II SA/Lu 58/16

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Jarosław Harczuk po rozpoznaniu w dniu 18 lutego 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R. S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi R. S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] grudnia 2015 r., Nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie wycinki drzew bez pozwolenia p o s t a n a w i a przyznać R. S. prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego o wyznaczenie którego wystąpić do Rady Okręgowej Izby Radców Prawnych w L.. Skarżąca na druku PPF wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. Wniosek uzasadniła tym, że prowadzi wspólne gospodarstwo domowe wraz z niepełnoletnim wnukiem, dla którego stanowi rodzinę zastępczą. Skarżąca z wnukiem zamieszkuje w mieszkaniu o powierzchni 56,10 m2 i utrzymuje się z emerytury w kwocie [...]złotych netto oraz świadczenia z powiatowego centrum pomocy rodzinie w kwocie [...]złotych. Stałe miesięczne koszty utrzymania koniecznego gospodarstwa domowego skarżącej wynoszą [...] złotych. Przy czym nie obejmują kosztów wyżywienia, zakupu odzieży i środków czystości. Starszy referendarz sądowy stwierdził, że: Stosownie do art. 246 § 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., zwanej dalej "p.p.s.a.") przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania zaś w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że możliwości poniesienia jakichkolwiek kosztów postępowania nie mają osoby rzeczywiście ubogie, które ze względu na okoliczności życiowe pozbawione są środków do życia (por. postanowienie NSA z dnia 18 marca 2011 r., sygn. akt I OZ 162/11 – Lex nr 786724) bądź osoby posiadające dochody, które nie są w stanie pokryć wydatków związanych z najistotniejszymi potrzebami życiowym (por. postanowienie WSA w L. z dnia 14 lipca 2010 r., sygn. akt I SA/Lu 152/10 – Lex nr 784353). Z drugą z wymienionych sytuacji mamy do czynienia w sprawie niniejszej. Całość dochodu gospodarstwa domowego skarżącej pochłaniają stałe miesięczne koszty utrzymania koniecznego. Mimo bowiem tego, że skarżąca nie podała wysokości stałych miesięcznych kosztów wyżywienia dwuosobowej rodziny to przyjąć należy, że kwota pozostająca po poniesieniu wymienionych przez skarżącą kosztów utrzymania, to jest [...] złotych, nie jest wystarczająca na pokrycie miesięcznych kosztów wyżywienia dwóch osób. Zatem przyjąć należy, że dochody gospodarstwa domowego skarżącej nie pokrywają wydatków jej gospodarstwa domowego związanych z najistotniejszymi potrzebami życiowym, co przesądza o uwzględnieniu wniosku skarżącej. Wobec powyższego, referendarz sądowy działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. i art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzekł jak na wstępie postanowienia.