II SA/Lu 512/11

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Jarosław Harczuk po rozpoznaniu w dniu 13 września 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. F. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi J. F. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania administracyjnego w sprawie wybudowanego ogrodzenia działki p o s t a n a w i a I. przyznać J. F. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka; II. odmówić przyznania prawa pomocy w pozostałym zakresie. Strona skarżąca wezwana do wypełnienia urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy symbol PPF w zakreślonym terminie (data stempla pocztowego) wniosła wypełniony i podpisany druk PPF żądając przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata. Strona skarżąca wezwana do nadesłania oświadczenia wskazującego wysokość stałych miesięcznych kosztów utrzymania koniecznego nie nadesłała żądanego oświadczenia. Strona skarżąca nadesłała potwierdzenie wypłaty swojej emerytury oraz pismo z dnia 5 września 2011 r., w którym w zakresie informacji dotyczących jej stanu majątkowego odsyła do sprawy o sygn. akt II SA/Lu 312/11. Referendarz sądowy stwierdził, że: Na wstępie wyjaśnić należy, że mimo tego, iż w rubryce nr 4 druku PPF strona skarżąca zaznaczyła, że wnosi jedynie o ustanowienie adwokata to ze względu na to, iż w dalszej części wniosku oświadczyła, że nie ma możliwości poniesienia kosztów postępowania referendarz sądowy potraktował wniosek strony skarżącej, jako wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Stosownie do art. 246 § 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej "p.p.s.a.", przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania zaś w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Na podstawie oświadczenia strony skarżącej, nadesłanego przez nią odcinka wypłaty emerytury oraz w oparciu o informacje dotyczące wysokości dochodów gospodarstwa domowego strony skarżącej znane referendarzowi sądowemu z urzędu w związku z rozpoznaniem w sprawie o sygn. akt II SA/Lu 312/11 wniosku strony skarżącej o przyznanie prawa pomocy referendarz sądowy ustalił, że strona skarżąca prowadzi wspólne gospodarstwo domowe wraz z żoną oraz dwiema pracującymi córkami. Dochód gospodarstwa domowego strony skarżącej tworzy jej emerytura w kwocie [...] złotych brutto – [...] złotych netto oraz wynagrodzenia za pracę córek w kwocie [...] złotych brutto – [...] złotych netto i [...] złotych brutto – [...] złotych netto. Łączny dochód gospodarstwa domowego strony skarżącej wynosi [...] złotych brutto – [...] złotych netto. Daje to miesięczny dochód na osobę w gospodarstwie domowym strony skarżącej w kwocie [...] złotych netto. Strona skarżąca jest właścicielem działki o powierzchni [...] m2, na której posadowiony jest budynek o powierzchni użytkowej [...] m2 oraz nieruchomości rolnej o powierzchni [...] ha. Strona skarżąca podkreśliła, że w związku z chorobą żony ponoszone są znaczne wydatki na zakup leków. Wysokości tych wydatków nie określiła ona jednak. W ocenie referendarza sądowego strona skarżąca nie wykazała, aby nie była w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów niniejszego postępowania. Zarówno ona jak i zamieszkujące z nią córki posiadają stałe dochody. Nie można więc strony skarżącej ani jej córek zaliczyć do osób ubogich, nie mających środków do życia a tym samym zasługujących na przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Strona skarżąca wykazała natomiast, że poniesienie przez nią kosztu ustanowienia adwokata spowoduje uszczerbek w kosztach utrzymania koniecznego dla niej i jej rodziny. Stawka minimalnego wynagrodzenia adwokata ustanowionego dla reprezentowania strony skarżącej w niniejszym postępowaniu wynosi 240 złotych netto (§ 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu – Dz.U. z 2002 r. Nr 163, poz. 1348 ze zm.) – 295,20 złotych brutto (§2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w zw. z art. 146a pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług - Dz.U. Nr 54, poz. 535 ze zm.). Porównanie wysokości tych kosztów do wysokości dochodu netto gospodarstwa domowego strony skarżącej przy uwzględnieniu, że służy on utrzymaniu czteroosobowej rodziny prowadzi do wniosku, iż bez uszczerbku w kosztach utrzymania koniecznego storna skarżąca nie jest w stanie ponieść kosztu ustanowienia adwokata. Uiszczenie wynagrodzenia adwokata w kwocie brutto spowodowałoby, że dochód netto przypadający na osobę w gospodarstwie domowym strony skarżącej wyniósłby [...] złotych. W ocenie referendarza sądowego kwota ta jest niewystarczająca na pokrycie miesięcznych kosztów utrzymania koniecznego. Wysokość dochodu gospodarstwa domowego strony skarżącej umożliwia natomiast poniesienie kosztów sądowych niniejszego postępowania bez wywołania uszczerbku w kosztach utrzymania koniecznego. Koszty te każdorazowo nie przekroczą bowiem kwoty 100 złotych (§ 2 ust. 1 pkt 1 i 7, § 3 w zw. z §2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2003 r., Nr 221, poz. 2193 ze zm.; § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych – DZ.U. z 2003 r. Nr 221, poz. 2192). Wobec powyższego, referendarz sądowy działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. i art. 246 § 1 pkt 1 i 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.