II SA/Lu 467/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Krystyna Sidor, Sędziowie Sędzia NSA Witold Falczyński, Sędzia WSA Bogusław Wiśniewski (sprawozdawca), Protokolant Starszy asystent sędziego Łucja Krasińska, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 5 grudnia 2012 r. sprawy ze skargi R. Ł. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia I. uchyla zaskarżoną decyzję, która nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku oraz decyzję Burmistrza Miasta z dnia [...] r., nr [...] II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz R. Ł. kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Na podstawie wniosku z dnia 19 lipca 2009r. R. Ł. domagał się wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowań zgody dla inwestycji polegającej na zbieraniu złomu stalowego na działkach oznaczonych nr 38/10 i 38/16, położonych przy ulicach Ś. i R. w T. L., szczegółowo opisanej w załączonej do wniosku karcie informacyjnej przedsięwzięcia. Po otrzymaniu opinii Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego i Starosty T., Burmistrz T. L. postanowieniem z dnia [...] nałożył na wnioskodawcę obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko planowanego przedsięwzięcia i określił zakres raportu. Postanowieniem z dnia 6 grudnia 2010r. Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w T. L. zaopiniował pozytywnie realizację wspomnianego przedsięwzięcia, dowodząc, że z wykonanej w raporcie analizy emisji pyłu z planowanego punktu skupu złomu wynika zachowanie standardów jakości powietrza atmosferycznego określonych w rozporządzeniach ministra Środowiska z dnia 3 marca 2008r. w sprawie dopuszczalnych poziomów niektórych substancji w powietrzu ( Dz. U Nr 47, poz. 281 ) oraz z dnia 26 stycznia 2010r. w sprawie wartości odniesienia dla niektórych substancji w powietrzu ( Dz. U Nr 16, poz. 87 ). Inspektor podał ponadto, że inwestycja nie spowoduje przekroczenia natężenia hałasu zgodnie z rozporządzeniem Ministra Środowiska z dnia 26 lipca 2004r. w sprawie dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku ( Dz. U Nr 178, poz. 1841 ). Realizację przedsięwzięcia pozytywnie uzgodnił także Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska postanowieniem z dnia [...]. W tym jednak przypadku organ oceniał realizację przedsięwzięcia zlokalizowanego jedynie na działce 38/10, bowiem w uzupełnieniu nr 2 do raportu, sporządzonym w kwietniu 2011r., stwierdzono odstąpienie od realizacji punktu skupu na działce 38/16. Decyzją z dnia 21 września 2011r. Burmistrz T. L. odmówił zgody na realizację omawianego przedsięwzięcia, motywując swoje stanowisko jego niezgodnością z Uchwałą Rady Miasta w T. L. nr XXXI/248/96 z dnia 25 listopada 21996r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Miasta T. L. Według jego ustaleń działka 38/10 położona jest wprawdzie na obszarze przeznaczonym pod usługi rzemiosła, handlu, gastronomii, usług innych, administracji, baz ( hurtowni ) i składów, ale możliwość realizacji obiektów usługowych uciążliwych, a do takich należy zaliczyć skup złomu, możliwa jest jedynie na działkach nr 38/16 i 38/17. Zgodnie natomiast z art. 80 ust.2 ustawy z dnia 3 października 2008r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko ( Dz. U Nr 199, poz. 1227 ze zmianami ) decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach wydawana jest po stwierdzeniu zgodności lokalizacji przedsięwzięcia z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Ponieważ zaistniała negatywna przesłanka, należało odmówić wydania decyzji. Stanowisko Burmistrza podtrzymało Samorządowe Kolegium Odwoławcze. Utrzymując decyzję w mocy Kolegium podkreśliło, że planowane przedsięwzięcie z mocy § 3 ust.1 pkt.74 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko ( Dz. U Nr 213, poz. 1397 ) należy do mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko. Zaliczone jest również do przedsięwzięć uciążliwych o czym świadczy uzasadnienie postanowienia Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...]