II SA/Lu 538/14

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Jarosław Harczuk po rozpoznaniu w dniu 4 września 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosków B. W. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego w sprawie ze skargi B. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie zwrotu nienależnie pobranych świadczeń p o s t a n a w i a I. przyznać B. W. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie radcy prawnego o wyznaczenie, którego zwrócić się do Rady Okręgowej Izby Radców Prawnych w L.; II. umorzyć postępowanie o przyznanie prawa pomocy w pozostałym zakresie. Skarżąca, w zakreślonym w wezwaniu terminie (data na prezentacie – k. 17), na urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy druk PPF wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Wniosek uzasadniła tym, że samodzielnie wychowuje [...] letnią córkę, z którą zamieszkuje w Irlandii, gdzie pracuje na [...] etatu. Otrzymuje również zasiłek na dziecko, który przyznany został jej do końca 2014 r. W kraju zamieszkuje druga córka skarżącej, którą wspiera finansowo. Skarżąca spłaca kredyt bankowy zaciągnięty na zakup mieszkania oraz zobowiązania powstałe w okresie prowadzonej przed wyjazdem dzielności gospodarczej. Do miesięcznych kosztów utrzymania koniecznego skarżąca zaliczyła wydatki na wynajęcie mieszkania – [...] euro, energia elektryczna – [...] euro, ogrzewanie – [...] euro, koszty szkoły córki – [...] euro, Internet i telewizja – [...] euro, paliwo do samochodu – [...] euro, telefon – [...] euro. Przy miesięcznych dochodach w wysokości [...] euro powyższe wydatki powodują, że skarżąca wraz z córką żyją bardzo skromnie. Na dziecko skarżąca otrzymuje zasiłek w kwocie [...] euro miesięcznie. Ze względu na zły stan zdrowia skarżąca wymaga leczenia jednak ze względu na wysokość dochodów nie stać ją na zakup leków. Skarżąca wezwano do nadesłania poświadczonej za zgodność z oryginałem kserokopii spłacanego kredytu bankowego wraz z harmonogramem jego spłaty oraz oświadczenia wyjaśniającego w jakiej wysokości są zobowiązania skarżącej związane z uprzednio prowadzoną działalności gospodarczą oraz jak je reguluje. Wezwanie przesłano na adres pełnomocnika skarżącej. Mimo dwukrotnego awizowania oraz pozostawienia o tym informacji w oddawczej skrzynce pocztowej pełnomocnik skarżącej nie odebrał wezwania. Na podstawie dokumentów źródłowych znajdujących się w aktach sprawy II SA/Lu 488/14 referendarz sądowy ustalił, że miesięczna rata kredytu za mieszkanie spłacanego przez skarżącą wynosi [...] złotych (k. 29 - 31), zadłużenie powstałe w związku z prowadzoną uprzednio działalnością gospodarczą wynosi [...] złotych i nie jest obecnie przez skarżącą spłacane ze względu na złą sytuację materialną (k. 27 i 28). W znajdującym się w aktach sprawy II SA/Lu 488/14 piśmie skarżącej z dnia 16 lipca 2014 r. (k. 28) oświadcza ona, że znajduje się w złej sytuacji zdrowotnej a osiągane przez nią dochody nie wystarczają na pokrycie wydatków związanych z podstawowymi potrzebami życiowymi jej oraz córki. Starszy referendarz sądowy stwierdził, że: Stosownie do art. 246 § 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2012 r. poz. 270, zwanej dalej "p.p.s.a.") przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania zaś w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że możliwości poniesienia jakichkolwiek kosztów postępowania nie mają osoby rzeczywiście ubogie, które ze względu na okoliczności życiowe pozbawione są środków do życia (por. postanowienie NSA z dnia 18 marca 2011 r., sygn. akt I OZ 162/11 – Lex nr 786724) bądź osoby posiadające dochody, które nie są w stanie pokryć wydatków związanych z najistotniejszymi potrzebami życiowym (por. postanowienie WSA w Lublinie z dnia 14 lipca 2010 r., sygn. akt I SA/Lu 152/10 – Lex nr 784353). Z drugą z wymienionych sytuacji mamy doczynienia w sprawie niniejszej. Dochody skarżącej są bowiem na tyle niskie, że nie są w stanie pokryć wydatków związanych z najistotniejszymi potrzebami życiowym. Ze względu jednak na to, że na mocy art. 239 pkt 1 lit. a) p.p.s.a. skarżąca jest w niniejszej sprawie zwolniona od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych jej żądanie w tym zakresie jest bezprzedmiotowe zaś postępowanie o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sadowych podlega umorzeniu na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Z tego powodu referendarz sądowy przyznał stronie skarżącej prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie radcy prawnego i umorzył postępowanie o przyznanie prawa pomocy w pozostałym zakresie. Wobec powyższego, referendarz sądowy działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. i art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. oraz art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. orzekł jak na wstępie postanowienia.