II SA/Lu 48/13

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Jarosław Harczuk po rozpoznaniu w dniu 21 marca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi K. K. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie zmiany decyzji o odmowie przyznania uprawnień kombatanckich p o s t a n a w i a przyznać K. K. prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie do kosztów sądowych i ustanowienie adwokata o wyznaczenie, którego zwrócić się do Okręgowej Rady Adwokackiej w L. Strona skarżąca, w zakreślonym w wezwaniu terminie (data stempla pocztowego), na urzędowym formularzu symbol PPF wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Wniosek uzasadniła tym, że samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe, zamieszkuje w domu jednorodzinnym, którego jest właścicielem w [...] części i utrzymuje się z emerytury w kwocie [...] złotych i dodatku opiekuńczego w kwocie [...] złotych. Łączny miesięczny dochód strony skarżącej wynosi zatem [...] złote. Strona skarżącą jest osobą niepełnosprawną. Na jej stałe miesięczne koszty utrzymania koniecznego składają się wydatki na wynagrodzenie opiekuna – [...] złotych, wydatki na lekarstwa – [...] złotych i dojazdy do lekarza specjalisty – [...] złotych. Pozostałą kwota [...] złotych przeznaczana jest na zakup wyżywienia oraz opłacenie rachunków za gaz i energię elektryczną. Referendarz sądowy stwierdził, że: Stosownie do art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., zwanej dalej "p.p.s.a.") przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że możliwości poniesienia jakichkolwiek kosztów postępowania nie mają osoby rzeczywiście ubogie, które ze względu na okoliczności życiowe pozbawione są środków do życia (por. postanowienie NSA z dnia 18 marca 2011 r., sygn. akt I OZ 162/11 – Lex nr 786724) bądź osoby posiadające dochody, które nie są w stanie pokryć wydatków związanych z najistotniejszymi potrzebami życiowym (por. postanowienie WSA w Lublinie z dnia 14 lipca 2010 r., sygn. akt I SA/Lu 152/10 – Lex nr 784353). Wysokość dochodów strony skarżącej pozwala jej na pokrycie wydatków związanych jedynie z najistotniejszymi potrzebami życiowymi. Choć sytuacja ta nie jest równoznaczna z brakiem możliwości pokrycia wydatków związanych z najistotniejszymi potrzebami życiowymi to uszczuplenie dochodów strony skarżącej o jakąkolwiek kwotę spowoduje właśnie taki skutek. Z tego powodu referendarz sądowy przyjął, że strona skarżąca nie ma możliwości poniesienia jakichkolwiek kosztów niniejszego postępowania. Wobec powyższego, referendarz sądowy działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. i art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzekł jak na wstępie postanowienia.