II SA/Lu 472/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Maria Wieczorek-Zalewska, Sędziowie Sędzia WSA Wiesława Achrymowicz,, Sędzia SO del. Iwona Tchórzewska (sprawozdawca), Protokolant Starszy referent Agata Jakimiuk, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 20 września 2012 r. sprawy ze skargi [...] Sp. z o.o. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia nałożonej grzywny oddala skargę Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] marca 2010 r., nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy postanowienie Burmistrza Miasta z dnia [...] grudnia 2010 r. nr [...] w sprawie odmowy umorzenia grzywny. Powyższe rozstrzygnięcia zapadły w następującym stanie sprawy. W piśmie z dnia [...] listopada 2009 r. E. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w C. wniosła o umorzenie grzywny nałożonej na tę Spółkę postanowieniem Burmistrza Miasta z dnia [...] grudnia 2008 r., mającej na celu przymuszenie do wykonania obowiązku określonego w decyzji tego organu z dnia [...] kwietnia 2007 r., polegającego na usunięciu z nieruchomości położonej przy ulicy C. w R. odpadów elektrycznych i elektronicznych, przekazania ich jednostce posiadającej zezwolenie na prowadzenie działalności w zakresie gospodarki odpadami (zbieranie, transport, unieszkodliwianie) wydane przez właściwy terytorialnie organ i udokumentowanie faktu przekazania odpadów właściwymi dowodami na piśmie oraz poinformowanie Burmistrza Miasta z przedłożeniem potwierdzonych za zgodność kart przekazania odpadów. Spółka powołała się na wydane przez Wojewodę w dniu [...] stycznia 2004 r. zezwolenie na zbieranie i transport odpadów, przewidujące możliwość magazynowania odpadów na terenie, do którego Spółka ma tytuł prawny, co odnosi się do nieruchomości przy ulicy C. w R., pozostającej w dzierżawie Spółki. Jednocześnie Spółka stwierdziła, że odpady sprzętu elektrycznego i elektronicznego zostały usunięte. Burmistrz Miasta postanowieniem z dnia [...] grudnia 2009 r. odmówił umorzenia grzywny. Organ podniósł, że zgodnie z art. 125 §1 i § 2 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tj. Dz. U. z 2005 r. Nr 229, poz. 1954 ze zm.) nałożone, a nieuiszczone lub nieściągnięte grzywny w celu przymuszenia podlegają umorzeniu w razie wykonania obowiązku określonego w tytule wykonawczym. Rozpatrując wniosek o umorzenie nałożonej grzywny należało więc ocenić czy podmiot zobowiązany wykonał nałożony na niego obowiązek i czy właściwie to udokumentował – potwierdzając legalność postępowania. Organ egzekucyjny uznał, że obowiązek nałożony na Spółkę E. nie został wykonany. Wprawdzie Spółka na wezwanie do złożenia dokumentów przewidzianych w decyzji z dnia [...] kwietnia 2007 r., potwierdzających wykonanie obowiązku, złożyła kopie listów przewozowych, ale tylko w dwóch z nich jako miejsce załadowania odpadów wskazano R. Nadto listy przewozowe dotyczyły odpadów o kodzie 16 02 16, podczas gdy decyzja nakazująca usunięcie odpadów dotyczyła odpadów niebezpiecznych o kodach 16 02 13 i 16 02 15. Zatem Spółka nie wykazała poprzez przedstawienie wymaganych dokumentów, że odpady zgromadzone na terenie nieruchomości położonej przy ul. C. w R. zostały przekazane jednostce uprawnionej do ich odbioru. Samorządowe Kolegium Odwoławcze po rozpatrzeniu zażalenia Spółki postanowieniem z dnia [...] marca 2010 r. utrzymało w mocy powyższe postanowienie Burmistrza Miasta z dnia [...] grudnia 2009 r. Kolegium podzieliło ocenę organu pierwszej instancji, iż przedstawione przez Spółkę kopie 24 międzynarodowych listów przewozowych, kserokopia tłumaczenia z angielskiego umowy między Spółką i niemieckim odbiorcą odpadów oraz potwierdzenie odbiorcy zagospodarowania dostarczonych w dniu [...] lutego 2008 r. odpadów złomu elektronicznego nie potwierdzają wykonania nałożonego na Spółkę obowiązku. Dokumenty te bowiem w jednym przypadku dotyczą odpadów o kodzie 19 12 04 oraz w pozostałych dwudziestu trzech przypadkach odpadów o