II SA/Lu 510/08

PostanowienieWSA w Lublinie2008-09-15

Skład orzekający: Sędzia NSA Jerzy Stelmasiak

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy postanowienie organu administracyjnego wydane w przedmiocie uznania za nieuzasadnione zażalenia na niezałatwienie w terminie wniosku o udzielenie bonifikaty w opłacie rocznej z tytułu użytkowania wieczystego nieruchomości gruntowej, na które nie przysługuje zażalenie, jest zaskarżalne do sądu administracyjnego?
Ratio decidendi
Postanowienie organu administracyjnego wydane w toku postępowania administracyjnego, dotyczące kwestii bezczynności organu, na które nie przysługuje zażalenie, nie jest postanowieniem kończącym postępowanie ani nie rozstrzyga sprawy co do istoty. W związku z tym, nie podlega ono zaskarżeniu do sądu administracyjnego na podstawie art. 3 § 2 pkt 2 i 3 PPSA, a skarga wniesiona na takie postanowienie podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna.
Stan faktyczny
A. B. złożył skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego, które uznało za nieuzasadnione zażalenie skarżącego na niezałatwienie w terminie wniosku o udzielenie bonifikaty w opłacie rocznej z tytułu użytkowania wieczystego nieruchomości gruntowej. Sąd administracyjny rozpoznał sprawę na posiedzeniu niejawnym.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jerzy Stelmasiak po rozpoznaniu w dniu 15 września 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. B. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [..]. nr [..] w przedmiocie uznania za nieuzasadnione zażalenia na niezałatwienie w terminie wniosku o udzielenie bonifikaty w opłacie rocznej z tytułu użytkowania wieczystego nieruchomości gruntowej p o s t a n a w i a odrzucić skargę. W dniu 2 lipca 2008 r. A. B. złożył skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego [..] z dnia [..]. nr [..], wydane na podstawie art. 37 § 2 k.p.a., w przedmiocie uznania za nieuzasadnione zażalenia na niezałatwienie w terminie wniosku o udzielenie bonifikaty w opłacie rocznej z tytułu użytkowania wieczystego nieruchomości gruntowej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 3 § 2 pkt 2 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwana dalej p.p.s.a.), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. Organ administracyjny właściwy do rozpoznania zażalenia wniesionego na podstawie art. 37 § 1 k.p.a. wydaje w celu jego załatwienia postanowienie, o jakim mowa w art. 123 k.p.a. Jest to postanowienie zaliczane do grupy wydawanych w toku postępowania administracyjnego dotyczące poszczególnych kwestii - jak w tym przypadku bezczynności organu - wynikających w toku tego postępowania, lecz nie rozstrzygające o istocie sprawy. Nie jest to też postanowienie kończące postępowanie, a także nie przysługuje od niego zażalenie. Na tego rodzaju postanowienia nie przysługuje, wbrew błędnemu pouczeniu zawartemu w treści zaskarżonego postanowienia, skarga do sądu administracyjnego (postanowienie NSA z dnia 17 stycznia 2006 r., I OSK 306/05, LEX nr 196463). W związku z powyższym skarga A. B., jako niedopuszczalna, podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Mając na uwadze powyższe, Sąd orzekł jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło