II SA/Lu 57/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia NSA Grażyna Pawlos-Janusz Sędziowie Sędzia WSA Grzegorz Grymuza (sprawozdawca) Asesor sądowy Jerzy Parchomiuk Protokolant Referent stażysta Natalia Kopiś po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 30 maja 2019 r. sprawy ze skargi C. C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] grudnia 2018 r. nr [...] w przedmiocie opłaty melioracyjnej. uchyla zaskarżoną decyzję oraz decyzję Starosty [...] z dnia [...] października 2018 r. nr [...] Zaskarżoną do Sądu decyzją z dnia [...] grudnia 2018 r., nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze na podstawie art. 138 § 2 pkt 1 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r. poz. 1257 ze zm.), po rozpatrzeniu odwołania C. C., utrzymało w mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...] października 2018 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia C. C. świadczenia pieniężnego w kwocie [...]zł z tytułu odnoszonych w 2013 r. korzyści z urządzeń melioracji wodnych zlokalizowanych w obrębie działek położonych w miejscowościach R. i R. F.. Zaskarżone rozstrzygnięcie zostało wydane w oparciu o następujący stan faktyczny i prawny: Prawomocnym wyrokiem z dnia 23 czerwca 2015 r., sygn. akt II SA/Lu 981/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie uchylił decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] sierpnia 2014 r. nr [...] oraz poprzedzającą ją decyzję Starosty [...] z dnia [...] grudnia 2013 r. nr [...] W uzasadnieniu rozstrzygnięcia Sąd wskazał, że zastrzeżenia w sprawie budzi brak wyjaśnienia przez organy administracji sposobu własnego wyliczenia kosztów za prace już wykonane z tytułu odnoszonych w 2013 r. korzyści z urządzeń melioracji modnych. Sąd zauważył, że jedynie ze skargi można by wnosić, iż chodzi tu o koszty związane bezpośrednio z wykonanymi robotami wykazanymi w złożonych wykazach. Sąd wskazał, że ustalenie przedmiotowego świadczenia powinno uwzględniać jedynie koszty ściśle związane z wykonywaniem przez Konserwacyjną Spółkę Wodną w S. jej zadań statutowych. Nie można bowiem ustalonych stawek przenosić automatycznie na wysokość świadczenia, za czym przemawia konieczność ustalenia jego wysokości i rodzaju w drodze decyzji administracyjnej. W związku z powyższym Sąd wyjaśnił, że przy ponownym rozpoznawaniu sprawy należy ustalić jakie są bezpośrednie koszty poniesione przez spółkę na 1 ha zmeliorowanego gruntu w danej miejscowości, a następnie koniecznym będzie odniesienie tych kosztów do powierzchni działek skarżącego C. C., na które korzystnie oddziałują urządzenia melioracji wodnych, których utrzymaniem, eksploatacją i konserwacją zajmuje się spółka. Na powyższy wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę kasacyjną wniosło Samorządowe Kolegium Odwoławcze. Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 6 czerwca 2017 r., sygn. akt II OSK 2674/15 podzielił w całości stanowisko przyjęte przez sąd I instancji i oddalił skargę kasacyjną Kolegium z uwagi na brak uzasadnionych podstaw. Rozpoznając ponownie sprawę Starosta [...] decyzją z dnia [...] października 2018 r., nr [...] orzekł o ustaleniu C. C. na rzecz Konserwacyjnej Spółki Wodnej w S. świadczenia pieniężnego w łącznej kwocie [...]zł. z tytułu odnoszonych w 2013 r. korzyści z urządzeń melioracji wodnych spółki, które są położone w gminie S. na działkach nr: 914 (udział [...]), [...] (udział [...]), [...] (udział [...]), [...] (udział [...]), [...] (udział [...]),[...] (udział [...]), [...] (udział [...]), [...] ( udział [...]), [...] (udział1/3), [...] (udział [...]), 62 28 (udział [...]), [...] - obręb R., [...] (udział [...]), [...] (udział [...]), [...] (udział [...]) - obręb R. F.. W ramach ponownie prowadzonego postępowania wyjaśniającego organ I instancji pismem z dnia [...] sierpnia 2018 r. wezwał spółkę do przedłożenia informacji o realizacji budżetu i utrzymania urządzeń w 2013 r., uchwały zatwierdzającej sprawozdanie finansowe i rzeczowe z działalności spółki za rok 2013, protokołów z odbiorów końcowych robót konserwacyjnych urządzeń wodnych melioracji oraz pielęgnacji łąk i pastwisk od dnia 1 stycznia do dnia 10 kwietnia 2013 r. oraz od dnia 25 października do dnia 31 grudnia 2013 r., zestawienia wykonywanych prac konserwacyjnych na terenie spółki, zestawienia wydatków spółki w 2013 r. przedstawiających m.in. ogółem i w rozbiciu na poszczególne miejscowości nakłady oraz koszty jakie poniosła spółka - pokrywające się z informacją o realizacji budżetu i utrzymywaniu urządzeń w 2013 r. W oparciu o wykaz działek, na które wywierają korzystny wpływ urządzenia melioracji wodnych szczegółowych sporządzony przez Wojewódzki Zarząd Melioracji i Urządzeń Wodnych w L. Oddział w B. P. organ I instancji ustalił, że grunty stanowiące własność i współwłasność C. C., który nie jest członkiem spółki, położone w miejscowości R. i R. F. wyposażone są w urządzenia melioracji wodnych szczegółowych w postaci rowów i drenowania, których funkcja polega na regulacji stosunków wodnych w celu polepszenia zdolności produkcyjnej gleby, ułatwienia jej uprawy oraz na ochronie użytków rolnych przed powodziami. Ponadto Starosta [...] w celu potwierdzenia niniejszego faktu uwzględnił również protokół z oględzin działek przeprowadzonych w dniu [...] października 2013 r., z którego jednoznacznie wynika, że urządzenia melioracyjne położone w miejscowości R. i R. F. są w dobrym stanie technicznym i funkcjonują we właściwy sposób. Z uzasadnienia decyzji wynika, że przy ustaleniu powierzchni działek organ I instancji uwzględnił zapisy wynikające z ewidencji gruntów a także z ewidencji wód, urządzeń