kodzie 19 02 16 (elementy usunięte ze zużytych urządzeń, inne niż wymienione w 16 02 15). Obowiązek nałożony na skarżącą Spółkę dotyczył zaś odpadów niebezpiecznych o kodzie 16 02 13 (zużyte urządzenia zawierające niebezpieczne elementy, inne niż wymienione w 16 02 09 do 16 02 12) oraz odpadów o kodzie 16 02 15 (niebezpieczne elementy usunięte ze zużytych urządzeń). Ponadto Spółka nie przedstawiła wymaganego zezwolenia na wywóz odpadów za granicę. Zdaniem Kolegium podniesione przez skarżącą zarzuty co do przekształcenia odpadów przez ich demontaż i rozbiórkę prowadzącą do oddzielenia odpadów niebezpiecznych, a co za tym idzie zmianę charakterystyki odpadów i ich oznaczeń kodowych nie mogą mieć wpływu na ocenę legalności skarżonego postanowienia, gdyż obowiązkiem spółki było usunięcie z nieruchomości odpadów niebezpiecznych o kodzie 16 02 13 oraz odpadów o kodzie 16 02 15 i przekazanie ich podmiotom posiadającym stosowne pozwolenia do prowadzenia gospodarki odpadami. Spółka nie wykonała obowiązku wynikającego z ostatecznej decyzji administracyjnej, zatem nie ma podstaw do umorzenia grzywny. E. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w C. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na powyższe postanowienie Kolegium z dnia [...] grudnia 2010 r., domagając się jego uchylenia oraz zasądzenia kosztów postępowania. Skarżąca zarzuciła: - nieuwzględnienie treści art. 125 § 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji i brak umorzenia grzywny pomimo wykonania przez skarżącą obowiązku usunięcia odpadów urządzeń elektrycznych i elektronicznych z terenu nieruchomości w R. przy ul. C.; - naruszenie treści art. 7 oraz 77 § 1 kodeksu postępowania administracyjnego w związku z art. 18 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji przejawiające się w dokonaniu przez organ drugiej instancji niewłaściwej kontroli działalności organu pierwszej instancji, nie dokonując uzupełnienia materiału dowodowego zabranego przez organ pierwszej instancji w sytuacji, w której materiał dowodowy okazał się zdaniem organu drugiej instancji niewystarczający i budzący wątpliwości odnośnie wykonania przez skarżącego obowiązku usunięcia odpadów urządzeń elektrycznych i elektronicznych z terenu nieruchomości w R. przy ul. C. Organ drugiej instancji przyjął uzasadnienie organu pierwszej instancji oparte głównie o materiał dowodowy świadczący na niekorzyść skarżącego. Nie dostrzegł on przy tym, że materiał ten mógłby zostać uzupełniony o dowód z oględzin zakładu w R. w celu stwierdzenia czy w rzeczywistości obowiązek usunięcia odpadów został wykonany, a więc czy odpady urządzeń elektrycznych i elektronicznych zostały usunięte z terenu nieruchomości w R. przy ul. C., czy też przeciwnie są tam w dalszym ciągu przechowywane. Skarżąca podkreśliła, że usunęła odpady niebezpieczne o kodach 16 02 13 i 16 02 15. Wprawdzie na przedstawionych dokumentach znajdował się kod odpadów 16 02 16, to jednak zgodnie z decyzją Marszałka Województwa Nr [...] w sprawie zezwolenia na odzysk powyższych odpadów niebezpiecznych o kodach 16 02 13 i 16 02 15 skarżąca doprowadziła do przekształcenia odpadów niebezpiecznych w procesie odzysku, zgodnie z Załącznikiem nr 5 do ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. o odpadach (w szczególności przy użyciu metod: R14 Inne działania polegające na wykorzystaniu odpadów w całości lub części oraz R15 Przetwarzanie odpadów, w celu ich przygotowania do odzysku, w tym do recyklingu), co spowodowało zmianę ich oznaczenia kodowego na 16 02 16. Zdaniem skarżącej do ustalenia czy obowiązek został wykonany nie było wystarczające zażądanie przez organ listów przewozowych. Organy powinny bowiem dokonać samodzielnie ustalenia stanu faktycznego stosownie do reguł określonych w kodeksie postępowania administracyjnego, odnosząc się przy tym wszechstronnie do zarzutów skarżącej. Spółka podniosła ponadto, że odpady poddane odzyskowi o kodzie 16 02 16 nie podlegają obowiązkowi