II SA/Lu 483/12

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Jarosław Harczuk po rozpoznaniu w dniu 18 października 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku E. R. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi E. R. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie odmowy wydania zakazu użytkowania obiektu p o s t a n a w i a przyznać E. R. prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata o wyznaczenie, którego zwrócić się do Okręgowej Rady Adwokackiej. Strona skarżąca, w zakreślonym w wezwaniu terminie (data stempla pocztowego), na urzędowym formularzu symbol PPF wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Wniosek uzasadniła tym, że prowadzi wspólne gospodarstwo domowe wraz z pełnoletnim niepracującym synem, z którym zamieszkuje w domu o powierzchni [...] m2, jest właścicielką gospodarstwa rolnego o powierzchni [...] ha i osiąga dochód w kwocie [...] złotych. Do kosztów utrzymania koniecznego zaliczyła ona spłatę kredytu w kwocie [...] złotych, którego miesięczna rata wynosi [...] złotych, zakup leków – [...] złotych miesięcznie, koszty wyżywienia – [...] złotych miesięcznie oraz opłatę za wodę, energię elektryczną i telefon – [...] złotych. Strona skarżąca podkreśliła, że co miesiąc, aby pokryć wszystkie wydatki związane z kosztami utrzymania koniecznego zaciąga kredyt odnawialny. Referendarz sądowy stwierdził, że: Stosownie do art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2012 r. poz. 270, zwanej dalej "p.p.s.a.") przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Przy czym prawo pomocy w zakresie całkowym przyznawane powinno być jedynie osobom rzeczywiście ubogim, które ze względu na okoliczności życiowe pozbawione są środków do życia (por. postanowienie NSA z dnia 18 marca 2011 r., sygn. akt I OZ 162/11 – Lex nr 786724) bądź osobom posiadającym dochody, które nie są w stanie pokryć wydatków związanych z najistotniejszymi potrzebami życiowym (por. postanowienie WSA w Lublinie z dnia 14 lipca 2010 r., sygn. akt I SA/Lu 152/10 – Lex nr 784353). W przedmiotowej sprawie mam doczynienia z ostatnią z wymienionych okoliczności. Dochód strony skarżącej nie jest bowiem w stanie pokryć wydatków związanych z najistotniejszymi potrzebami życiowym jej i jej syna. Dlatego przyjąć należy, że strona skarżąca nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów niniejszego postępowania. Wobec powyższego, referendarz sądowy działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. i art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzekł jak na wstępie postanowienia.