II SA/Lu 56/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Witold Falczyński po rozpoznaniu w dniu 4 kwietnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie niedopuszczalności odwołania od decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia - w zakresie wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia p o s t a n a w i a odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia. Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem z dnia [...] r. nr [...], na podstawie art. 134 Kodeksu postępowania administracyjnego, stwierdziło niedopuszczalność odwołania J. S. od decyzji Burmistrza Miasta z dnia [...] r. nr [...], ustalającej na wniosek R. Sz. i J. S. środowiskowe uwarunkowania dla przedsięwzięcia pn. "Budowa stacji paliw płynnych w [...] przy ul. [...] róg ul. [...] na działce nr [...]". J. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na ww. postanowienie organu odwoławczego. W skardze, obok zarzutów kwestionujących legalność zaskarżonego postanowienia, skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie jego wykonania w całości, z uwagi – jak wskazał – na okoliczność, iż zachodzi poważne niebezpieczeństwo wyrządzenia szkody znacznych rozmiarów i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przedmiotowy wniosek skarżący skierował w pierwszej kolejności do Samorządowego Kolegium Odwoławczego na podstawie art. 61 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm. – dalej jako "p.p.s.a."), a w razie nieuwzględnienia tego wniosku przez organ - do Sądu na zasadzie § 3 powołanego przepisu. Przed przekazaniem Sądowi skargi J. S. wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy, Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem z dnia [...] r. nr [...] odmówiło wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia (k. 277-278 akt adm.). Wobec orzeczonej przez organ odmowy aktualnym pozostało rozpoznanie wniosku skarżącego przez Sąd. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia nie jest zasadny. Zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Jak podkreśla się w literaturze, przedmiotem udzielenia tego typu ochrony tymczasowej mogą być jedynie takie akty lub czynności, które bezpośrednio nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania, a co za tym idzie, nie każdy wymaga wykonania (por. J. P. Tarno: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi- komentarz, LexisNexis, W-wa 2004, str. 122). W niniejszej sprawie żądaniem wstrzymania wykonania zostało objęte ostateczne postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego stwierdzające niedopuszczalność odwołania od decyzji Burmistrza Miasta w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań dla przedsięwzięcia. Postanowienie o stwierdzeniu niedopuszczalności odwołania nie wywołuje natomiast skutków materialnych, lecz jest wyłącznie postanowieniem formalnym, gdyż stwierdzając niedopuszczalność środka zaskarżenia (odwołania) zamyka drogę do merytorycznego rozpoznania tego środka. Wstrzymanie wykonania takiego postanowienia mogłoby spowodować jedynie wstrzymanie skutków procesowych takiego postanowienia, które polegałyby na tym, że postanowienie to utraciłoby cechę ostateczności. Ten zaś skutek wstrzymania wykonania postanowienia w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania nie pociąga za sobą ani niebezpieczeństwa wyrządzenia szkody, ani spowodowania następstw trudnych do odwrócenia (por. postanowienia NSA: z dnia 5 stycznia 2016 r. sygn. akt II OZ 1341/15 i z dnia 28 kwietnia 2016 r. sygn. akt II GZ 400/16; postanowienie WSA w Warszawie z dnia 15 grudnia 2015 r. sygn. akt VI SA/Wa 1779/15 – dostępne w CBOSA). W związku z powyższym stwierdzić należy, że zaskarżone postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego jest rozstrzygnięciem niewymagającym, a wręcz nienadającym się do wykonania, albowiem nie wymaga czynności podmiotów uprawnionych oraz nie wywołuje skutków materialnych. Wobec braku możliwości przypisania zaskarżonemu postanowieniu cech wykonalności, nie może zaś zostać uwzględniony wniosek o wstrzymanie wykonania tego aktu. Z tych względów i na podstawie art. 61 § 3 w zw. z § 5 p.p.s.a. orzeczono, jak w sentencji postanowienia.