II SA/Lu 509/13

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Jarosław Harczuk po rozpoznaniu w dniu 3 września 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku L. S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi L. S. w przedmiocie wznowienia postępowania sądowego w sprawie o sygn. akt II SA/Lu 468/10 zakończonej wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 9 listopada 2010 r. oddalającym skargę L. S. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego p o s t a n a w i a odmówić przyznania prawa pomocy. Strona skarżąca, w zakreślonym w wezwaniu terminie (data stempla pocztowego), na urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy druk PPF wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Wniosek uzasadniła tym, że samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe, zamieszkuje w domu o powierzchni [...] m2 i utrzymuje się z emerytury w kwocie [...] złotych brutto. Strona skarżąca wykazała również, że jest właścicielką nieruchomości rolnej o powierzchni [...] ha, która obciąża jedynie jej budżet oraz kawalerki w S., która traktowana jest przez stronę skarżącą jako zabezpieczenie finansowe wydatków na remont budynku w N. Strona skarżąca oświadczyła, że kawalerka nie przynosi dochodu i nie ma na nią popytu. Strona skarżąca posiada oszczędności na kwotę [...] złotych przeznaczone na leczenie operacyjne nowotworu tarczycy. Referendarz sądowy stwierdził, że: Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej "p.p.s.a.") przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania zaś w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Prawo pomocy w zakresie całkowym przyznawane powinno być jedynie osobom rzeczywiście ubogim, które ze względu na okoliczności życiowe pozbawione są środków do życia (por. postanowienie NSA z dnia 18 marca 2011 r., sygn. akt I OZ 162/11 – Lex nr 786724) bądź osobom posiadającym dochody, które nie są w stanie pokryć wydatków związanych z najistotniejszymi potrzebami życiowym (por. postanowienie WSA w Lublinie z dnia 14 lipca 2010 r., sygn. akt I SA/Lu 152/10 – Lex nr 784353). W ocenie referendarza sądowego z żadną z wymienionych powyżej sytuacji nie mamy doczynienia w sprawie niniejszej. Strona skarżąca posiada stałe dochody w postaci emerytury zaś będący jej własnością dom zaspokaja jej potrzeby mieszkaniowe. Ponadto do strony skarżącej należy kawalerka oraz nieruchomość rolna. Już tylko z tych okoliczności wynika, że nie można strony skarżącej zaliczyć do osób rzeczywiście ubogich bądź takich, których środki finansowe nie są w stanie pokryć wydatków związanych z najistotniejszymi potrzebami życiowym. O ocenie tej decyduje także fakt posiadania przez stronę skarżącą oszczędności w kwocie [...] złotych. Powyższe okoliczności uniemożliwiają również przyjęcie, że poniesienie przez stronę skarżącą pełnych kosztów postępowania grozi uszczerbkiem w jej kosztach utrzymania koniecznego. Za oceną tą przemawia to, że strona skarżąca uiściła wpis sądowy od skargi o wznowienie postępowania w kwocie 250 złotych. Pozostał zaś koszty sądowe związane z niniejszą sprawą nie przekroczą wysokości tej kwoty. Z tych powodów referendarz sądowy przyjął, że strona skarżąca nie wykazała aby zasadnym było przyznanie jej prawa pomocy w zakresie całkowitym bądź częściowym. Wobec powyższego, referendarz sądowy działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. i art. 246 § 1 pkt 1 i 2 p.p.s.a. orzekł jak na wstępie postanowienia.