wodnych oraz zmeliorowanych gruntów. Ustalając kwotę poniesionych przez spółkę wydatków na 1 ha zmeliorowanego gruntu w 2013 r. w poszczególnych miejscowościach organ uwzględnił wyłącznie wydatki faktycznie poniesione na konserwację, a więc bezpośrednie nakłady związane z konserwacją urządzeń wodnych, opierając się na protokołach odbioru prac konserwacyjnych w 2013 r., których kwotę nakładów poniesionych na konserwację oraz wydatków innych konserwacyjnych (zakup sprzętu, naprawy, paliwo), potwierdza uchwała Walnego Zgromadzenia Przedstawicieli Konserwacyjnej Spółki Wodnej w S. nr [...] z dnia [...] lutego 2014 r. Przy ustalaniu kwoty poniesionych przez spółkę kosztów na 1 ha zmeliorowanego gruntu organ pominął wydatki wymienione w dokumencie "Wydatki Konserwacyjnej Spółki Wodnej w S. w 2013 r." poniesione na utrzymanie służby technicznej w łącznej kwocie [...]zł. Na podstawie zebranego materiału dowodowego stanowiącego akta sprawy organ ustalił, że do dnia [...] grudnia 2013 r. spółka na utrzymanie urządzeń melioracji wodnych szczegółowych w miejscowości R. poniosła wydatki na kwotę [...]zł, zaś w miejscowości R. F. na kwotę [...]zł. Po rozpoznaniu odwołania C. C. Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] grudnia 2018 r., nr [...] utrzymało w mocy decyzję Starosty z dnia [...] października 2018 r., nr [...] Samorządowe Kolegium podzieliło stanowisko organu I instancji co do ziszczenia się podstaw merytorycznych i faktycznych do wydania decyzji w oparciu o art. 171 ustawy Prawo wodne. Samorządowe Kolegium zauważyło, że bezsporny jest fakt, iż grunty władane przez skarżącego położone w miejscowości R. i R. F. wyposażone są w urządzenia melioracji wodnych szczegółowych w postaci rowów i drenowania, których funkcja polega na regulacji stosunków wodnych w celu polepszenia zdolności produkcyjnej gleby, ułatwienia jej uprawy oraz na ochronie użytków rolnych przed powodziami. Tereny położone w R. to działki: nr [...] (grunt orny), która na powierzchni 0,13 ha zdrenowana jest działem nr 12a; działka nr [...] (grunt orny) na powierzchni 1,44 ha zdrenowana jest działem nr [...], a na powierzchni 0,15 ha odwodniona rowem [...]. Natomiast działka nr [...] to użytek zielony, której obszar zdefiniowany jest działem nr [...] uchodzącym do rowu nr [...] zaś działka nr [...] stanowi grunt rolny na powierzchni 0,35 ha odwodniona rowem nr [...]. Działki grunty rolne - nr [...] (na powierzchni 0,08 ha), nr [...] (na powierzchni 0,007 ha), nr [...] (na powierzchni 0,07 ha) i nr [...] (na powierzchni 0,07 ha) zdrenowane są w całości działem nr [...] połączonym ze studnią drenarską na działce nr [...] oraz oznaczoną symbolem 34a na działce nr [...]. Działem nr [...] zdrenowane zostały także grunty rolne działki nr [...] (na powierzchni 0,50 ha) i nr [...] (na powierzchni 0,49 ha). Kolejna działka nr [...] (grunt orny) zdrenowana jest na powierzchni 0,05 ha działem nr [...] uchodzącym do rowu nr [...] i nr [...]; działka nr [...] zdrenowana jest na powierzchni 0,25 ha działem nr [...] uchodzącym do rowu nr [...] zaś działki nr [...] i nr [...] (grunty orne) odpowiednio na powierzchni 0,39 ha i nr [...] ha zdrenowane są działem nr [...]. Znajdująca się we wsi R. F. działka nr [...] to grunty orne i łąki, która na powierzchni 0,72 ha zdrenowana jest działem nr [...], a na powierzchni 0,10 ha odwodniona rowem nr [...]. Działka nr [...] to grunt orny, który na powierzchni 0,06 ha położony jest w sferze oddziaływania działu nr [...] oraz na powierzchni 0,47 ha w obszarze rowu nr [...]. Z uwagi na to, że rów ten położony jest poza obszarem działania spółki powierzchnia meliorowania tym urządzeniem została wyłączona z naliczenia przedmiotowego świadczenia. Kolegium podkreśliło, że powyższy stan potwierdza dowód z oględzin przedmiotowych działek przeprowadzonych przez organ I instancji w dniu [...] października 2013 r. Dodatkowo fakt, że strona odnosi korzyści z istniejących urządzeń melioracyjnych potwierdził wykaz pozostających w ich władaniu działek, sporządzony przez Wojewódzki Urząd Melioracji i Urządzeń Wodnych w L. Oddział w B. P. według stanu na dzień [...] października 2013 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze wskazało, że organ I instancji ustalił jakie koszty Spółka poniosła w 2013 r. Na konserwację, funkcjonowanie urządzeń melioracji wodnych we wsi R. i R. F. uwzględniając tylko wydatki faktycznie poniesione na konserwację, a więc bezpośrednie nakłady związane z konserwacją urządzeń wodnych, opierając się na protokołach odbioru prac konserwacyjnych w 2013r. oznaczonych nr [...] z dnia [...] czerwca 2013r., nr [...] z dnia [...] lipca 2013r., nr [...] z dnia [...] września 2013r., nr [...] z dnia [...] października 2013r., nr [...] z dnia [...] grudnia 2013r. na podstawie uchwały Walnego Zgromadzenia Przedstawicieli Konserwacyjnej Spółki Wodnej w S. nr [...] z dnia [...] lutego 2014r., którym rozpatrzyło i zatwierdziło finansowe oraz rzeczowe sprawozdanie z działalności spółki a 2013r., z której wynika, że ogólne koszty bezpośredniej konserwacji w 2013r. wyniosły [...] zł. Kolegium uznało za niezasadny zarzut skarżącego co do nieprawidłowego funkcjonowania urządzeń melioracyjnych w postaci rowów i drenowań gdyż argumenty wysuwane przez skarżącego nie znajdują uzasadnienia w zgromadzonym w aktach sprawy materiale. Kolegium podzieliło w całości zastosowaną przez organ I instancji metodę ustalenia wysokości świadczenia pieniężnego na rzecz spółki i uznało ją za prawidłową. W szczegółowym uzasadnieniu Kolegium wskazało, iż ze struktury prac konserwacyjnych oraz poniesionych w tym zakresie kosztów w 2013r. na obszarze działania spółki wymienionych w protokołach nr [...], nr [...], nr [...], nr [...] i nr [...] jak również ze sporządzonych zestawień wynika, że na terenie wsi R. wykonano prace polegające na ręcznym odkrzaczeniu rowów, przeglądzie studzienek drenarskich, usuwaniu zatorów na rowach, oczyszczeniu wylotów drenarskich, chemicznym oprysku krzaków i trzciny, ręcznym obkaszaniu i dokaszaniu skarp rowów oraz dna rowów, mechanicznym obkaszaniu skarp rowów, wygrabianiu skarp rowów po mechanicznym odmulaniu, ręcznym ścinaniu krzaków, a ich wartość to kwota [...]zł. Na terenie wsi R. F. wykonano zaś prace polegające na ręcznym odkrzaczaniu rowów, odmulaniu dna rowów, plantunku urobku po mechanicznym odmulaniu, mechanicznym odmulaniu, mechanicznym odmulaniu dna rowów oraz remoncie o odmulaniu studzienek drenarskich, a ich wartość to kwota [...]zł. W ramach wydatków poniesionych na konserwację organ I instancji uwzględnił wartość powyższych prac oraz inne wydatki konserwacyjne obejmujące zakup sprzętu, paliw oraz napraw sprzętu i części do niego w łącznej kwocie [...]zł zaś na rzecz wsi R. F. wydatki w kwocie [...]zł. Wydatki na konserwację ustalone w odniesieniu do wsi R. to kwota [...]zł i przez tę kwotę podzielono powierzchnię działek, na które korzystnie oddziałują urządzenia melioracji wodnych szczegółowych w tej miejscowości (powierzchnia 965,76ha), a tym samym ustalono koszt 1 ha zmeliorowanego gruntu we wsi R. ([...] zł : [...] ha = [...] zł). Następnie wynik ten, stanowiący wysokość świadczenia pieniężnego na rzecz spółki w tej miejscowości z 1 ha, czyli kwotę [...] zł. pomnożono przez tę powierzchnię gruntów strony, na które urządzenia melioracji wodnych oddziałują czyli powierzchnię [...] ha. Z uwagi na wykonane na gruntach skarżącego opisane wyżej prace konserwacyjne we wsi R. została on obciążony świadczeniem pieniężnym na rzecz spółki w kwocie [...]zł ([...] ha). Z opracowanego schematu wyliczeń Kolegium wywiodło wniosek, że ustalając kwotę świadczenia wielkość wskazanych wyżej wydatków poniesionych przez spółkę we wsi R. F. czyli kwotę [...]zł podzielono przez powierzchnię działek, na które korzystnie oddziałują urządzenia melioracji wodnych szczegółowych w tej miejscowości (powierzchnia [...] ha) a tym samym ustalono koszt 1 ha zmeliorowanego gruntu we wsi R. F. ([...] ha = [...] zł.). Następnie wynik ten czyli kwotę [...]zł pomnożono przez tę powierzchnię gruntów strony, na które urządzenia melioracji wodnych oddziałują, czyli powierzchnię [...] ha. Z uwagi na powyższe skarżący został obciążony świadczeniem pieniężnym za rzecz spółki w kwocie [...]zł ([...] zł + [...] zł). Powyższe ustalenia organu pierwszej instancji Samorządowe Kolegium Odwoławcze uznało za prawidłowe i przyjęło jako własne. Kolegium podkreśliło również, że przy naliczeniu świadczenia pieniężnego skarżącemu organ I instancji nie uwzględnił wydatków spółki poniesionych na utrzymanie służby technicznej w łącznej kwocie [...]zł. obejmujących m.in. wynagrodzenia, a także wydatków administracyjnych, w kwocie [...]zł. Kolegium zwróciło uwagę, że zarzuty i wnioski skarżącego dotyczące nieprawidłowości działania spółki nie były przedmiotem niniejszego postępowania, a ewentualne nieprawidłowości w tym zakresie powinny być stwierdzone przez starostę, który sprawuje nadzór i kontrolę nad działalnością spółek wodnych. Kolegium podkreśliło również, iż bezspornym jest fakt nieponoszenia przez skarżącego składek na rzecz spółki, jednak w świetle art. 171 ustawy Prawo wodne zobowiązany on jest do ponoszenia na jej rzecz świadczeń, które mają rekompensować koszty jakie spółka ponosiła z tytułu prac mających na celu utrzymanie urządzeń wodnych w należytym stanie. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] grudnia 2018 r., nr [...] C. C. (dalej także jako "skarżący") wyraził swoje niezadowolenie z podjętej decyzji. Zarzuty i wnioski skarżącego sprowadziły się do oceny funkcjonowania spółki będącej według skarżącego bezprawnym i nieprawidłowym. Skarżący powołał się na przepisy Konstytucji RP oraz ustawy Prawo wodne dotyczące nakładania obciążeń finansowych na osoby niebędące członkami spółki wodnej wywodząc, że są niesprawiedliwe. Główny zarzut skarżącego sprowadzał się do bezprawnego - w jego ocenie obowiązku ponoszenia świadczenia pieniężnego na rzecz spółki wodnej w sytuacji gdy nigdy nie otrzymał od spółki faktury ze wskazaniem wykonanych przez spółkę prac, za które byłby zobowiązany zapłacić. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie, podtrzymując w całości stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie, jednak nie z przyczyn w niej wskazanych. W pierwszej kolejności stwierdzić należy, że Sąd uwzględnił skargę z innych powodów niż w niej bezpośrednio wyrażone, mając na względzie treść art. 134 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm. - dalej jako: "p.p.s.a."), który obliguje sąd do rozpoznania całości rozstrzyganej sprawy sądowoadministracyjnej, przy uwzględnieniu wszelkich zaistniałych naruszeń prawa, nawet, gdy nie zostały one wskazane przez stronę skarżącą we wniesionej przez nią skardze. Zgodnie z art. 1 § 2 ustawy - Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz. U z 2018r., poz. 2107 ze zmian.) sąd kontroluje zaskarżone akty pod względem ich zgodności z prawem, przy czym nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, lecz granicami danej sprawy - art. 134 § 1 p.p.s.a. Sąd ma obowiązek dokonać oceny zgodności z prawem zaskarżonego aktu, biorąc pod uwagę wszelkie naruszenia prawa, które mogły mieć wpływ na wynik sprawy, nawet jeżeli nie zostały podniesione w skardze. Sąd bada legalność zaskarżonej decyzji, jej zgodności z prawem materialnym, określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym, regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej. Uchylenie decyzji następuje w szczególności w przypadku, gdy zaskarżony akt narusza przepisy prawa materialnego lub przepisy postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 3 § 1 w zw. z art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a.). W drugiej kolejności niezbędne jest wskazanie, że w przedmiotowej sprawie orzekał już Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, który wyrokiem z dnia 23 czerwca 2015 roku sygn. akt II SA/Lu 981/14 uchylił decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] sierpnia 2014 r., nr [...] oraz poprzedzającą ją decyzję Starosty [...] z dnia [...] grudnia 2013 r., nr [...] W następstwie rozpoznania skargi kasacyjnej od powyższego wyroku Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 6 czerwca 2017r. sygn. akt II OSK 2674/15 podzielił w całości stanowisko przyjęte przez sąd I instancji i oddalił skargę kasacyjną Kolegium z uwagi na brak uzasadnionych podstaw. Podnoszone przez skarżącego w niniejszej sprawie argumenty zmierzają w dwóch kierunkach. Po pierwsze skarżący kwestionuje samą podstawę prawną nałożenia na niego obowiązku uiszczenia świadczenia pieniężnego, wywodząc, że spółka nie przedstawiła jakichkolwiek faktur z tytułu przeprowadzonych prac, z których wynikałby wysokość żądanego od niego świadczenia. Po drugie skarżący podważa prawidłowość ustalania przez organy, że w rozumieniu art 171 ust 1 ustawy Prawo wodne odnosi korzyści z istniejących urządzeń melioracyjnych spółki. Dla porządku należy przywołać przepisy stanowiące podstawę obciążenia właścicieli działek gruntów, na które oddziałują korzystnie urządzenia melioracji wodnych, świadczeniami na rzecz spółki wodnej. Trzeba przy tym wyjaśnić na wstępie, że w sprawie chodzi o świadczenia za rok 2013, zatem zastosowanie w sprawie znajdują przepisy poprzednio obowiązującej ustawy, tj. ustawy Prawo wodne z dnia 18 lipca 2001 r. (tekst jednolity Dz.U. z 2017 r., poz. 1121 ze zm. – dalej jako: "prawo wodne" lub "p.w."), zastąpionej z dniem 1 stycznia 2018 r. (co do zasady) nową ustawą Prawo wodne z dnia 20 lipca 2017 r. (Dz. U. z 2017 r., poz. 1566, ze zm.). Wniosek o wydanie decyzji w przedmiocie świadczenia został złożony w kwietniu 2013 r., a zatem sprawa została wszczęta i nie zakończona przez dniem wejścia w życie nowych regulacji co w świetle przepisów przejściowych oznacza stosowanie przepisów dotychczasowych (art. 545 ust. 4 Prawa wodnego z 2017 r.). W myśl art. 171 ust. 1 prawa wodnego jeżeli osoby fizyczne lub osoby prawne nie niebędące członkami spółki wodnej oraz jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej odnoszą korzyści z urządzeń spółki lub przyczyniają się do zanieczyszczenia wody, dla której ochrony spółka została utworzona, obowiązane są do ponoszenia świadczeń na rzecz spółki. W przypadku osób nie będących członkami spółki przesłanką przyznania na rzecz spółki wodnej świadczenia celem pokrycia kosztów realizacji jej zadań jest "odnoszenie korzyści z urządzeń spółki". Jest to pojęcie nieostre, które nie zostało zdefiniowane w ustawie Prawo wodne. W myśl stanowiska przyjętego w orzecznictwie (wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 13 września 2018 r., sygn. akt II SA/Lu 234/18) korzyść w rozumieniu art. 171 ust. 1 p.w. jest niezależna od woli właściciela działki i podejmowanych przez niego działań, wyraża się w tym, że sprawne utrzymywanie w odpowiednim stanie przez spółkę wodną urządzenia melioracji wodnych, zapewniają właściwą regulację stosunków wodnych za działkach rolnych. Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy zarzut skarżącego co do prawidłowości zobowiązania go ponoszenia świadczenia na rzecz spółki należy uznać za wadliwy i nieznajdujący uzasadnienia. Sama możliwość nałożenia obowiązku ponoszenia świadczeń na rzecz spółki wodnej przez C. C. została już przesądzona w prawomocnym wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 23 czerwca 2015 r., sygn. akt II SA/Lu 981/14, utrzymanym w mocy przez Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 6 czerwca 2017 r., sygn. akt II OSK 2674/15, w którym stwierdzono, że nie ulega wątpliwości, że skarżący odnosi korzyści z istniejących urządzeń melioracyjnych, co potwierdza sporządzony przez Wojewódzki Zarząd Melioracji i Urządzeń Wodnych w L. Oddział w B. P. w dniu [...] października 2013 r. wykaz działek, na które korzystny wpływ wywierają urządzenia melioracji wodnych szczegółowych, wymieniający również działki skarżącego częściowo odwodnione rowami, w części zaś zdrenowane. Wojewódzki Sąd Administracyjny w powyższym wyroku zauważył również, że nie ulega wątpliwości, iż we wsiach R. i R. F. spółka prowadzi konserwację urządzeń wodno-melioracyjnych co wynika ze złożonych do akt zestawienia kosztów tych robót za okres od maja do października 2013 r. Spółka ma zatem możliwość domagania się od skarżącego ponoszenia świadczeń na jej rzecz w oparciu o art. 171 ust. 1 Prawa wodnego. To, że skarżący odnosi korzyści z urządzeń melioracyjnych usytuowanych na obszarze należących do niego działek wynika także ze zgromadzonych w toku postępowania administracyjnego i wskazanych w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji dokumentów. Wątpliwości Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w przywołanym wyroku budził natomiast sposób ustalania wysokości świadczenia za prace już wykonane. Jak zauważył Sąd według treści decyzji organów rozpoznających sprawę przyjęte przez nią koszty konserwacji urządzeń wodnych w istotny sposób odbiegały od ujawnionych w informacji spółki z dnia [...] października 2013 r. poniesionych na dzień [...] października 2013 r., które we wsi R. F. wynosiły [...] zł natomiast we wsi R. F. [...] zł. Sąd zauważył, że organy nie wyjaśniły sposobu własnego wyliczenia kosztów, a jedynie ze skargi można by wnosić że chodzi tu o koszty związane bezpośrednio z wykonanymi robotami wskazanymi w złożonych wykazach. Bez wątpienia jednak ustalenie przedmiotowego świadczenia powinno uwzględniać jedynie koszty ściśle związane z wykonywaniem przez nią zadań statutowych. Powyższe stanowisko znajduje również potwierdzenie w orzecznictwie (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 czerwca 2017 r., sygn. akt II OSK 2674/15 oraz wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 października 2017 r., sygn. akt 294/15 ): jeżeli osoby fizyczne lub osoby prawne nie będące członkami spółki wodnej czy też jednostki organizacyjnej nieposiadające osobowości prawnej, odnoszą korzyści z urządzeń spółki lub przyczyniają się do zanieczyszczania wody, dla której ochrony została utworzona, obowiązane są do ponoszenia świadczeń na rzecz spółki, przy czym ustalenie omawianego świadczenia pieniężnego powinno uwzględniać wyłącznie bezpośrednie koszty utrzymania, eksploatacji i konserwacji urządzeń melioracyjnych pokryte przez spółkę, która za nie odpowiada. W związku z powyższymi rozważaniami Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zobowiązał organy, aby ponownie rozpoznając sprawę ustaliły jakie są bezpośrednie koszty poniesione przez spółkę na 1 ha zmeliorowanego gruntu w danej miejscowości, a następnie koniecznym będzie odniesienie tych kosztów do powierzchni działek skarżącego C. C., na które korzystnie oddziałują urządzenia melioracji wodnych, których utrzymaniem, eksploatacją i konserwacją zajmuje się spółka. Zgodnie z art. 153 p.p.s.a. ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że przepisy prawa uległy zmianie. Reguła ta ma charakter bezwzględnie obowiązujący. Stanowisko to również znajduje potwierdzenie w judykaturze. W wyroku z dnia 13 marca 2019 r., sygn. akt II OSK 1104/17 Naczelny Sąd Administracyjny podkreślił, że przepis art. 153 p.p.s.a. ma charakter bezwzględnie obowiązujący i wywiera skutki w dwóch płaszczyznach, mianowicie ani organ administracji publicznej, ani sąd administracyjny orzekając ponownie w tej samej sprawie nie mogą pominąć oceny prawnej wyrażonej wcześniej w orzeczeniu, gdyż ocena ta wiąże je w sprawie. Przez pojęcie "ocena prawna" rozumie się wyjaśnienie istotnej treści przepisów prawnych i sposobu ich zastosowania w konkretnym wypadku w związku z rozpoznawaną sprawą. Ocena prawna dotyczyć może również samej wykładni prawa procesowego. Zwrot normatywny "w sprawie" wskazuje natomiast na tożsamość przedmiotu oceny prawnej określonego orzeczenia sądowego oraz przedmiotu skargi sądowej, która dotyczy szeroko rozumianej sprawy administracyjnej, pozostającej w zakresie właściwości organów administracji publicznej. Organ I instancji przedstawił w tabelarycznej formie sposób wyliczenia świadczenia pieniężnego ustalonego C. C. na rzecz spółki w kwocie [...]zł z tytułu odnoszonych w 2013 r. korzyści z urządzeń melioracji wodnych. Jak wyjaśniło Samorządowe Kolegium Odwoławcze ze struktury prac konserwacyjnych oraz poniesionych w tym zakresie kosztów w 2013 r. na obszarze działania Spółki wymienionych w znajdujących się aktach sprawy protokołach nr [...], nr [...], nr [...], nr [...] i nr [...] oraz sporządzonych zestawień wynika, że na terenie wsi R. wykonano prace polegające na ręcznym odkrzaczeniu rowów, przeglądzie studzienek drenarskich, usuwaniu zatorów na rowach, oczyszczeniu wylotów drenarskich, chemicznym oprysku krzaków i trzciny, ręcznym obkaszaniu i dokaszaniu skarp rowów oraz dna rowów, mechanicznym obkaszaniu skarp rowów, wygrabianiu skarp rowów po mechanicznym odmulaniu, ręcznym ścinaniu krzaków, a ich wartość to kwota [...]zł. Na terenie wsi R. F. wykonano zaś prace polegające na ręcznym odkrzaczaniu rowów, odmulaniu dna rowów, plantunku urobku po mechanicznym odmulaniu, mechanicznym odmulaniu, mechanicznym odmulaniu dna rowów oraz remoncie o odmulaniu studzienek drenarskich, a ich wartość to kwota [...]zł. W ramach wydatków poniesionych na konserwację organ I instancji uwzględnił wartość powyższych prac oraz inne wydatki konserwacyjne obejmujące zakup sprzętu, paliw oraz napraw sprzętu i części do niego w łącznej kwocie [...]zł, zaś na rzecz wsi R. F. wydatki w kwocie [...]zł. Wydatki na konserwację ustalone w odniesieniu do wsi R. to kwota [...]zł i przez tę kwotę podzielono powierzchnię działek, na które korzystnie oddziałują urządzenia melioracji wodnych szczegółowych w tej miejscowości (powierzchnia [...] ha), a tym samym ustalono koszt 1 ha zmeliorowanego gruntu we wsi R. ([...] ha = [...] zł). Następnie wynik ten, stanowiący wysokość świadczenia pieniężnego na rzecz spółki w tej miejscowości z 1 ha, czyli kwotę [...]zł pomnożono przez tę powierzchnię gruntów strony, na które urządzenia melioracji wodnych oddziałują czyli powierzchnię [...] ha. Z uwagi na wykonane na gruntach stron opisane wyżej prace konserwacyjne we wsi R. została ona obciążona świadczeniem pieniężnym na rzecz spółki w kwocie [...]zł ([...] ha) Z opracowanego schematu wyliczeń wynika, że ustalając kwotę świadczenia wielkość wskazanych wyżej wydatków poniesionych przez spółkę we wsi R. F. czyli kwotę [...]zł podzielono przez powierzchnię działek na które korzystnie oddziałują urządzenia melioracji wodnych szczegółowych w tej miejscowości (powierzchnia [...] ha) a tym samym ustalono koszt 1ha zmeliorowanego gruntu we wsi R. F. ([...] ha = [...] zł). Następnie wynik ten czyli kwotę [...]zł pomnożono przez tę powierzchnię gruntów strony, na które urządzenia melioracji wodnych oddziałują, czyli powierzchnię [...] ha. Z uwagi na powyższe skarżący został obciążony świadczeniem pieniężnym za rzecz spółki w kwocie [...]zł ([...] zł + [...] zł). Przechodząc do oceny powyższych ustaleń stwierdzić należy, że co do zasady organy prawidłowo i zgodnie ze wskazaniami orzekających poprzednio w sprawie sądów administracyjnych, ustaliły jakie są bezpośrednie koszty poniesione przez spółkę na 1 ha zmeliorowanego gruntu w danej miejscowości i następnie odniosły je do powierzchni działek skarżącego, na które korzystnie oddziałują urządzenia melioracji wodnych, których utrzymaniem, eksploatacją i konserwacją zajmuje się spółka. Zasadnicze wątpliwości i sprzeciw Sądu budzi natomiast prawidłowość rozliczenia przez organy wydatków z tytułu zakupu sprzętu trwałego. Jak wskazano już wyżej Kolegium ustaliło, że Spółka w 2013 r. poniosła koszty prac konserwacyjnych na terenie wsi R. w wysokości [...] zł. Koszty prac konserwacyjnych objęły wydatki związane z wykonaniem prac polegających na: ręcznym odkrzaczeniu rowów, przeglądzie studzienek drenarskich, usuwaniu zatorów na rowach, oczyszczeniu wylotów drenarskich, chemicznym oprysku krzaków i trzciny, ręcznym obkaszaniu i dokaszaniu skarp rowów oraz dna rowów, mechanicznym obkaszaniu skarp rowów, wygrabianiu skarp rowów po mechanicznym odmulaniu, ręcznym ścinaniu krzaków. W odniesieniu zaś do miejscowości R. F. Kolegium ustaliło, że spółka poniosła koszty prac konserwacyjnych w wysokości [...] zł. Koszty te objęły wydatki związane z wykonaniem prac polegających na: ręcznym odkrzaczaniu rowów, odmulaniu dna rowów, plantunku urobku po mechanicznym odmulaniu, mechanicznym odmulaniu, mechanicznym odmulaniu dna rowów oraz remoncie o odmulaniu studzienek drenarskich. W ocenie Sądu nie budzi wątpliwości zasadność uwzględnienia przy ustaleniu wysokości świadczenia pieniężnego z art. 171 p.w. tego rodzaju typowych prac konserwacyjnych z tej przyczyny, że służą one utrzymaniu urządzeń melioracji wodnych w należytym stanie. Są to więc niewątpliwie koszty bezpośrednio związane z utrzymaniem, eksploatacją i konserwacją urządzeń melioracji wodnych. Jak wyjaśniło Kolegium drugą grupę kosztów uwzględnionych przez organy stanowiły wydatki poniesione na zakup sprzętu, paliw oraz naprawy sprzętu i części do niego. Jak wynika z akt sprawy istotnie wśród kosztów poniesionych na wykonanie prac konserwacyjnych uwzględniono również, zgodnie z przedłożonymi przez spółkę dokumentami, tj. wykazem kosztów poniesionych na inne wydatki konserwacyjne w 2013 r. wraz z załącznikami (m.in. umowa sprzedaży z dnia [...] grudnia 2013 r.) "inne wydatki konserwacyjne" obejmujące m.in zakup sprzętu, paliw oraz napraw sprzętu i części do niego w łącznej kwocie [...]zł (k.127 akt administracyjnych). Z kwoty tej na rzecz wsi R. przypisano wydatki w kwocie [...]zł, zaś na rzecz wsi R. F. wydatki w kwocie [...]zł. Zdaniem Sądu wydatki poniesione na nabycie paliwa i części zamiennych do sprzętu używanego podczas wykonywania prac konserwacyjnych uznać należy za koszty bezpośrednio związane z utrzymaniem, eksploatacją i konserwacją urządzeń melioracji wodnych. Zasadnicze wątpliwość Sądu dotyczą natomiast uwzględnienia wśród poniesionych w 2013 r. wydatków z tytułu wykonanych prac konserwacyjnych kosztów nabycia w 2013 r. środków trwałych, tj. zakupu koparki "Waryński" oraz niskopodwoziówki oraz wykonania łyżki do odmulania, które to koszty w pełni, a więc w 100%, zostały rozliczone jako koszty należne za rok 2013. Zdaniem Sądu przyjęta przez organy administracji obu instancji metodologia uwzględnienia w poniesionych wydatkach kosztów zakupu i wykonania środków trwałych w postaci koparki "Waryński", niskopodwoziówki i łyżki do odmulania, jest wadliwa i nie odpowiada ani prawu, ani zasadom słuszności. Oczywiście jeżeli dany sprzęt tak jak np. koparka służyć będzie utrzymaniu, eksploatacji i konserwacji urządzeń melioracji wodnych, to również i koszty jego nabycia uwzględnić należy jako koszty bezpośrednio związane z utrzymaniem, eksploatacją i konserwacją urządzeń melioracji wodnych. Skoro jednak tego rodzaju środek trwały służyć będzie celom związanym z utrzymaniem, eksploatacją i konserwacją urządzeń melioracji wodnych przez okres dłuższy od roku, a tak będzie zazwyczaj w większości przypadków, to nieracjonalnym i niesłusznym byłoby uwzględnianie kosztów jego nabycia jedynie w roku, w którym sprzęt został nabyty. Przeciwnie logicznym w takiej sytuacji wydaje się rozłożenie kosztów nabycia sprzętu na wszystkie te lata, w których dany sprzęt będzie wykorzystywany do wykonywania prac związanych z utrzymaniem, eksploatacją i konserwacją urządzeń melioracji wodnych. W takiej sytuacji prawidłowym rozwiązaniem byłoby odwołanie się do pojęcia amortyzacji zakupionego sprzętu. Amortyzacja jest wyrażonym w pieniądzu składnikiem kosztów, obrazującym zużycie fizyczne i ekonomiczne środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych. Polega na rozłożeniu kosztów związanych z zakupem danego środka trwałego na poszczególne miesiące, przypadające na okres eksploatacji danego środka. Sama amortyzacja polega na wpisywaniu w koszty określonej części wydatków poniesionych na zakup lub wytworzenie składnika majątku, np. określonej maszyny. Amortyzacja bilansowa jest dokonywana w celu liczbowego przedstawienia utraty wartości środków trwałych i wartości niematerialnych oraz prawnych na skutek używania lub upływu czasu. Określenie zasad amortyzacji bilansowej w jednostce ma być podporządkowane naczelnej