II SA/Lu 566/11

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Jarosław Harczuk po rozpoznaniu w dniu 22 listopada 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi M. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie świadczenia pielęgnacyjnego p o s t a n a w i a przyznać M. S. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata, o wyznaczenie którego zwrócić się do Okręgowej Rady Adwokackiej. Strona skarżąca na urzędowym formularza wniosku o przyznanie prawa pomoc symbol PPF wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata. Referendarz sądowy stwierdził, że: Stosownie do art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej "p.p.s.a.", przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Na podstawie oświadczenia zawartego na druku PPF referendarz sądowy ustalił, że strona skarżąca prowadzi wspólne gospodarstwo domowe wraz z mężem oraz dwoma niepełnoletnimi córkami, z którymi zamieszkuje w domu o powierzchni [...] m2. Strona skarżąca jest współwłaścicielką gospodarstwa rolnego o powierzchni [...] ha fizycznych – [...] ha przeliczeniowych (k. 12 akt adm.). Ze skargi wynik, że ze względu na ciężką sytuację zdrowotną męża wiążącą się z koniecznością zapewnienia mu opieki oraz koniecznością opiekowania się dziećmi strona skarżąca przekazała [...] ha z gospodarstwa rolnego za rentę. Na dochód gospodarstwa domowego strony skarżącej składa się kwota za dzierżawę – [...] złotych oraz renta męża – [...] złotych. Łączny miesięczny dochód gospodarstwa domowego strony skarżącej wynosi [...] złotych brutto. Na miesięczne koszty utrzymania koniecznego gospodarstwa domowego strony skarżącej składają się wydatki na gaz – [...] złotych, wodę – [...] złotych, leki dla męża – [...] złotych, na dzieci – [...] złotych oraz na zakup żywności – [...] złotych. Za energię elektryczną strona skarżąca kwartalnie płaci [...] złotych – [...] złotych na miesiąc. Łączny miesięczny koszt utrzymania koniecznego strony skarżącej wynosi [...] złotych. W ocenie referendarza sądowego strona skarżąca wykazała, że bez wywołania uszczerbku w kosztach utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny nie jest w stanie ponieść minimalnych kosztów ustanowienia adwokata. Na obecnym etapie niniejszego postępowania ustanowienie adwokata wiązać się będzie ze sporządzeniem skargi kasacyjnej bądź opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Stawka minimalnego wynagrodzenia adwokata za te czynności wynosi 180 złotych netto (§ 18 ust. 1 pkt 2 lit. b) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu – Dz.U. z 2002 r. Nr 163, poz. 1348 ze zm.) – 221,40 złotych brutto (§2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w zw. z art. 146a pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług - Dz.U. Nr 54, poz. 535 ze zm.). Porównanie wysokości minimalnego wynagrodzenia adwokata do wysokości dochodu brutto gospodarstwa domowego strony skarżącej, przy uwzględnieniu wykazanych przez nią stałych miesięcznych kosztów utrzymania koniecznego, prowadzi do wniosku, że strona skarżąca może ponieść koszty ustanowienia adwokata jedynie przeznaczając na ten cel środki służące pokryciu wydatków związanych z kosztami utrzymania koniecznego. Dlatego referendarz sądowy przyjął, że poniesienie kosztów ustanowienia adwokata spowoduje uszczerbek w kosztach utrzymania koniecznego dla strony skarżącej i jej rodziny. Wobec powyższego, referendarz sądowy działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. i art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.