II SA/Lu 480/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Witold Falczyński, Sędziowie Sędzia NSA Maciej Kierek (sprawozdawca),, Asesor WSA Bogusław Wiśniewski, Protokolant Referent Agata Jakimiuk, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 6 lipca 2006 r. sprawy ze skargi M. K. na postanowienie Wojewody z dnia [...]. nr [...] w przedmiocie przekazania wniosku o zwrot wywłaszczonej nieruchomości celem wyznaczenia innego organu do załatwienia sprawy oddala skargę. Postanowieniem z dnia [...]., Nr [...] Wojewoda po rozpoznaniu odwołania M. K. utrzymał w mocy postanowienie Prezydenta Miasta z dnia [...]., znak: [...] o przekazaniu Wojewodzie wniosku o zwrot nieruchomości położonej w L. przy ul. O. oznaczonej na planie jako działki nr [...], [...], [...]o łącznej pow. [...]m, celem wyznaczenia innego organu do załatwienia sprawy. Organ wyjaśnił w uzasadnieniu, że z załączonego do akt sprawy odpisu z ksiąg wieczystych [...], [...], [...] oraz wypisów z rejestrów gruntów wynika, że wywłaszczona nieruchomość stanowi własność Gminy Miasto . Stanął przy tym na stanowisku, że w sprawach dotyczących zwrotu wywłaszczonych nieruchomości, które są obecnie własnością miasta na prawach powiatu, prezydent tego miasta jako organ wykonawczy miasta i reprezentujący je na zewnątrz oraz także jako pracownik urzędu miasta (strona postępowania wywłaszczeniowego), a jednocześnie sprawujący funkcję starosty (organ wywłaszczający) podlega wyłączeniu na podstawie art. 24§1pkt.1i4 kpa, co w konsekwencji wyłącza możliwość upoważnienia przez niego do załatwienia tej sprawy jego zastępców i pozostałych pracowników urzędu. W tej sytuacji ma zastosowanie art. 26§2 kpa, zgodnie z którym sprawa będzie podlegała załatwieniu przez organ wyższego stopnia nad prezydentem miasta, którym w przedmiotowej sprawie jest wojewoda, który z kolei ma prawo upoważnić do załatwienia sprawy inny, podległy mu organ. Skargę do sądu administracyjnego wniosła M. K. domagając się uchylenia powyższego postanowienia. W skardze podniosła argumenty na poparcie jej żądania zwrotu wywłaszczonej nieruchomości, natomiast w odniesieniu do zaskarżonego postanowienia stwierdziła, że stanowi ono "kolejny pretekst do odciągania w nieskończoność zwrotu części działki". W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację wyrażoną w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1§1i2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje kontrolę zaskarżonego aktu w zakresie jego zgodności z prawem. Zaskarżone postanowienie prawa nie narusza. Podstawą prawną zaskarżonego postanowienia jest art. 65§1 kpa w wersji obecnie obowiązującej. Zgodnie z tym przepisem, jeśli organ administracji publicznej, do którego podanie wniesiono jest niewłaściwy w sprawie, niezwłocznie przekazuje je do organu właściwego. Wojewódzki Sąd Administracyjny rozpatrując poprzednią skargę M. K. w uzasadnieniu wyroku z dnia 15 listopada 2005r., sygn. akt II SA/Lu 832/05 stwierdził m.in. że Prezydent Miasta jest niewłaściwy w sprawie i powinien się wyłączyć na podstawie art. 24§1pkt.1i4 kpa. W związku z powyższym Prezydent Miasta uznał się w sprawie niewłaściwym i przekazał wniosek wraz z całością akt sprawy Wojewodzie Wojewoda rozpatrując zażalenie na to postanowienie utrzymał je w mocy stojąc na stanowisku, że w sprawach dotyczących zwrotu wywłaszczonej nieruchomości, które są obecnie własnością miasta na prawach powiatu, prezydent tego miasta jako organ wykonawczy miasta i reprezentujący je na zewnątrz oraz jako pracownik urzędu miasta (strona postępowania wywłaszczeniowego), a jednocześnie sprawujący funkcję starosty (organ wywłaszczający) podlega wyłączeniu na podstawie art. 24§1pkt.1i4 kpa, co w konsekwencji wyłącza upoważnienia przez niego do załatwienia tej sprawy jego zastępców i pozostałych pracowników urzędu. Jest to pogląd uzasadniony, dlatego ma zastosowanie art.26§2kpa. W tej sytuacji zarzuty skargi są niezrozumiałe, bowiem zaskarżone postanowienie jest pozytywne dla strony i chroni ją przed ewentualną stronniczością organu administracyjnego. Z powyższych względów Sąd stwierdził, że zaskarżone postanowienie nie narusza przepisów i dlatego skarga podlega oddaleniu na podstawie art. 151 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.