II SA/Lu 511/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Krystyna Sidor, Sędziowie Sędzia WSA Joanna Cylc-Malec (sprawozdawca), Sędzia NSA Grażyna Pawlos-Janusz, Protokolant Asystent sędziego Łucja Krasińska, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 20 listopada 2009r. sprawy ze skargi M. B. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji dotyczącej dodatku do zasiłku rodzinnego oddala skargę. Postanowieniem z dnia [...] czerwca 2009 r. znak [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze po rozpatrzeniu wniosku M.. B. o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej postanowieniem Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] kwietnia 2009 r. znak: [...] odmawiającym przywrócenia terminu do złożenia odwołania od decyzji wydanej z upoważnienia Burmistrza Ł. przez Kierownika Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w Ł. z dnia 15 października 2008 r. znak: [...] w przedmiocie: 1/ uznania, że dodatek do zasiłku rodzinnego z tytułu opieki nad dzieckiem w okresie korzystania z urlopu wychowawczego przyznany decyzją z dnia 2 października 2004 r. znak: 0001570/ZR/10/2006 i pobrany w okresie od 1 września 2004 r. do 8 września 2006 r. w kwocie 134,90 zł jest świadczeniem nienależnie pobranym; 2/ nałożenia na M. B. obowiązku zwrotu nienależnie pobranego świadczenia - dodatku do zasiłku rodzinnego z tytułu opieki nad dzieckiem w okresie korzystania z urlopu wychowawczego, pobranego w okresie od 1 września 2006 r. do 8 września 2006 r. w kwocie 134,90 zł wraz ustawowymi odsetkami naliczonymi na dzień wydania decyzji w kwocie 37,15 do kasy Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w Łęcznej w terminie do dnia 31 grudnia 2008 r. na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 59 § 1 , art. 58 § 2, art. 144 i art. 127 § 1 kpa – postanowiło utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie. W uzasadnieniu postanowienia Kolegium wskazało, że postanowieniem z dnia 29 grudnia 2008 r. znak: SKO.0073/2940/OS/08 stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania od kwestionowanej decyzji, przez co uzyskała ona przymiot decyzji ostatecznej. Postanowienie to doręczono M. B. w dniu 21 stycznia 2009 r. Kolegium stwierdziło, że prośba skarżącej o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania (która wpłynęła do organu pierwszej instancji w dniu 20 lutego 2009 r.) nie zasługuje na uwzględnienie z przyczyn formalnych. Była to bowiem reakcja na postanowienie Kolegium stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania i została wniesiona po rozpatrzeniu odwołania przez Kolegium. Organ orzekający w niniejszej sprawie powołał treść art. 58 § 1 i 2, art. 59 § 1, art. 144 i art. 127 § 3 kpa. Po dokonaniu analizy powyższych przepisów, Kolegium uznało, że bezskuteczne jest wniesienie prośby o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania po uprzednim wniesieniu odwołania, a tym bardziej po rozpatrzeniu odwołania. Ponadto wniesienie prośby o przywrócenie terminu nastąpiło z uchybieniem siedmiodniowego terminu do jej wniesienia, o którym mowa w art. 58 § 2 kpa. Skoro bowiem M. B. wniosła odwołanie w dniu 19 listopada 2008 r., to również w tym dniu winna złożyć prośbę o przywrócenie terminu do jego złożenia, czego nie uczyniła. Złożenie natomiast takiej prośby w dniu 20 lutego 2009 r. pozostaje w sprzeczności z art. 58 § 2 kpa wyznaczającym siedmiodniowy termin do złożenia takiej prośby. W ocenie organu przyjęcie, że po stronie skarżącej do dnia 20 lutego 2009 r. istniały obiektywne przeszkody do złożenia prośby o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, gdy takie odwołanie złożyła w dniu 19 listopada 2008 r. byłoby nadużyciem, nawet w sytuacji dołączonych do wniosku dokumentów medycznych. W skardze na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego, M. B. wnosi o uchylenie zaskarżonego postanowienia. W uzasadnieniu skargi skarżąca podnosi, iż odwołanie od decyzji Kierownika Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w Ł. wniosła jeden dzień po ustawowym terminie. Fakt przekroczenia terminu spowodowany był przemęczeniem "cała tą sytuacją związaną z oskarżeniem za nienależnie pobrane świadczenia rodzinne". Ponadto, skarżąca podkreśla, iż oprócz pracy zawodowej, musi zajmować się ciężko chorym dzieckiem. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wnosi o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne kontrolują jedynie legalność zaskarżonych decyzji, a więc prawidłowość zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafność ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. Nr 153, poz. 1270). W przedmiotowej sprawie Sąd w całości podziela stanowisko przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Kwestia przywrócenia terminu uregulowana została w art. 58 § 1 i 2 kpa. Z przepisu tego wynika, że warunkiem przywrócenia terminu do dokonania czynności, dla której termin był określony, jest uprawdopodobnienie, że uchybienie terminu nastąpiło bez winy osoby zainteresowanej, wniesienie prośby o przywrócenie terminu w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia oraz jednoczesne dopełnienie czynności, dla której określony był termin. Przesłanki te muszą być spełnione łącznie. W orzecznictwie sądowo-administracyjnym przyjmuje się, iż o braku winy zainteresowanego podmiotu w zachowaniu terminu można mówić jedynie wówczas, gdy zainteresowany podmiot działał z najwyższą starannością, jednakże dopełnienie czynności stało się niemożliwe z powodu trudnej do przezwyciężenia przeszkody, niezależnej od osoby zainteresowanej (por. wyrok NSA z dni 8 lipca 1998 r. , I SA/Lu 727/97, wyrok NSA z dnia 2 lutego 2000 r., SA/Sz 2125/98). Dopuszczenie się przez osobę zainteresowaną nawet najmniejszego niedbalstwa wyklucza zatem możliwość przywrócenia terminu (por. wyrok NSA z dnia 30 grudnia 1998 r., III SA/1259/98, wyrok NSA dnia 13 październik a1999 r., III SA 1436/89), dlatego np. wykonywanie pracy w czasie choroby wyklucza możliwość uznania, że wobec dolegliwości chorobowych strona nie mogła w tym okresie dokonać czynności procesowej – wnieść odwołania od decyzji (por. wyrok SNA z dnia 14 maja 1999 r., I SA/Gd 74/99). Przeszkodą usprawiedliwiającą uchybienie terminowi może więc być tylko okoliczność uniemożliwiająca, a nie tylko utrudniająca dokonanie czynności procesowej w terminie. Odnosząc powyższe uwagi do niniejszej sprawy, należy stwierdzić, że skarżąca nie uprawdopodobniła, że w terminie przewidzianym do wniesienia odwołania od decyzji wydanej z upoważnienia Burmistrza Ł. przez Kierownika Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w Ł. z dnia 15 października 2008 r. nie była w stanie złożyć odwołania, dlatego prawidłowo organ przyjął, że nie ma podstaw do przywrócenia jej terminu do dokonania tej czynności. Bezsporny w sprawie jest fakt, że skarżąca we wniosku o przywrócenie terminu powołuje się na fakt choroby swojego dziecka oraz matki w okresie od 3 listopada 2008 r. do chwili złożenia wniosku tj. do 20 lutego 2009 r., te okoliczności nie są jednak przeszkodą usprawiedliwiającą uchybienie terminu. Dodatkowo podkreślenia wymaga fakt, iż skarżąca złożyła wniosek o przywrócenie terminu już po doręczeniu jej postanowienia stwierdzającego uchybienie terminu do wniesienia odwołania od kwestionowanej decyzji. Nastąpiło to nawet po upływie miesiąca od daty doręczenia. Tak więc słusznie przyjęło Kolegium, iż nie została spełniona żadna z przesłanek wynikających z art. 58 § 1 i 2 kpa. Z tych względów prawidłowo organ odmówił uwzględnienia wniosku, a zatem skarga podlega oddaleniu na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270).