II SA/Lu 486/11

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Jarosław Harczuk po rozpoznaniu w dniu 14 października 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku H. P. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi H. P. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie usług opiekuńczych p o s t a n a w i a I. przyznać H. P. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata, o wyznaczenie którego zwrócić się do Okręgowej Rady Adwokackiej w L.; II. odmówić przyznania prawa pomocy w pozostałym zakresie. Strona skarżąca na urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy symbol PPF wniosła o przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Referendarz sądowy stwierdził, że: Stosownie do art. 246 § 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej "p.p.s.a.", przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania zaś w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Na podstawie oświadczenia strony skarżącej złożonego na druku PPF referendarz sądowy ustalił, że jest ona osobą niepełnosprawną w stopniu znacznym, zamieszkującą w mieszkaniu o powierzchni [...] m2 część którego wynajmuje córce i utrzymującą się z emerytury w kwocie [...] złotych brutto. Na podstawie akt administracyjnych dołączonych do sprawy o sygn. akt II SA/Lu 485/11 referendarz sądowy ustalił, że strona skarżąca prowadzi wspólne gospodarstwo domowe wraz z córką J. S. (aktualizacja wywiadu środowiskowego z dnia 29 marca 2011 r.), która pobiera dodatek mieszkaniowy w kwocie [...] złotych (decyzja Burmistrza Miasta B. z dnia [...], Nr [...]). Z powyższych akt administracyjnych wynika również, że wysokość emerytury strony skarżącej w kwocie netto wynosi [...] złotych (decyzja ZUS Odz./Lublin z dnia [...], Nr [...]). W ocenie referendarza sądowego strona skarżąca wykazała, że poniesienie przez nią kosztów ustanowienia adwokata spowoduje uszczerbek w kosztach utrzymania koniecznego dla niej i jej córki. Na obecnym etapie przedmiotowego postępowanie ustanowienie adwokata wiązać się będzie ze sporządzeniem i wniesieniem skargi kasacyjnej bądź sporządzeniem opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. W sprawie niniejszej stawka minimalnego wynagrodzenia adwokata za te czynności wynosi 180 złotych netto (§ 18 ust. 1 pkt 2 lit. b) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu – Dz.U. z 2002 r. Nr 163, poz. 1348 ze zm.) – 221,40 złotych brutto (§2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w zw. z art. 146a pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług - Dz.U. Nr 54, poz. 535 ze zm.). Łączny miesięczny dochód gospodarstwa domowego strony skarżącej wynosi [...] złotych netto, co na osobę daje dochód w kwocie [...] złotych. Uiszczenie minimalnego wynagrodzenia adwokata spowoduje, że miesięczny dochód przypadający na osobę w gospodarstwie domowy strony skarżącej zmniejszy się do wysokości [...] złotych. W ocenie referendarza sądowego kwota ta nie jest w stanie pokryć miesięcznych kosztów utrzymania koniecznego jednej osoby. Dlatego przyjąć należy, że uiszczenie przez stronę skarżącą minimalnego wynagrodzenia adwokata spowoduje uszczerbek w kosztach utrzymania koniecznego dla strony skarżącej i jej córki. Odnośnie zaś żądania przyznania prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych podnieść należy, że w niniejszej sprawie na mocy art. 239 pkt 1 lit. a) p.p.s.a. strona skarżąca zwolniona jest od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych. Tym samym jej żądania przyznania prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych jest bezzasadne, koszty te nie obciążają jej bowiem i nie podlega uwzględnieniu. Wobec powyższego, referendarz sądowy działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. i art. 246 § 1 pkt 1 i 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.