WSA w Lublinie, żądając częściowego zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia radcy prawnego. Strona wykazała, że jej miesięczny dochód jest niski i nie pozwala na pokrycie pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku dla utrzymania koniecznego. Wcześniej została zwolniona z kosztów sądowych na podstawie art. 239 pkt 1 lit. a) p.p.s.a.Rozstrzygnięcie
Przyznał W. B. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie radcy prawnego i odmówił przyznania prawa pomocy w pozostałym zakresie, tj. zwolnienia od kosztów sądowych.Pełny tekst orzeczenia
Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Jarosław Harczuk po rozpoznaniu w dniu 20 lipca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W. B. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi W. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie otrzymanych świadczeń z funduszu alimentacyjnego p o s t a n a w i a I. przyznać W. B. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie radcy prawnego, o wyznaczenie którego zwrócić się do Rady Okręgowej Izby Radców Prawnych; II. odmówić przyznania prawa pomocy w pozostałym zakresie.
Strona skarżąca wezwana do wypełnienia urzędowego formularza wniosku
o przyznanie prawa pomocy symbol PPF w zakreślonym terminie (data stempla pocztowego) wniosła wypełniony i podpisany druk PPF żądając przyznania prawa pomocy poprzez częściowe zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego.
Referendarz sądowy stwierdził, że:
Stosownie do art. 246 § 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej "p.p.s.a.", przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania zaś w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Na podstawie oświadczenia strony skarżącej referendarz sądowy ustalił, że strona skarżąca samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe, zamieszkuje w mieszkaniu spółdzielczym o powierzchni [...] m2 i utrzymuje się z renty w kwocie [...] złotych brutto, z której po potrąceniu alimentów pozostaje jej kwota [...] złotych oraz świadczeń z pomocy społecznej w łącznej wysokości [...] złotych. Miesięczny dochód strony skarżącej wynosi [...] złotych brutto, przy czym realnie miesięcznie na utrzymanie pozostaje jej kwota [...] złotych. Strona skarżąca podkreśliła, że cierpi na [...].
W ocenie referendarza sądowego strona skarżąca wykazała, że nie jest w stanie ponieść minimalnych kosztów ustanowienia radcy prawnego. Stawka minimalnego wynagrodzenia radcy prawnego ustanowionego dla reprezentowania strony skarżącej w niniejszym postępowaniu wynosi 240 złotych netto (§ 14 ust. 2 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu – Dz.U. z 2002 r. Nr 163, poz. 1348 ze zm.) – 295,20 złotych brutto (§2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu w zw. z art. 146a pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług - Dz.U. Nr 54, poz. 535 ze zm.). Biorąc pod uwagę wysokość środków finansowych, które realnie miesięcznie pozostają do dyspozycji strony skarżącej oraz minimalny koszt ustanowienia radcy prawnego stwierdzić należy, że strona skarżąca bez wywołania uszczerbku w kosztach utrzymania koniecznego nie ma możliwości uiszczenia wynagrodzenia radcy prawnego. Uiszczenie tego wynagrodzenia pochłonęłoby bowiem niemal całość środków finansowych, którymi miesięcznie dysponuje strona skarżąca. To zaś skutkowałoby uszczerbkiem w kosztach utrzymania. Odnośnie natomiast żądania zwolnienia od kosztów sądowych należy zauważyć, że na mocy art. 239 pkt 1 lit. a) p.p.s.a. strona skarżąca jest w niniejszej sprawie zwolniona od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych. Z tego powodu jej żądanie zwolnienia od kosztów sądowych jest bezzasadne i nie podlega uwzględnieniu.
Wobec powyższego, referendarz sądowy działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. i art. 246 § 1 pkt 1 i 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło