II SA/Lu 59/15

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Jarosław Harczuk po rozpoznaniu w dniu 26 marca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. O. i J. O. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi K. O. i J. O. na decyzję Wojewody z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji w sprawie pozwolenia na budowę p o s t a n a w i a przyznać J. O. i K. O. prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata o wyznaczenie którego zwrócić się do Okręgowej Rady Adwokackiej w L. Skarżący wnieśli na urzędowych formularzach wniosku o przyznanie prawa pomocy symbol PPF o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Do wniosków dołączono poświadczone za zgodność z oryginałem kserokopie dokumentów źródłowych oraz oświadczenie skarżących z dnia 9 marca 2015 r. dotyczące dochodów z gospodarstwa rolnego (k. 55). Wniosek o przyznanie prawa pomocy uzasadnili tym, że są rodziną (skarżąca jest matką skarżącego), prowadzącą wspólne gospodarstwo domowe, zamieszkującą w domu o powierzchni [...] m2. Na dochód gospodarstwa domowego skarżących składa się emerytura skarżącej w kwocie [...] złotych netto i renta skarżącego w kwocie [...] złotych netto. Skarżący oświadczyli, że w związku z tym, iż nie otrzymali dopłaty obszarowej do gospodarstwa rolnego nie przynosi ono żadnego dochodu. Do kosztów utrzymania koniecznego skarżący zaliczyli wydatki na żywność – [...] złotych miesięcznie, na lekarstwa – [...] złotych miesięcznie, na świece – [...] złotych miesięcznie, na gaz – [...] złotych miesięcznie,, na energię elektryczną [...] złotych miesięcznie, na abonament telefoniczny – [...] złotych miesięcznie, na wodę – [...] złotych miesięcznie, na baterie – [...] złotych miesięcznie – na opłatę za gospodarowanie odpadami – [...] złotych miesięcznie, miesięczny koszt zużycie węgla – [...] złotych miesięcznie, na zakupu odzieży i obuwia – [...] złotych miesięcznie oraz na obowiązkowe ubezpieczenie budynków gospodarskich – [...] złotych. Ponadto jako koszty utrzymania koniecznego skarżący wyliczyli wydatki na zakup kompletu talerzy, cukiernicy, książki, ksero, wełny i chusteczek oraz skanowanie. Starszy referendarz sądowy stwierdził, że: Stosownie do art. 246 § 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., zwanej dalej "p.p.s.a.") przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania zaś w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że możliwości poniesienia jakichkolwiek kosztów postępowania nie mają osoby rzeczywiście ubogie, które ze względu na okoliczności życiowe pozbawione są środków do życia (por. postanowienie NSA z dnia 18 marca 2011 r., sygn. akt I OZ 162/11 – Lex nr 786724) bądź osoby posiadające dochody, które nie są w stanie pokryć wydatków związanych z najistotniejszymi potrzebami życiowym (por. postanowienie WSA w Lublinie z dnia 14 lipca 2010 r., sygn. akt I SA/Lu 152/10 – Lex nr 784353). Z drugą z wymienionych sytuacji mamy doczynienia w sprawie niniejszej. W przypadku bowiem, gdy gospodarstwo rolne skarżącego nie przynosi dochodu, dochody uzyskiwane przez niego i matkę wystarczają jedynie na pokrycie stałych miesięcznych kosztów utrzymania koniecznego. Dochody gospodarstwa domowego skarżących wynoszą łącznie [...] złotych netto zaś stałe miesięczne koszty utrzymania koniecznego wynoszą [...] złotych. Przy czym do kosztów tych referendarz sądowy nie wliczył kosztów ubezpieczenia oraz kosztów zakupu kompletu talerzy, cukiernicy, książki, ksero, wełny, chusteczek i skanowania, nie mają one bowiem charakteru wydatków stałych. Skoro zatem dochód gospodarstwa domowego skarżącego wystarcza jedynie na pokrycie wydatków związanych z najistotniejszymi potrzebami życiowymi pozbawienie skarżących jakiejkolwiek kwoty z ich dochodu uniemożliwi im poniesienie wydatków związanych z ich najistotniejszymi potrzebami życiowymi. Tym samym wniosek skarżących uznać należy w całości za zasadny. Wobec powyższego, referendarz sądowy działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. i art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzekł jak na wstępie postanowienia.