zgłoszeniowemu przewidzianemu w art. 7 – 9 Rozporządzenia WE NR 11013/2006 z dnia 14 czerwca 2006 r. w sprawie przemieszczania odpadów. W ten sposób bowiem zmodyfikowane odpady klasyfikowane są na podstawie kodu GC020 Rozporządzenia (złom elektroniczny i odzyskane podzespoły elektroniczne) i znajdują się na tzw. "Zielonym" Wykazie Odpadów (Załącznik nr III Rozporządzenia). W przypadku odpadów znajdujących się na liście stosowana jest uproszczona procedura informacyjna opisana w art. 18 rozporządzenia. Wraz z pismem z dnia [...] lipca 2010 r. Spółka przesłała kopię decyzji Marszałka Województwa z dnia [...] lutego 2010 r. zezwalającej na prowadzenie Zakładu Przetwarzania Odpadów w R. w zakresie wytwarzania, przetwarzania zużytego sprzętu elektrycznego i elektronicznego, z uwzględnieniem odzysku i zbierania odpadów. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie. Wyrokiem z dnia 23 września 2010 r., wydanym w sprawie o sygn. akt II SA/Lu 326/10, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. b i art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi uchylił zaskarżone postanowienie oraz postanowienie organu pierwszej instancji z dnia 28 grudnia 2009 r. i zasądził od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz E. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w C. kwotę 340 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania. Sąd podniósł, że nakaz usunięcia odpadów określony w decyzji z dnia [...] kwietnia 2007 r. opierał się na ustaleniu, iż skarżąca nie legitymowała się pozwoleniem na prowadzenie na terenie R. działalności polegającej na zbieraniu, odzysku i unieszkodliwianiu odpadów. W konsekwencji uznano, że przedmiotowa nieruchomość nie jest miejscem przeznaczonym do składowania lub magazynowania odpadów. Domagając się umorzenia grzywny skarżąca przedstawiła jednak decyzję Marszałka Województwa z dnia [...] lutego 2010 r. w sprawie udzielenia jej pozwolenia na wytwarzanie odpadów powstałych w związku z prowadzeniem zakładu przetwarzania zużytego sprzętu elektronicznego i elektrycznego z uwzględnieniem odzysku i zbierania odpadów w obiekcie położonym przy ulicy C. w R. Z decyzji tej wynika, że skarżąca będzie prowadziła w tym miejscu zakład przetwarzania zużytego sprzętu elektronicznego i elektrycznego, powstałe zaś produkty częściowo będą wykorzystywane jako składnik mieszanki cementowej do produkcji wyrobów budowlanych, krawężników, kostki brukowej, czy kołków rozporowych. Decyzja zezwala ponadto Spółce na prowadzenie działalności w zakresie odzysku odpadów opisanych kodem 16 02 13 i 16 02 15, a także na magazynowanie w tym miejscu odpadów o tym kodzie, wskazanych w jej pkt 4 i 10. Natomiast z uzasadnienia orzeczenia Kolegium wynika, że nie rozważono znaczenia powyższej decyzji dla kwestii umorzenia grzywny, mimo, że data jej wydania jest wcześniejsza niż postanowienie organu odwoławczego. Oznacza to naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 29 marca 2012 r., sygn. akt II OSK 81/11, po rozpoznaniu skargi kasacyjnej Samorządowego Kolegium Odwoławczego uchylił powyższy wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie i przekazał sprawę temu Sądowi do ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu wyroku Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że stwierdzenie naruszenia prawa dające podstawę do wznowienia postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a., wiążące się z ujawnieniem nowych dowodów, musi być poprzedzone, w ramach uzupełniającego postępowania dowodowego (art. 106 § 3 p.p.s.a.) oceną przydatności dowodu przedstawionego przez stronę dla potrzeb postępowania prowadzonego przez organ odwoławczy po uchyleniu aktu przez sąd i uzupełnione wyjaśnieniem, dlaczego te ujawnione okoliczności należy uznać za istotne, a zatem w jaki sposób zapoznanie się z nimi przez organ może wpłynąć na wydanie odmiennego rozstrzygnięcia. Jako nowy dowód wskazano decyzję Marszałka Województwa z dnia [...] lutego 2010 r. w sprawie udzielenia Spółce E. pozwolenia na wytwarzanie odpadów powstałych w związku z prowadzeniem zakładu przetwarzania zużytego sprzętu elektronicznego i elektrycznego z uwzględnieniem odzysku i zbierania odpadów w obiekcie położonym przy ulicy C. w R.. Natomiast z art. 125 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji wynika, że zobowiązany może skutecznie złożyć do organu egzekucyjnego wniosek o umorzenie grzywny jedynie po wykonaniu obowiązku administracyjnego określonego w tytule wykonawczym. Przesłanka umorzenia grzywny (wykonanie obowiązku) musi być więc spełniona przed złożeniem wniosku, a organ ma dokonać oceny, czy zawarte we wniosku o umorzenie twierdzenia o wykonaniu obowiązku znajdują potwierdzenie w świetle okoliczności sprawy. W niniejszej sprawie postępowanie w trybie art. 125 u.p.e.a. o umorzenie grzywny zostało wszczęte wnioskiem zobowiązanej Spółki z dnia 26 listopada 2009 r. Swój wniosek Spółka uzasadniała wykonaniem obowiązku określonego w decyzji Burmistrza Miasta z dnia [...] kwietnia 2007 r. przed datą złożenia wniosku. Przedmiotem oceny organów egzekucyjnych przy rozpoznawaniu wniosku było więc wykonanie obowiązku nałożonego tą decyzją na datę wniosku – [...] listopada 2009 r., a nie na datę wydawania przez organy egzekucyjne rozstrzygnięć w trybie art. 125 u.p.e.a. W konsekwencji Naczelny Sąd Administracyjny uznał za trafne wyrażone w skardze kasacyjnej stanowisko, iż decyzja Marszałka Województwa z dnia [...] lutego 2010 r. w sprawie udzielenia Spółce E. pozwolenia na wytwarzanie odpadów, ze względu na datę jej wydania i przedmiot (pozwolenie na wytwarzanie odpadów w przyszłości) nie mogła stanowić podstawy wznowienia postępowania egzekucyjnego z wniosku Spółki z dnia [...] listopada 2009 r. o umorzenie grzywny w związku z wykonaniem obowiązku przed tą datą. Po ponownym rozpoznaniu sprawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m.in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270) polegają na kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Daje temu wyraz przepis art. 145 p.p.s.a., który w § 1 stanowi, że sąd administracyjny uwzględniając skargę uchyla postanowienie w całości albo w części jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, bądź naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, albo też inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c p.p.s.a.), a nadto w punktach 2 i 3 określa podstawy stwierdzenia przez sąd nieważności postanowienia (jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 k.p.a. lub w innych przepisach) oraz stwierdzenia wydania postanowienia z naruszeniem prawa. Ponadto zgodnie z art. 190 zd. 1 p.p.s.a. sąd, któremu sprawa została przekazana, związany jest wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny. Po dokonaniu według wskazanych reguł kontroli zaskarżonego postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] marca 2010 r. oraz utrzymanego tym postanowieniem w mocy postanowienia Burmistrza Miasta z dnia [...] grudnia 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny doszedł do przekonania, że skarga nie zasługiwała na uwzględnienie, gdyż kwestionowane postanowienia nie naruszają prawa. W pierwszym rzędzie wskazać należy, że zawarte w piśmie skarżącej z dnia [...] lipca 2010 r. zarzuty dotyczące interpretacji pojęć magazynowania i składowania odpadów, zmierzające do zakwestionowania prawidłowości decyzji Burmistrza Miasta z dnia [...] kwietnia 2007 r., nakazującej usunięcie opisanych w decyzji odpadów z terenu nieruchomości położonej przy ul. C. w R., pozostają bez wpływu na rozstrzygnięcie niniejszej sprawy. W sprawie jest bowiem bezspornym, że powyższa decyzja Burmistrza Miasta z dnia [...] kwietnia 2007 r. nr [...] została utrzymana w mocy decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] czerwca 2007 r., a skarga Spółki na decyzję Kolegium została oddalona prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 13 listopada 2011 r., wydanym w sprawie II SA/Lu 640/07. Objęte omawianymi zarzutami kwestie były badane we wskazanych postępowaniach. Jednocześnie podnieść należy, że w myśl art. 29 § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tj. Dz. U. z 2005 r. Nr 229, poz. 1954 ze zm.) organ egzekucyjny nie jest uprawniony do badania zasadności i wymagalności obowiązku objętego tytułem wykonawczym. Tym samym zarzuty dotyczące tego obowiązku nie mają wpływu na ocenę prawidłowości kwestionowanych w niniejszej sprawie postanowień podjętych w związku z postępowaniem zmierzającym do wyegzekwowania obowiązku określonego w tytule wykonawczym. W decyzji z dnia [...] kwietnia 2007 r. Burmistrz Miasta nakazał usunięcie z nieruchomości położonej przy ulicy C. w R. odpadów urządzeń elektrycznych i elektronicznych, w tym o kodach 16 02 13 (zużyte urządzenia zawierające niebezpieczne elementy, inne niż wymienione w 16 02 09 do 16 02 12) oraz 16 02 15 (niebezpieczne elementy lub części składowe usunięte ze zużytych urządzeń) w ilości co najmniej 24,00 Mg, przekazanie odpadów jednostce posiadającej zezwolenie na prowadzenie działalności w zakresie gospodarki odpadami (zbieranie, transport, unieszkodliwianie) wydane przez właściwy terytorialnie organ i udokumentowanie faktu przekazania odpadów właściwymi dowodami na piśmie oraz poinformowanie Burmistrza Miasta z przedłożeniem potwierdzonych za zgodność kart przekazania odpadów. Postanowieniem z dnia [...] grudnia 2008 r. nr [...] Burmistrz Miasta , wskazując że Spółka E. nie wykonała powyższego obowiązku, nałożył na Spółkę grzywnę w celu przymuszenia do jego wykonania. Także to postanowienie było przedmiotem kontroli w postępowaniu administracyjnym i sądowym. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie prawomocnym wyrokiem z dnia 22 maja 2009 r., w sprawie II SA/Lu 161/09 oddalił skargę Spółki na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lutego 2009 r. utrzymujące w mocy postanowienie Burmistrza Miasta z dnia [...] grudnia 2008 r. Wniosek Spółki w kontrolowanym postępowaniu administracyjnym dotyczył umorzenia grzywny nałożonej ostatnio wymienionym postanowieniem. Zgodnie z art. 125 § 1 i § 2 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji w razie wykonania obowiązku określonego w tytule wykonawczym, nałożone, a nieuiszczone lub nieściągnięte grzywny w celu przymuszenia podlegają umorzeniu. Postanowienie w sprawie umorzenia grzywny wydaje organ egzekucyjny na wniosek zobowiązanego. Na postanowienie o odmowie umorzenia grzywny służy zażalenie. Jak podkreślił Naczelny Sąd Administracyjny w uzasadnieniu wydanego w niniejszej sprawie wyroku z dnia 29 marca 2012 r. , II OSK 81/ 11 i którą to wykładnią Sąd Wojewódzki jest związany na mocy art. 190 p.p.s.a., zobowiązany może skutecznie złożyć do organu egzekucyjnego wniosek o umorzenie grzywny jedynie po wykonaniu obowiązku administracyjnego określonego w tytule wykonawczym. Przesłanka umorzenia grzywny (wykonanie obowiązku) musi być spełniona przed złożeniem wniosku. W związku z tym przedmiotem oceny organów egzekucyjnych przy rozpoznawaniu wniosku Spółki w niniejszej sprawie było więc wykonanie obowiązku na datę wniosku, to jest na dzień [...] listopada 2009 r. W ocenie Sądu prawidłowe jest stanowisko organów obu instancji, że nie zostało to w sprawie wykazane. Trafnie zwrócono uwagę, że złożone kopie listów przewozowych dotyczą odpadów o innych kodach, niż wymienione w decyzji z dnia [...] kwietnia 2007 r. Z rozporządzenia (WE) Nr 1013/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 14 czerwca 2006 r. w sprawie przemieszczania odpadów (Dz. U. UE L.z dnia 12 lipca 2006 r.ze zm.) wynika, że odpady oznaczone kodem 16 02 16 to elementy usunięte ze zużytych urządzeń inne niż wymienione w 16 02 15, zaś odpady oznaczone ostatnio wymienionym kodem to niebezpieczne elementy usunięte ze zużytych urządzeń. Zatem przedstawione przez skarżącą Spółkę 23 listy przewozowe wystawione w 2009 i 2008 