II SA/Lu 480/10

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Jarosław Harczuk po rozpoznaniu w dniu 14 września 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku E. M. R. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi E. M. R. na postanowienie Wojewody z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania administracyjnego w sprawie zwrotu wywłaszczonej nieruchomości p o s t a n a w i a przyznać E. M. R. prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka. Strona skarżąca na urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy symbol PPF wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Do wniosku strona skarżąca dołączyła niepotwierdzoną za zgodność z oryginałem kserokopie zaświadczenia z ZUS. Strona skarżąca wezwana do nadesłania oświadczenia wskazującego, czym zajmuje się jeden z dwu pozostających z nią we wspólnym gospodarstwie domowym pełnoletnich synów, mimo dwukrotnego awizowania nie odebrała wezwania. Referendarz sądowy stwierdził, że: Stosownie do art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej "p.p.s.a.", przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Ustalenie wystąpienia przesłanki z art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. wymaga dokonania oceny tego czy strona wnosząca o przyznanie prawa pomocy posiada środki materialne umożliwiające poniesienie któregokolwiek z kosztów postępowania. To zaś wymaga porównania wysokości kosztów postępowania do realnych możliwości finansowych strony wnoszącej o przyznanie prawa pomocy. Na obecnym etapie postępowania jego koszty sądowe każdorazowo nie przekroczą kwoty 100 złotych (§ 2 ust. 1 pkt 7, § 3 w związku z § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2003 r., Nr 221, poz. 2193 ze zm.; § 1 i § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych – DZ.U. z 2003 r. Nr 221, poz. 2192). Stawka minimalnego wynagrodzenia adwokata ustanowionego w sprawie niniejszej wynosi 240 złotych netto (§ 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu – Dz.U. z 2002 r. Nr 163, poz. 1348 ze zm.) – 292,80 złotych brutto (§2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w zw. z art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług - Dz.U. Nr 54, poz. 535 ze zm.). Na podstawie oświadczenia strony skarżącej referendarz sądowy ustalił, że prowadzi ona wspólne gospodarstwo domowe wraz z dwoma pełnoletnimi synami, z których jeden otrzymuje rentę socjalną w kwocie [...] złotych brutto. Strona skarżąca ma [...] lata, jest osobą bezrobotną, bez prawa do zasiłku, nie otrzymuje renty ani emerytury, nie posiada oszczędności, utrzymuje się z pomocy opieki społecznej, pomocy rodziny i renty socjalnej syna. Strona skarżąca zamieszkuje w mieszkaniu o powierzchni [...] m2. W ocenie referendarza sądowego strona skarżąca, mimo tego, że nie wyjaśniła w pełni sytuacji materialnej osób pozostających z nią we wspólnym gospodarstwie domowym, wykazała, iż nie ma żadnych możliwości poniesienia jakichkolwiek kosztów niniejszego postępowania. Na tą ocenę decydujący wpływ ma to, że strona skarżąca nie posiada żadnego dochodu czy oszczędności i utrzymuje się jedynie z pomocy opieki społecznej oraz pomocy rodziny i renty socjalnej jednego z synów. Sama zaś wysokość renty socjalnej w ocenie referendarza sądowego jest niewystarczająca, aby pokryć w pełni miesięczne koszty utrzymania jednej osoby nie wspominając o kosztach utrzymania koniecznego dwu osób. Biorąc natomiast pod uwagę jednoznaczne oświadczenie strony skarżącej, że utrzymuje się ona jedynie z renty socjalnej syna i pomocy opieki społecznej oraz pomocy rodziny referendarz sądowy przyjął, że w gospodarstwie domowym strony skarżącej dochody osiąga jedynie jedna osoba a mianowicie syn strony skarżącej otrzymujący rentę socjalną. Dlatego referendarz sądowy rozpoznał wniosek strony skarżącej mimo nie wyjaśnienia przez nią w pełni sytuacji materialnej osób pozostających z nią we wspólnym gospodarstwie domowym. Wobec powyższego, działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. i art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. należało orzec jak na wstępie.