II SA/Lu 482/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Joanna Cylc-Malec po rozpoznaniu w dniu 11 czerwca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. K. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 24 maja 2012 r. sygn. akt II SA/Lu 323/12 w sprawie ze skargi M. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] . nr [...] w przedmiocie zmiany decyzji o przyznaniu zasiłku okresowego p o s t a n a w i a odrzucić skargę o wznowienie postępowania. W dniu 28 maja 2012 r. (data nadania) M. K. złożył skargę o wznowienie postępowania w sprawie oznaczonej sygn. akt II SA/Lu 323/12. Skarżący podniósł, iż w toku tego postępowania został złożony fałszywy dowód i dlatego przysługuje mu prawo wznowienia postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie rozpatrując przedmiotową skargę, zważył, co następuje: Zgodnie z regulacją art. 270 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., Poz. 270) zwanej dalej w skrócie p.p.s.a., w przypadkach wskazanych w dziale VII tej ustawy można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem. Wniesienie skargi o wznowienie postępowania jest zatem dopuszczalne tylko wtedy, gdy istnieje orzeczenie sądu, od którego taka skarga została wniesiona, przy czym orzeczenie to musi być prawomocne i musi być orzeczeniem kończącym postępowanie w sprawie. Tymczasem w niniejszej sprawie skarżący wniósł skargę o wznowienie postępowania w sprawie toczącej się przed tutejszym sądem zarejestrowanej pod sygn. akt II SA/Lu 323/12 w sytuacji, gdy postępowanie to nie zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem. Stosownie do regulacji art. 168 § 1 p.p.s.a. orzeczenie sądu staje się prawomocne, jeżeli nie przysługuje co do niego środek odwoławczy. Natomiast w myśl art. 173 § 1 i § 2 p.p.s.a. od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku przysługuje środek odwoławczy w postaci skargi kasacyjnej do Naczelnego Sądu Administracyjnego, a skargę tę może wnieść strona, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka po doręczeniu im odpisu orzeczenia wraz z uzasadnieniem. Skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżone orzeczenie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem (art. 177 § 1 p.p.s.a.). W sprawie, której wznowienia domaga się obecnie skarżący Sąd wydał wyrok oddalający skargę w dniu 24 maja 2012 r., natomiast skarga o wznowienie postępowania wniesiona została już w dniu 28 maja 2012 r. Bezspornym zatem jest, że skarżący złożył skargę o wznowienie postępowania przed upływem trzydziestodniowego terminu na wniesienie skargi kasacyjnej, a nawet przed rozpoczęciem jego biegu. W konsekwencji rozpatrywana skarga o wznowienie jest przedwczesna i co za tym idzie musi być uznana za niedopuszczalną (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 marca 2006 r., sygn. akt II OZ 1456/05). Nie jest bowiem dopuszczalne i możliwe wszczęcie tego nadzwyczajnego trybu weryfikacji orzeczeń sądowych w czasie, gdy stronie przysługują jeszcze zwykłe środki odwoławcze. Stosownie do art. 276 p.p.s.a. do postępowania ze skargi o wznowienie postępowania - w kwestiach nieuregulowanych w sposób szczególny - stosuje się odpowiednio przepisy o postępowaniu przed sądem pierwszej instancji. Z kolei według art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. skarga niedopuszczalna podlega odrzuceniu przez sąd, co w świetle art. 58 § 3 p.p.s.a. następuje w drodze postanowienia, które może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., stosowanego w związku z odesłaniem zawartym w art. 276 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.