II SA/Lu 5/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Jerzy Drwal po rozpoznaniu w dniu 16 stycznia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. W. w przedmiocie wymierzenia Kierownikowi Ośrodka Pomocy Społecznej grzywny za niewykonanie orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie Ośrodek Zamiejscowy w Lublinie z dnia 10 października 2002 r., sygn. akt II SAB/Lu 27/02 w sprawie zasiłku stałego. p o s t a n a w i a odrzucić skargę. Pismem z dnia 11 grudnia 2006 r. Z. W. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę w przedmiocie wymierzenia Kierownikowi Ośrodka Pomocy Społecznej grzywny za niewykonanie orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie Ośrodek Zamiejscowy w Lublinie z dnia 10 października 2002 r. (sygn. akt II SAB/Lu 27/02) w sprawie zasiłku stałego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1270 ze zm.)- dalej "ppsa", w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność oraz w razie bezczynności organu po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Jednakże, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 4 ppsa, sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została prawomocnie osądzona. W niniejszej sprawie Sąd działając z urzędu ustalił, że przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Lublinie toczy się postępowanie oznaczone sygn. akt II SA/Lu 114/06, w sprawie ze skargi Z. W. w przedmiocie wymierzenia Kierownikowi Ośrodka Pomocy Społecznej grzywny za niewykonanie orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Lublinie z dnia 10 października 2002 r., sygn. akt II SAB/Lu 27/02 w sprawie zasiłku stałego. Wcześniejsze zawiśnięcie przed sądem tożsamej sprawy stwarza stan sprawy w toku w rozumieniu art. 58 § 1 pkt 4 ppsa i odnosi ten skutek, że nie można w takiej samej sprawie wszcząć nowego postępowania sądowoadministracyjnego między tymi samymi stronami. Wyłączona jest bowiem dopuszczalność skutecznego wniesienia kolejnej skargi na ten sam akt administracyjny bądź to samo działanie lub bezczynność organu, w toku postępowania w tej samej materii. Wobec powyższego, na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w sentencji.