r. i dotyczące odpadów o kodzie 16 02 16 poświadczają przewóz odpadów innych niż niebezpieczne elementy usunięte ze zużytych urządzeń, podczas gdy decyzja z dnia [...] kwietnia 2007 r. nakazywała usunięcie właśnie odpadów niebezpiecznych o kodach 16 02 13 (zużytych urządzeń zawierających niebezpieczne elementy inne niż wymienione w 16 02 09 - 16 02 12) oraz 16 02 15 (niebezpiecznych elementów usuniętych ze zużytych urządzeń). Ponadto zamieszczony na jednym liście przewozowym kod 19 12 04 oznacza w myśl powołanego rozporządzenia tworzywa sztuczne i gumę i również nie odpowiada zawartemu w decyzji z dnia [...] kwietnia 2007 r. opisowi nakazanych do usunięcia odpadów. Ponadto, jak wskazano w uzasadnieniach skarżonych postanowień, Spółka przedstawiła kopię tłumaczenia umowy zawartej między skarżącą, a niemieckim odbiorcą odpadów, a także potwierdzenie odbiorcy zagospodarowania dostarczonych mu w dniu [...] lutego 2008 r. odpadów złomu elektronicznego. W dokumentach tych nie wskazano jednak kodów przekazanych odpadów, a przy tym ubocznie wypada zauważyć, że wynikająca z ostatnio wymienionego dokumentu data przekazania odpadów (bez wymienienia ich kodów) jest wcześniejsza, niż data wydania postanowienia o nałożeniu grzywny – [...] grudnia 2008 r. Natomiast podstawę tego postanowienia, poddanego kontroli instancyjnej w postępowaniu administracyjnym oraz kontroli sądowej, stanowiło ustalenie, że Spółka nie wykonała nałożonego decyzją z dnia [...] kwietnia 2007 r. obowiązku usunięcia odpadów opisanych w tej decyzji. Z powyższych rozważań wynika zatem, zgodnie ze stanowiskiem organów, że dołączone do wniosku Spółki z dnia [...] listopada 2009 r. dokumenty nie poświadczają wykonania nałożonego na Spółkę obowiązku. Zwrócić zaś jednocześnie należy uwagę, że decyzja z dnia [...] kwietnia 2007 r. obligowała do udokumentowania faktu przekazania odpadów jednostce posiadającej stosowne zezwolenie właściwymi dowodami na piśmie, a mianowicie potwierdzonymi za zgodność kartami przekazania odpadów (kopia decyzji k. 37 akt adm.). Nie może być zatem uznane za wystarczające dla odmiennych od poczynionych przez organy ustaleń niepoparte żadnymi dowodami twierdzenie skarżącej, iż doprowadziła do przekształcenia odpadów niebezpiecznych w procesie odzysku zgodnie z Załącznikiem nr 5 do ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. o odpadach (t.j. Dz. U. z 2010 r. Nr 185, poz. 1243 ze zm.). Z analogicznych przyczyn niezasadny był zarzut naruszenia przez organ drugiej instancji przepisów postępowania administracyjnego wskutek nieuzupełnienia materiału dowodowego o dowód z oględzin zakładu w R.. Dowód ten nie mógłby bowiem służyć stwierdzeniu wykonania obowiązku w sposób określony w decyzji z dnia [...] kwietnia 2007 r., która nakazywała usunięcie z nieruchomości odpadów oraz ich przekazanie jednostce posiadającej zezwolenie na prowadzenie działalności w zakresie gospodarki odpadami i udokumentowanie faktu przekazania odpadów właściwymi dowodami na piśmie oraz poinformowanie Burmistrza Miasta z przedłożeniem potwierdzonych za zgodność kart przekazania odpadów. Nie zachodziła zatem przewidziana w art. 75 § 1 k.p.a. przesłanka do przeprowadzenia tego rodzaju dowodu, a jednocześnie opisane w decyzji z dnia 6 kwietnia 2007 r. dokumenty potwierdzające wykonanie obowiązku powinien był przedstawić zobowiązany. Jednocześnie zwrócić należy uwagę, że w postępowaniu administracyjnym skarżąca nie powoływała się na wskazaną w skardze okoliczność, iż posiadając zezwolenie na odzysk odpadów niebezpiecznych doprowadziła do przekształcenia odpadów, natomiast w zażaleniu na postanowienie organu pierwszej instancji podnosiła, że elementy niebezpieczne przekazała innym specjalistycznym firmom. Twierdzenia skarżącej są więc w tym zakresie wzajemnie sprzeczne, co podważa ich wiarygodność. Z tych wszystkich względów, uznając, że kontrolowane postanowienia odpowiadają prawu, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.