. Potwierdza ono inwestycję jako źródło hałasu oraz emisji zanieczyszczeń do powietrza przez ruch pojazdów transportujących złom po terenie zakładu i drogach dojazdowych. Wprawdzie, jak zaznaczyło Kolegium, przedsięwzięcie po wykonaniu wszystkich zaleceń nałożonych wspomnianym postanowieniem nie wpłynie na pogorszenie standardów jakości środowiska, jednakże dla mieszkańców sąsiednich nieruchomości będzie uciążliwe. Tego rodzaju inwestycja według miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego możliwa jest jedynie na działkach o numerach 38/16 i 38/17. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego R. Ł. zarzucił Kolegium, że wbrew wynikającemu z art. 77 ust. 1 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, obowiązkowi uwzględnienia wyników uzgodnień i opinii, ustaleń zawartych w raporcie o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko, wyników postępowania z udziałem społeczeństwa i wyników postępowania w sprawie transgranicznego oddziaływania na środowisko, przy ocenie wpływu przedsięwzięcia na środowisko oparło się wyłącznie na ustaleniu jej uciążliwości dla mieszkańców sąsiednich nieruchomości. Skarżący zwrócił przy tym uwagę, że według samego organu przy zastosowaniu zaleceń przewidzianych w postanowieniu Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] nie nastąpi pogorszenie standardów jakości środowiska. Uwarunkowane jest to sporadycznym ruchem pojazdów, przywożących i transportujących złom, krótkim czasem jego rozładunku i załadunku oraz ograniczeniem działalności do jednej działki. W ocenie skarżącego organ naruszył również art. 85 ust. 1 i 2 wspomnianej ustawy, ponieważ nie zamieścił w decyzji informacji w jaki sposób zostały wzięte pod uwagę i w jakim zakresie zostały uwzględnione ustalenia zawarte w raporcie o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko oraz w uzyskanych uzgodnieniach. W ocenie skarżącego naruszono także przepisy postępowania, skoro nie wiedział o wizji lokalnej, przeprowadzonej podczas jego nieobecności. Zwrócił ponadto uwagę, że decyzja odmawia zgody na realizację przedsięwzięcia, podczas gdy przedmiotem wniosku było wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowań dla przedsięwzięcia polegających na zbieraniu odpadów - prowadzeniu skupu złomu. Oznacza to, w jego mniemaniu, że sprawa została rozpoznana w innym przedmiocie, niż początkowo wnosił. W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej oddalenie powtarzając swoje dotychczasowe argumenty. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Rację ma Samorządowe Kolegium Odwoławcze uważając, że kwestia zgodności zamierzenia inwestycyjnego z ustaleniami Uchwały Nr XXXI/248/96 Rady Miejskiej w T. L. z dnia 25 listopada 1996r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego terenu usług w T. L. przy zbiegu ulic Ś. i R. ma dla rozstrzygnięcia sprawy znaczenie zasadnicze. Według bowiem art. 80 ust.2 ustawy z dnia 3 października 2008r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko ( Dz. U Nr 199, poz. 1227 ze zmianami ), powołanego zresztą także przez organ, decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach, z wyjątkami opisanymi w tym przepisie, wydawana jest po stwierdzeniu zgodności lokalizacji przedsięwzięcia z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Konsekwencją stwierdzenia sprzeczności lokalizacji przedsięwzięcia z postanowieniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego jest zwolnienie organu prowadzącego postępowanie z konieczności przeprowadzania postępowania wyjaśniającego w szerszym zakresie, w tym przeprowadzenia postępowania uzgodnieniowego z innymi organami (por. K. Gruszecki Ustawa o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko - Komentarz, wyd, Pressom, Wrocław 2009, str. 244). Według Kolegium taka właśnie sytuacja ma miejsce w rozpoznawanej sprawie. Zgodnie z powołanym planem działka nr 38/10, na której ostatecznie ma być realizowany skup złomu, znajduje się na obszarze przeznaczonym pod tereny usług, rzemiosła, handlu, gastronomii, usług innych, administracji, baz ( hurtowni ) i składów oraz mieszkalnictwo z możliwością realizacji obiektów usługowych uciążliwych na działkach 38/16 i 38/17. Odwołując się do postanowienia Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] organ uznał, że punkty skupu złomu należy traktować jako usługę uciążliwą, która nawet po wykonaniu zaleceń nałożonych wspomnianym postanowieniem, powodujących, że nie wpłynie na pogorszenie standardów jakości środowiska, nie straci takiego charakteru dla mieszkańców działek sąsiednich. Zatem może być lokalizowana jedynie na działkach 38/16 i 38/17. W przekonaniu sądu dla tak wyrażonego stanowiska brak jest jednoznacznych argumentów. Nie wiadomo przede wszystkim na jakiej podstawie Kolegium te właśnie działki podało jako przeznaczone pod realizację obiektów usługowych uciążliwych, mimo braku takiego wskazania w samym planie. Ponadto z powoływanego § 1 pkt.2 lit. a) planu wcale nie wynika zakaz prowadzenia działalności uciążliwej, ale zawiera on możliwość realizacji obiektów usługowych. Odwołanie się do zabudowy i konkretne określenie jej wysokości może z kolei wskazywać, że chodzi tu jedynie o dopuszczenie budowy obiektów usługowych oraz budynków mieszkalnych, w tym przeznaczonych na usługi uciążliwe. Reglamentacja przewidziana w tym przepisie nie dotyczyłaby zatem prowadzenia usług uciążliwych nie związanych z budową nowych budynków. Skoro działka 38/10 jest już zabudowana budynkiem mieszkalnym, organ powinien rozważyć także w powyższym kontekście dopuszczalność prowadzenia działalności wnioskowanej przez skarżącego. Tym bardziej, że przecież wspomniany zapis planu dopuszcza na tym obszarze funkcjonowanie baz ( hurtowni ), składów i usług innych bez ich precyzyjnego określania. Zastrzeżenia co do prawidłowości stanowiska organów wzmaga treść postanowienia Starosty T. z dnia [...] ( k.37 t.I akt ), z którego wynika, że zarówno na działce 38/10 jaki i 38/16 dopuszczalna jest lokalizacja obiektów usługowych uciążliwych z zachowaniem 40m strefy ochrony sanitarnej. Kwestie te powinny zostać zatem poddane ponownej analizie przez organy. Co więcej, istotne wątpliwości może budzić przyjęte przez Kolegium założenie, stosownie do którego wspomniana inwestycja w ogóle powinna być zaliczona do uciążliwych z powodu nadmiernego hałasu, odoru i spalin, w sytuacji, gdy została pozytywnie zaopiniowana w tym zakresie w raporcie oddziaływania na środowisko, tym bardziej, gdy sama uchwała nie zawiera definicji uciążliwości ( por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 stycznia 2011r. II OSK 221/10 opublikowany w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych ). Nie ulega wątpliwości, że to właśnie raport pomaga w usunięciu występujących wątpliwości związanych z kwalifikacją, jak również samym rodzajem i rozmiarem planowanego przedsięwzięcia. Tymczasem wnioski zawarte w uzupełnieniu raportu jednoznacznie stwierdzają, że funkcjonowanie inwestycji nie będzie powodowało przekroczenia standardów jakości powietrza atmosferycznego, norm hałasu, a oddziaływanie na środowisko naturalne ograniczy się do terenu inwestycji. Według raportu utwardzony teren inwestycji i zamykane kontenery zabezpieczą środowisko gruntowe i wody podziemne przed zanieczyszczeniami, które miałyby wpłynąć na zmianę ich jakości. Jakkolwiek z dystansem należy odnieść się do stwierdzenia o ograniczeniu oddziaływania przedsięwzięcia tylko w granicach działki inwestora, co nie było zresztą przedmiotem rozważań organu, to przecież właśnie na te ustalenia powołał się Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny T, L. w postanowieniu z dnia 6 grudnia 2010r. pozytywnie uzgadniając realizację przedsięwzięcia oraz Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w L. w postanowieniu z dnia [...], także w kwestii jego uzgodnienia. Trafnie zauważył skarżący, że również te okoliczności nie powinny pozostać poza uwagą organów rozpoznających sprawę. W tym świetle uzasadnione jest przekonanie o nie wyjaśnieniu wszystkich okoliczności sprawy, a w konsekwencji o zbyt wczesnym jej rozstrzygnięciu. Ponownie rozpoznając sprawę organ uwzględni powyższe uwagi. Z tych względów na podstawie art. 145 § 1 pkt.1 lit. c) i art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( tekst jedn. Dz. U z 2012r. poz. 270 ze zmianami ) należało uchylić zarówno zaskarżoną decyzję jak i poprzedzającą ją decyzję Burmistrza Miasta T. L. O nie podleganiu wykonaniu zaskarżonej decyzji orzeczono na podstawie art. 152, natomiast o kosztach w oparciu o art. 205 § 1 w związku z art. 200 powołanej ustawy.