zasadzie rachunkowości, a mianowicie rzetelnemu i jasnemu przedstawieniu sytuacji majątkowej i finansowej wraz z prawidłowo ustalonym wynikiem finansowym. Należy zauważyć, że zgodnie z art. 2 ust 15 ustawy o rachunkowości (Dz.U. z 2013 r., poz. 330 ze zm.) przez środki trwałe rozumie się rzeczowe aktywa trwałe i zrównane z nimi, o przewidywanym okresie ekonomicznej użyteczności dłuższym niż rok, kompletne, zdatne do użytku i przeznaczone na potrzeby jednostki. Zalicza się do nich w szczególności m.in. maszyny, urządzenia jak również ulepszenia w obcych środkach trwałych. Zgodnie z art. 32 ust 1 ustawy o rachunkowości odpisów amortyzacyjnych od środka trwałego dokonuje się drogą systematycznego, planowego rozłożenia jego wartości początkowej na ustalony okres amortyzacji. Rozpoczęcie amortyzacji następuje nie wcześniej niż po przyjęciu środka trwałego do używania, a jej zakończenie - nie później niż z chwilą zrównania wartości odpisów amortyzacyjnych lub umorzeniowych z wartością początkową środka trwałego lub przeznaczenia go do likwidacji, sprzedaży lub stwierdzenia jego niedoboru, z ewentualnym uwzględnieniem przewidywanej przy likwidacji ceny sprzedaży netto pozostałości środka trwałego. Zasadnym jest wskazanie, że aby dany składnik aktywów trwałych mógł podlegać amortyzacji bilansowej, musi być najpierw uznany za środek trwały (lub wartość niematerialną i prawną), czyli przewidywany okres jego ekonomicznej użyteczności jest dłuższy niż rok oraz jest kompletny, zdatny do użytku i przeznaczony na potrzeby jednostki. Biorąc pod uwagę powyższe rozważania zdaniem Sądu spółka wodna powinna dokonać rozłożenia kosztów związanych z nabyciem w 2013 r. środków trwałych, tj. koparki "[...]", niskopodwoziówki i łyżki do odmulania, na poszczególne lata przypadające na okres eksploatacji wskazanych środków trwałych. Co istotniejsze także organy przy ustalaniu wysokości świadczenia powinny ocenić w jakim przewidywanym okresie ekonomicznej użyteczności dany środek trwały będzie wykorzystywany do wykonywania prac związanych z utrzymaniem, eksploatacją i konserwacją urządzeń melioracji wodnych i rozdzielić następnie koszty związane z zakupem danego środka trwałego na poszczególne lata, przypadające na okres eksploatacji tego środka. W niniejszej sprawie, z uwagi na znaczny upływ czasu, powyższe może okazać się o tyle łatwiejsze, że za lata 2013-2019 będzie można wprost ustalić czy dany środek trwały był faktycznie wykorzystywany przy wykonywaniu prac związanych z utrzymaniem, eksploatacją i konserwacją urządzeń melioracji wodnych na terenie wsi R. i R. F.. Przyjęty przez organy sposób rozliczenia zakupu sprzętu uznać należy za szczególnie rażący i wadliwy także z uwagi na to, że spółka dokonała zakupu sprzętu w postaci koparki "[...]" i niskopodwoziówki dopiero w dniu [...] grudnia 2013 r., co w powiazaniu z innymi dokumentami zgromadzonymi w aktach administracyjnych, wskazuje, że sprzęt w postaci koparki "[...]" i niskopodwoziówki w ogóle w 2013 r. nie został użyty do wykonywania prac związanych z utrzymaniem, eksploatacją i konserwacją urządzeń melioracji wodnych. W tej sytuacji w ogóle brak było podstaw do uwzględnienia kosztów nabycia tych sprzętów w ramach wydatków poniesionych bezpośrednio na utrzymanie, eksploatacje i konserwacje urządzeń melioracji wodnych w 2013 r. Powyższe było sprzeczne z wynikającym z art. 171 ust. 1 prawa wodnego obowiązkiem ponoszenia świadczeń na rzecz spółki wodnej przed osobę, która faktycznie korzysta z urządzeń spółki i z tego tytułu odnosi bez podstawy prawnej korzyść. Ustęp 1 wskazanego powyżej przepisu mówi bowiem o "odnoszeniu korzyści", a więc o faktycznych, konkretnych korzyściach, które są "odnoszone", a zatem uzyskiwane na bieżąco, a nie "odniesionych", np. na skutek wzrostu wartości nieruchomości, jak również nie "możliwych do odniesienia", w związku z potencjalną możliwością korzystania z urządzeń spółki wodnej. Na gruncie art. 171 prawa wodnego nie można więc mówić o korzyściach potencjalnych, ale o faktycznych korzyściach odnoszonych przez konkretnych właścicieli nieruchomości (wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 11 października 2012 r., sygn. akt II SA/Lu 624/12). Niezależnie od powyższego wytknąć należy również organom obu instancji, że nie dokonały one także tego rodzaju jednoznacznych i stanowczych ustaleń, z których wynikałoby, że w odniesieniu do działek, w których skarżący posiada jedynie udział we współwłasności, przy ustalaniu wysokości świadczenia przyjęto jedynie przypadający na skarżącego - jako współwłaściciela nieruchomości - udział w powierzchni gruntu, na który korzystnie oddziałują urządzenia melioracji wodnych, czy też uwzględniono całość takiego obszaru. Skarżący pozostawał wyłącznym właścicielem czterech działek położonych w R. oznaczonych w ewidencji gruntów numerami: [...]. Co do pozostałych nieruchomości skarżącemu przysługiwał jedynie udział w [...] części we współwłasności nieruchomości. Z porównania dokumentów w postaci wypisów z ewidencji gruntów oraz wykazu działek sporządzonego przez Wojewódzki Zarząd Melioracji i Urządzeń Wodnych w L. Oddział w B. P. wynika, że jeżeli chodzi o powierzchnię całkowitą działek organy przyjęły do wyliczeń obszary równe około [...] całkowitej powierzchni tych działek. Między innymi tak też postąpiono w odniesieniu do działek nr [...] i [...], co było oczywiście nieprawidłowe albowiem skarżący pozostawał wyłącznym właścicielem tych działek i w związku z tym nie istniała potrzeba uwzględniania przy ustalaniu wysokości świadczenia jedynie [...] powierzchni tych nieruchomości. Z żadnego z dokumentów zgromadzonych w toku postępowania nie wynika natomiast, czy w odniesieniu do działek, w których skarżący posiada jedynie udział we współwłasności, przy ustalaniu wysokości świadczenia przyjęto jedynie przypadający na skarżącego - jako współwłaściciela nieruchomości - udział w [...] części w powierzchni gruntu, na który korzystnie oddziałują urządzenia melioracji wodnych, czy też uwzględniono całość takiego obszaru znajdującego się na poszczególnych działkach. Innymi słowy odnośnie działek, których skarżący jest jedynie współwłaścicielem, organy nie wskazały wprost czy przy ustalaniu wysokości świadczenia przyjęto całość znajdującego się na danej działce obszaru, na który korzystnie oddziałują urządzenia melioracji wodnych, czy też jedynie [...] część takiego obszaru. Organy nie wyjaśniły w sposób jednoznaczny tej kwestii, co świadczy o naruszeniu art. 7 k.p.a. Nadto organy nie dokonały w tym przedmiocie jednoznacznych i stanowczych ustaleń, co narusza dyspozycję art. 107 § 3 k.p.a. i uniemożliwia dokonanie sądowej kontroli rozstrzygnięcia w tej części. Biorąc pod uwagę powyższe rozważania zdaniem Sądu metodologia obliczenia kosztów przyjęta przez organy administracji we wskazanym powyżej zakresie jest prawnie wadliwa i stanowiła zasadniczą przyczynę uchylenia zaskarżonej decyzji. Za rozstrzygnięciem takim przemawiały także braki decyzji w zakresie jej należytego uzasadnienia oraz dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy. Przedstawione powyżej argumenty uzasadniają wniosek, że sprawa nie została w sposób wyczerpujący wyjaśniona dla merytorycznego jej rozstrzygnięcia. Organ odwoławczy orzekając w sprawie nie zebrał całego materiału dowodowego i nie ocenił należycie wszystkich okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy, czym naruszył art. 7, art. 77, art. 80 k.p.a. i art. 107 § 3 k.p.a. Organ dopuścił się również naruszenia prawa materialnego - art. 171 ust. 1 i 2 prawa wodnego. Stwierdzone naruszenia zakwalifikować należało jako naruszenia przepisów prawa procesowego i materialnego, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, co w świetle art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i c) p.p.s.a. skutkuje koniecznością uchylenia zaskarżonej decyzji. Opisane wyżej naruszenia przepisów dotyczyły kwestii związanych z ustaleniem wysokości świadczenia pieniężnego, a zatem były to naruszenia, które kwalifikować należało jako mogące mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Ponieważ analogicznych uchybień dopuścił się również organ I instancji, na podstawie art. 135 p.p.s.a., uchyleniu podlegało również i jego rozstrzygnięcie. Skutkiem wyroku Sądu będzie powrót sprawy do etapu postępowania przed organem pierwszej instancji, celem ponownego rozpatrzenia. Obowiązkiem organów rozpoznających sprawę będzie ponowne rozstrzygnięcie sprawy z uwzględnieniem przedstawionej wyżej oceny prawnej (art. 153 p.p.s.a.), w tym w szczególności z uwzględnieniem przedstawionych wywodów dotyczących braku wyczerpującego zgromadzenia i rozpatrzenia materiału dowodowego w zakresie ustalenia wysokości należnego świadczenia pieniężnego. Organ w pierwszej kolejności ustali jaka jest w przypadku poszczególnych działek należących do skarżącego powierzchnia gruntu, na który korzystnie oddziałują urządzenia melioracji wodnych oraz wyjaśni, czy w odniesieniu do działek, w których skarżący posiada jedynie udział we współwłasności, przy ustalaniu wysokości świadczenia przyjęto jedynie przypadający na skarżącego - jako współwłaściciela nieruchomości - udział [...] części w powierzchni gruntu, na który korzystnie oddziałują urządzenia melioracji wodnych, czy też uwzględniono całość takiego obszaru znajdującego się na poszczególnych działkach. W przypadku działek, w których skarżący posiada jedynie udział we współwłasności, przy ustalaniu wysokości świadczenia organ przyjmie jedynie przypadający na skarżącego - jako współwłaściciela nieruchomości - udział w [...] części w powierzchni gruntu, na który korzystnie oddziałują urządzenia melioracji wodnych. Ograniczenia takiego organ nie będzie stosował natomiast w odniesieniu do działek, których wyłącznym właścicielem pozostaje sam skarżący, tj. do działek nr [...] i [...]. Przy ustalaniu kosztów związanych z nabyciem środków trwałych organ ustali w jakim okresie ekonomicznej użyteczności dany środek trwały był i ewentualnie będzie jeszcze wykorzystywany do wykonywania prac związanych z utrzymaniem, eksploatacją i konserwacją urządzeń melioracji wodnych i w dalszej kolejności rozdzieli koszty związane z zakupem danego środka trwałego na poszczególne lata, przypadające na okres eksploatacji tego środka. O ile faktycznie w 2013 r. środki trwałe w postaci nabycia koparki "[...]" i niskopodwoziówki nie były w jakimikolwiek stopniu wykorzystywane do wykonywania prac związanych z utrzymaniem, eksploatacją i konserwacją urządzeń melioracji wodnych to brak będzie tym samym podstaw do uwzględniania tych wydatków wśród kosztów poniesionych w 2013 r. Organ rozpatrzy następnie cały materiał dowodowy zgromadzony w sprawie i uwzględni przy rozstrzyganiu sprawy wszystkie przeprowadzone dowody, dbając o to, by dokonane ustalenia faktyczne wynikały z przeprowadzonych w postępowaniu środków dowodowych. Sporządzając uzasadnienie decyzji organy zadbają o to, by należycie i wyczerpująco wyjaśnić podstawę faktyczna i prawną rozstrzygnięcia, wskazując w sposób jednoznaczny te ustalenia faktyczne, które zadecydowały o ustaleniu świadczenia pieniężnego w danej wysokości. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i c) p.p.s.a. i art. 135 p.p.s.a., uchylił zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji.