II SA/Lu 551/12
PostanowienieWSA w Lublinie2012-12-28
Skład orzekający: Jarosław Harczuk
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy adwokatowi wyznaczonemu z urzędu, który sporządził opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, przysługuje zwrot udokumentowanych wydatków, jeśli do wniosku o przyznanie kosztów nie dołączył poświadczonych kopii dokumentów potwierdzających te wydatki?Ratio decidendi
Adwokatowi wyznaczonemu z urzędu, który sporządził opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, przysługuje wynagrodzenie obliczone zgodnie z przepisami rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności adwokackie. Zwrot wydatków nie przysługuje, jeśli wnioskodawca nie udokumentował ich w sposób wymagany prawem, np. poprzez dołączenie niepoświadczonych kserokopii dokumentów.Stan faktyczny
Adwokat D. P., wyznaczony z urzędu dla skarżącej D. S., złożył wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Do wniosku dołączył niepoświadczoną kserokopię potwierdzenia nadania korespondencji na adres skarżącej i wniósł o zwrot wydatków. Referendarz sądowy rozpoznał wniosek, przyznając wynagrodzenie za opinię, ale odmawiając zwrotu wydatków z powodu braku odpowiedniego udokumentowania.Rozstrzygnięcie
Przyznano adwokatowi D. P. wynagrodzenie za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w kwocie 147,60 zł (w tym VAT), a odmówiono zwrotu wydatków.Pełny tekst orzeczenia
Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Jarosław Harczuk po rozpoznaniu w dniu 28 grudnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata D. P. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu w sprawie ze skargi D. S. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie usytuowania obiektu p o s t a n a w i a I. przyznać adwokatowi D. P. od Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie) wynagrodzenie za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w kwocie 147,60 (sto czterdzieści siedem 60/100) złotych, w tym tytułem należnego podatku od towarów i usług kwota 27,60 (dwadzieścia siedem 60/100) złotych; II. odmówić zwrotu wydatków.
Adwokat D. P. wyznaczony pełnomocnikiem z urzędu skarżącej w opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wniósł o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu. Wniosek powyższy zawiera oświadczenie z treści, którego wynika, że opłaty za udzieloną pomoc prawną nie zostały uiszczone w całości ani w części. Z wniosku wynika, że opinia została przesłana skarżącej. Do wniosku dołączono niepoświadczoną za zgodność z oryginałem kserokopię potwierdzenia nadania korespondencji na adres skarżącej.
Referendarz sądowy stwierdził, że:
Stosownie do unormowania art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., zwanej dalej "p.p.s.a.") wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy lub rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Aktem normatywnym określającym zasady przyznawania wynagrodzenia za czynności podejmowane przez adwokata jest rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. z 2002 r. Nr 163, poz. 1348 ze zm., zwane dalej "rozporządzeniem").
Stosownie do unormowania § 19 pkt 1 i 2 rozporządzenia koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3-5 oraz niezbędne, udokumentowane wydatki adwokata. Zgodnie z unormowaniem §18 ust. 1 pkt 2 lit. b) rozporządzenia stawka minimalna wynosi w postępowaniu przed sądem administracyjnym drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej - 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1 tego paragrafu, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji - 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł.
Biorąc pod uwagę przedmiot skargi, która zainicjowała niniejsze postępowanie, treść § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b) rozporządzenia zgodnie, z którym wynagrodzenie za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wynosi 50% stawki minimalnej określonej w §18 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia, jeżeli opinię tę sporządził adwokat, który prowadził sprawę przed sądem pierwszej instancji jak i to, że wnioskodawca prowadził niniejszą sprawę skarżącej w toku pierwszoinstancyjnego postępowania sądowoadministracyjnego oraz, iż to on w toku postępowania w drugiej instancji sporządził opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej stwierdzić należy, iż wynagrodzenie, które wnioskodawca powinien otrzymać za sporządzenie opinii wynosić będzie 50% stawki minimalnej określonej w § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia. Stawka minimalna, o której stanowi § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia wynosi 240 złotych. Tak, więc wynagrodzenie za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wynosić będzie 50% z kwoty 240 złotych powiększone stosowanie do unormowania § 2 ust. 3 rozporządzenia o stawkę należnego podatek od towarów i usług wynoszącą dla tej usługi 23% (art. 146a pkt. 1 w zw. z art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług – tekst jednolity: Dz.U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054). Wynagrodzenie to wynosić więc będzie łącznie z należnym podatkiem od towarów i usług 147,60 złotych.
Nie podlegają zwrotowi wydatki. W myśl § 19 pkt 2 rozporządzenia zwrotowi podlegają jedynie udokumentowane wydatki. Niepoświadczona za zgodność z oryginałem kserokopia nie stanowi dokumentu (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 16 czerwca 2000 r., sygn. akt IV CKN 59/00 – Lex nr 533122; wyrok Sądu Najwyższego z dnia 14 lutego 2007 r., sygn. akt II CSK 401/06 – Lex nr 453727 czy wyrok NSA z dnia 9 września 2008 r., sygn. akt I OSK 1255/07 – Lex nr 498383). Zatem nie można przyjąć aby nadsyłając niepoświadczoną za zgodność z oryginałem kserokopię potwierdzenia nadania wnioskodawca udokumentował fakt poniesienia wydatków oraz ich wysokość.
Mając na względzie powyższe, działając na podstawie art. 250 i art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a. oraz § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b) rozporządzenia należało orzec jak w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 15.07.2026. · Źródło