II SA/Lu 469/14

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Jarosław Harczuk po rozpoznaniu w dniu 24 kwietnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego N. K. - O. o przyznanie kosztów pomocy prawnej świadczonej z urzędu w sprawie ze skargi P. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., Nr [...] w przedmiocie umorzenia należności z funduszu alimentacyjnego p o s t a n a w i a I. przyznać radcy prawnemu N. K. – O. od Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie) kwotę [...]([...]) złotych, na którą składa się kwota [...]([...] złotych, w tym [...] ([...]) złotych należnego podatku od towarów i usług przyznana tytułem wynagrodzenia za udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym oraz kwota [...]([...]) złotych podlegająca zwrotowi tytułem niezbędnych, udokumentowanych wydatków; II. odmówić zwrotu tytułem niezbędnych, udokumentowanych wydatków kwoty [...]złotych. Radca prawny N. K. - O. wyznaczona pełnomocnikiem z urzędu skarżącego wniosła o przyznanie kosztów pomocy prawnej świadczonej z urzędu w związku z reprezentowaniem skarżącego na rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym oraz zwrot kosztów przejazdu pociągiem do Warszawy i z powrotem w łącznej kwocie [...]złotych. Wniosek zawiera oświadczenie z treści, którego wynika, że koszty nie zostały uiszczone w całości ani w części. Do wniosku dołączono dwie faktury VAT: z dnia 18 stycznia 2017 r. opiewającą na kwotę [...]i z dnia 19 stycznia 2017 r. opiewającą na kwotę [...]złotych. Obie za przejazd pociągiem. Starszy referendarz sądowy stwierdził, że: Stosownie do unormowania art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2016 r. poz. 718 ze zm., zwana dalej "p.p.s.a.") wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy lub rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Aktem normatywnym określającym zasady przyznawania wynagrodzenia za czynności podejmowane przez adwokata jest rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz.U. z 2016 r. poz. 1715) zwane dalej "rozporządzeniem". Zgodnie z jego § 22 do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postępowania w danej instancji. Rozporządzenie weszło w życie z dniem 1 listopada 2016 r. (§ 24) zaś wyrok w niniejszej sprawie w drugiej instancji został wydany w dniu 19 stycznia 2017 r. Zatem do oceny wniosku zastosowanie znajdą przepisy rozporządzenia. Paragraf 2 pkt 1 i 2 rozporządzenia stanowi, że koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę ustaloną zgodnie z przepisami niniejszego rozporządzenia (pkt. 1) oraz niezbędne i udokumentowane wydatki radcy prawnego ustanowionego z urzędu (pkt. 2). Przy czym stosownie do unormowania § 4 ust. 1 rozporządzenia opłatę ustala się w wysokości określonej w rozdziałach 2-4, przy czym nie może ona przekraczać wartości przedmiotu sprawy. Ustalenie opłaty w wysokości wyższej niż określona w ust. 1, a nieprzekraczającej 150% opłat określonych w rozdziałach 2-4, następuje z uwzględnieniem nakładu pracy radcy prawnego, w szczególności czasu poświęconego na przygotowanie się do prowadzenia sprawy, liczby stawiennictw w sądzie, w tym na rozprawach i posiedzeniach, czynności podjętych w sprawie, w tym czynności podjętych w celu polubownego rozwiązania sporu, również przed wniesieniem pozwu; wartości przedmiotu sprawy; wkładu radcy prawnego w przyczynienie się do wyjaśnienia okoliczności faktycznych, jak również do wyjaśnienia i rozstrzygnięcia istotnych zagadnień prawnych budzących wątpliwości w orzecznictwie i doktrynie oraz stopnia zawiłości sprawy, w szczególności trybu i czasu prowadzenia sprawy, obszerności zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, w szczególności dopuszczenia i przeprowadzenia dowodu z opinii biegłego lub biegłych sądowych, dowodu z zeznań świadków, dowodu z dokumentów o znacznym stopniu skomplikowania i obszerności (§4 ust. 2 pkt 1 - 4). W sprawie niniejszej nie zachodzi przypadek skutkujący potrzebą zastosowania §4 ust. 2 pkt 1 - 4 rozporządzenia. Zgodnie zaś z §21 ust. 1 pkt 2 lit. b) rozporządzenia stawka minimalna wynosi w postępowaniu przed sądem administracyjnym drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej - 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1 tego paragrafu, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji - 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Biorąc pod uwagę przedmiot skargi, która zainicjowała niniejsze postępowanie, treść § 21 ust. 1 pkt 2 lit. c) rozporządzenia zgodnie, z którym wynagrodzenie za udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym wynosi 50% stawki minimalnej określonej w §21 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia, jeżeli udział w rozprawie brał radca prawny, który prowadził sprawę przed sądem pierwszej instancji i który nie sporządził i nie wniósł skargi kasacyjnej jak i to, że wnioskodawczyni prowadził niniejszej sprawy w toku pierwszoinstancyjnego postępowania sądowoadministracyjnego oraz, iż to nie ona sporządziła i wniosła skargę kasacyjną stwierdzić należy, iż wynagrodzenie, które wnioskodawca powinien otrzymać wynosić będzie 50% stawki minimalnej określonej w § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia. Stawka minimalna, o której stanowi § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia wynosi 240 złotych. Tak, więc wynagrodzenie za udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym wynosić będzie 50% z kwoty 240 złotych powiększone stosownie do unormowania § 4 ust. 3 rozporządzenia o stawkę należnego podatku od towarów i usług wynoszącą dla tej usługi 23% (art. 146a pkt. 1 w zw. z art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług – tekst jednolity: Dz.U. z 2016 r., poz. 710 ze zm.). Wynagrodzenie to wynosić więc będzie łącznie z należnym podatkiem od towarów i usług [...] złotych. Tytułem niezbędnych, udokumentowanych wydatków radcy prawnego zwrotowi podlega kwota [...]złotych poniesiona tytułem przejazdu pociągiem z Warszawy do Lublina w dniu 19 stycznia 2017 r. Tego dnia w godzinach od 11.10 do 11.50 odbywały się przed Naczelnym Sądem Administracyjnym rozprawy w sprawach zainicjowanych skargami pełnomocnika wnioskodawczyni. Zatem ustanowiony przez nią substytut musiał tego dnia przejechać z Lublina do Warszawy jak i z niej powrócić. Dlatego też koszty przejazdu z dnia 19 stycznia 2017 r. stanowić będą niezbędne z punktu widzenia ochrony interesów skarżącego wydatki. Nie można jednak do nich zaliczyć kosztów przejazdu z dnia 18 stycznia 2017 r. z Lublina do Warszawy. Obecności tego dnia substytuta wnioskodawczyni w Warszawie nie usprawiedliwiała potrzeba ochrony interesów skarżącego w niniejszym postępowaniu. Wnioskodawczyni nie wykazała też, aby zachodziły inne okoliczności, które wymagały udania się jej substytuta do Warszawy w dniu poprzedzającym dzień rozpoznania skarg kasacyjnych a były związane z potrzebą ochrony interesów prawnych skarżącego. Wobec powyższego referendarz sądowy odmówił zwrotu tytułem niezbędnych, udokumentowanych wydatków kwoty [...]poniesionej tytułem przejazdu koleją na trasie Lublin – Warszawa w dniu 18 stycznia 2017 r. Mając na względzie powyższe, działając na podstawie art. 250 § 1 i art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a. oraz § 21 ust. 1 pkt 2 lit. c) rozporządzenia należało orzec jak na wstępie postanowienia.