II SA/Lu 569/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Maria Wieczorek-Zalewska (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia WSA Joanna Cylc-Malec, Sędzia NSA Grażyna Pawlos-Janusz, Protokolant Starszy sekretarz sądowy Beata Basak, po rozpoznaniu w dniu 9 lutego 2012 r. na rozprawie sprawy ze skargi Zakładu Mleczarskiego [...]. w Ł. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia w zakresie wniosku o dopuszczenie w sprawie organizacji społecznej. p o s t a n a w i a odmówić dopuszczenia do udziału w sprawie Społecznego [...] przeciwko budowie bioelektrowni o mocy elektrycznej 0,844 MW i mocy cieplnej 0,928 MW na działkach ewidencyjnych nr 221 i 597/1 o łącznej powierzchni 1,77 ha zlokalizowanych w m. Ł. Kwestię udziału organizacji społecznej w postępowaniu w sprawie sądowoadministracyjnej w charakterze uczestnika reguluje art. 33 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.), zgodnie z którym udział w tym postępowaniu może zgłosić organizacja społeczna, o której mowa w art. 25 § 4, w sprawach innych osób, jeżeli sprawa dotyczy zakresu jej statutowej działalności. Organizacje społeczne, o których mowa w art. 25 § 4 p.p.s.a., to organizacje mające zdolność sądową, choćby nie posiadały osobowości prawnej. Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy, należy wskazać, iż S. K. P. przeciwko budowie bioelektrowni o mocy elektrycznej 0,844 MW i mocy cieplnej 0,928 MW na działkach ewidencyjnych nr [...] i [...] o łącznej powierzchni 1,77 ha zlokalizowanych w miejscowości Ł., który złożył wniosek o dopuszczenie do udziału w postępowaniu sądowoadministracyjnym, jest stowarzyszeniem zwykłym, utworzonym w oparciu o przepisy art. 40 – 43 ustawy z dnia 7 kwietnia 1989 r. – Prawo o stowarzyszeniach (tekst jedn. Dz. U. z 2001 r. Nr 79, poz. 855 ze zm.). W myśl art. 40 ust. 2 i 3 Prawa o stowarzyszeniach, osoby w liczbie co najmniej trzech, pragnące założyć stowarzyszenie zwykłe, uchwalają regulamin działalności, określając w szczególności jego nazwę, cel, teren i środki działania, siedzibę oraz przedstawiciela reprezentującego stowarzyszenie (ust. 2). O utworzeniu stowarzyszenia zwykłego jego założyciele informują na piśmie właściwy, ze względu na przyszłą siedzibę stowarzyszenia, organ nadzorujący, podając dane, o których mowa w ust. 2 (ust. 3). Również stowarzyszenia zwykłe objęte są konstytucyjnymi i ustawowymi ograniczeniami dotyczącymi działalności stowarzyszeń. Z tego punktu widzenia stowarzyszenia zwykłe są równorzędną formą realizacji przez obywateli wolności zrzeszania się, istniejącej w granicach prawa. Jest to forma jedynie prostsza, łatwiejsza do założenia, ale nie "łatwiejsza" do omijania granic zrzeszania się. Do stowarzyszeń zwykłych odnosi się w całej rozciągłości rozdział 1 Prawa o stowarzyszeniach, a więc przepisy dotyczące zdolności należenia do stowarzyszeń, ich wewnętrznej struktury i nadzoru (P. Sarnecki, Prawo o stowarzyszeniach. Komentarz do art. 40, Lex). Prostsza forma stowarzyszeń zwykłych w porównaniu z rejestrowymi wyraża się m. in. w zastąpieniu wniosku do sądu o rejestrację stowarzyszenia w KRS wnioskiem do organu nadzorującego, którym co do zasady jest starosta właściwy ze względu na siedzibę stowarzyszenia, informującym o utworzeniu stowarzyszenia zwykłego. W niniejszej sprawie jedynym dokumentem, jaki został dołączony przez profesjonalnego pełnomocnika reprezentującego społeczny komitet protestacyjny do wniosku o dopuszczenie tego stowarzyszenia do udziału w postępowaniu sądowym w charakterze uczestnika, jest regulamin stowarzyszenia. Z dokumentu tego nie wynika zarówno, czy osoby, które założyły stowarzyszenie i są jego członkami, są zdolne do przynależności do stowarzyszenia w rozumieniu art. 3 Prawa o stowarzyszeniach, jak i to, czy założyciele stowarzyszenia poinformowali o jego utworzeniu organ nadzorujący właściwy ze względu na przyszłą siedzibę stowarzyszenia, do czego obliguje powołany wyżej art. 40 ust. 3 Prawa o stowarzyszeniach. Wobec powyższego, mimo, iż przedmiot niniejszej sprawy dotyczy określonego w regulaminie zakresu działalności stowarzyszenia, to wobec nieprzedstawienia przez profesjonalnego pełnomocnika stowarzyszenia dokumentów potwierdzających zdolność tej organizacji społecznej do udziału w postępowaniu sądowoadministracyjnym w rozumieniu art. 25 § 4 p.p.s.a., należało S. K. P. przeciwko budowie bioelektrowni o mocy elektrycznej 0,844 MW i mocy cieplnej 0,928 MW na działkach ewidencyjnych nr [...] i [...] o łącznej powierzchni 1,77 ha zlokalizowanych w miejscowości Ł. odmówić dopuszczenia do udziału w niniejszym postępowaniu w oparciu o treść art. 33 § 2 w zw. z art. 25 § 4 p.p.s.a. Mając na uwadze powyższe, Sąd orzekł, jak w sentencji.